لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ اللهَ لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ اللهَ
اَلله
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ مُحَمَّدٌ رَسُوُل اللّهِ
( اَللَّهُمَّ صَلِّىْ عَلَىْ سَيِّدِنَامُحَمَّدٍ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّٰهِ ٱلْعَلِيِّ ٱلْعَظِيمِ)
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
ALLAH اللهَ ALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH
ALLAH اللهَ ALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH
ALLAH اللهَ ALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH
ALLAH اللهَ ALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
ALLAH اللهَ ALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH
ALLAH اللهَ ALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH
ALLAH اللهَ ALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH اللهَ ALLAH اللهَALLAH اللهَALLAH
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
اَلسَّلَامُ عَلَيْكُم وَرَحْمَةُ اَللهِ وَبَرَكاتُهُ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ مُحَمَّدٌ رَسُوُل اللّهِ
Sesungguhnya Aku berniat keranaاللهَ
Tugasan gerakkerja organ-organ tubuh badanKu kepadaاللهَ
Daku Niatkan Tasbih anggota-anggota organ tubuhku buat اللهَ
Ku serahkan seluruh kehidupanku kebergantungan sepenuhnya KepadaMu Ya اللهَ
(سُبْحَانَ اللَّهِ) Tasbeh Hatiku berdetik setiap saat ALLAH اللهَ
(أسْتَغْفِرُاللهَ)Istighfar dari Kerdipan Mataku ALLAHاللهَ
(الْحَمْدُ لِلَّهِ)Tahmid Dengan Denyutan Nadiku ALLAH اللهَ
(لَا إِلٰهَ إِلَّا ٱلله)Tahlil Degupan Jantungku ALLAH اللهَ
(اللَّهُ أَكْبَرُ)Takbir Hela Turun Naik Nafasku ALLAH اللهَ لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
اَلْحَمْدُ ِللهِ syukur kepadaMU YAاللهَ ALLAH اللهَ
اللهَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ العَلِيِّ العَظِيْمِ اَللَّهُمَّ صَلِّىْ عَلَىْ سَيِّدِنَامُحَمَّدٍ
اللهَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ العَلِيِّ العَظِيْمِ اَللَّهُمَّ صَلِّىْ عَلَىْ سَيِّدِنَامُحَمَّدٍ
اللهَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ العَلِيِّ العَظِيْمِ اَللَّهُمَّ صَلِّىْ عَلَىْ سَيِّدِنَامُحَمَّدٍ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
Maka ucaplah sebutlah, lafazlah, katalah dengan lidahmu disetiap saat akan zikir memuji dan mengAgungkan kebesaran ALLAH Swt dengan Tasbih dibawah secara istiqomah.
Zikirullah
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
Zikirullah
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
100 X (سُبْحَانَ اللَّهِ) SubHaNallah
100X (أسْتَغْفِرُاللهَ) Astaghfirullah
100X (الْحَمْدُ لِلَّهِ) Alhamdulillah
100X (لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ) La ila ha ill lal lah
100X (لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ) La ila ha ill lal lah
100X (اللَّهُ أَكْبَرُ) Allahu Akbar
100 X(حَسْبُنَا اللّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ)HasBunaLah HuWa NekMal WaKill
100X (اَللَّهُمَّ صَلِّىْ عَلَىْ سَيِّدِنَامُحَمَّدٍ) Allah HomeMa SollieAla SayieDina Muhammad ded
100X (لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ مُحَمَّدٌ رَسُوُل اللّهِ) La ilaha ill Lal Lah Muhammadar RasullulLah
100X (لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ العَلِيِّ العَظِيْمِ) La How La Wala QuWata illLa Billah HillAli Yill A'zim
100X ( لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ ٱلظَّالِمِينَ ) La ila Ha ill La Anta SubHa Naka IndNey Kun TumMinaz Zolimin
اَلْحَمْدُ ِللهِ 
syukur kepadaMU YA اللهَ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
syukur kepadaMU YA اللهَ لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
Doa dan usap keseluruh tubuh setiap lepas solat
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
لآ اِلَهَ اِلّا اللّهُ
اَللَّهُمَّ صَلِّىْ عَلَىْ سَيِّدِنَامُحَمَّدٍ
آمِيْنُ يَا رَبَّ الْعَالَمِيْن
.........................................................................
اَللَّهُمَّ صَلِّىْ عَلَىْ سَيِّدِنَامُحَمَّدٍ
والله أعلم بالـصـواب
..............................................................................................
.........................................................................................................
..............................................................................................................................
POLITIK DAN DAKWAH DALAM PERJUANGAN IKHWAN AL-MUSLIMIN DI MESIR, 1970-1981 (Vol 2)
continue----- -- -
Pemikiran Dakwah Hassan al-Banna
Pemikiran dakwah Hassan al-Banna sebenarnya berasaskan kepada pengalaman dan keprihatinan Hassan al-Banna sejak peringkat awal pendidikan beliau. Pemikiran dakwah beliau juga berkait rapat dengan suasana sekeliling ketika beliau menuntut di sekolah rendah, kemudian di Sekolah Perguruan Damanhur dan akhirnya di Dar al-Ulum, Kaherah. Pendedahan itu mendorong Hassan al-Banna berpandangan bahawa hanya dakwah yang bersungguh-sungguh akan dapat mengeluarkan masyarakat Mesir daripada kelemahan seterusnya meningkatkan keupayaan umat
Islam. Atas keprihatinan tersebut, tidak hairanlah impian Hassan al-Banna ketika di Dar al-Ulum dulu ialah untuk menjadi seorang yang boleh membawa keluarga dan kaum kerabat ke arah kebaikan.[302]
Di dalam Himpunan Risalah Hassan al-Banna, tema dakwah adalah
merupakan tema utama dalam setiap tulisan beliau. Dakwah menjadi asas setiap kegiatan di dalam gerakan ini dan seringkali disebut terutamanya ketika ucapan dasar setiap muktamar Ikhwan al-Muslimin. Himpunan Risalah Hassan al-Banna menjelaskan mengapa dan kenapa Ikhwan al-Muslimin ditubuhkan dan berada di tengah-tengah gelanggang. Hal ini menolak segala usaha untuk memburukkan gerakan ini yang mengaitkan matlamat Hassan al-Banna dan gerakan ini ialah untuk mendapat kedudukan dan kepentingan politik. Penegasan Hassan al-Banna mengenai ciri-ciri gerakan dan matlamat gerakan ini jelas diungkapkan di dalam bab awal himpunan risalah beliau supaya semua pihak jelas akan wujudnya gerakan ini.
Kita ingin jelaskan objektif kita kepada seluruh manusia, Kita mahu bentangkan pendekatan kita di hadapan seluruh manusia. Kita ingin kemukakan dakwah kita kepada semua. Kita mahu kemukakan dakwah kita tanpa berselindung dan berlapik. Dakwah ini lebih cerah secerah cahaya matahari, seterang sinar fajar, sejelas siang hari. Kita tidak akan meminta apa-apa ganjaran daripada manusia. Kita tidak akan menuntut sebarang wang atau ganjaran. Kita tidak akan meminta kedudukan. Kita tidak akan meminta mereka membalas atau berterima kasih kepada kita. Ganjaran bagi segala usaha kita ini terserah kepada Tuhan yang mencipta kita.[303]
Penegasan Hassan al-Banna mengenai tujuan dan matlamat Ikhwan alMuslimin membolehkan masyarakat awam umumnya memahami dan mengenali pemuda dan ahli yang bergerak atas nama Ikhwan al-Muslimin. Yang lebih utama ialah penjelasan ini akan mengurangkan rasa bimbang dan takut dalam kalangan rakyat akan kewujudan gerakan yang baru ini. Ini akan memudahkan segala penerangan yang bakal disampaikan oleh beliau dan ahli-ahli Ikhwan al-Muslimin.
Hassan al-Banna turut memperkemas dakwah Ikhwan al-Muslimin dengan mengatakan bahawa dakwah Ikhwan al-Muslimin adalah dakwah yang menggabungkan seluruh elemen yang ada di dalam Islam yang mempunyai pengertian yang luas. Hassan al-Banna berkeyakinan bahawa Islam dapat memberi jawapan kepada setiap perkara melalui sistem yang kemas dan rapi. Bahkan Islam bukan terbatas kepada aspek-aspek ibadah atau kerohanian sahaja.[304]
Kedudukan semasa umat Islam ketika Hassan al-Banna menubuhkan Ikhwan al-Muslimin adalah lemah. Dari sudut politik, negara umat Islam rata-rata telah dijajah dan masih ada yang dijajah oleh barat. Dari sudut ekonomi pula amalan riba’ berleluasa dan syarikat asing menguasai kekayaan negara jajahannya. Kelemahan ini adalah disebabkan oleh kekeliruan mengenai Islam dan gejala murtad yang semakin meningkat. Masyarakat Islam terikut-ikut dengan budaya pergaulan bebas, keruntuhan akhlak dan berasa malu jika masih terikat dengan mana-mana budaya baik yang diwarisi daripada generasi terdahulu.[305]
Undang-undang sebenarnya tidak mampu untuk menakutkan penjenayah dan tidak juga mampu mendidik, apatah lagi untuk mengembalikan hak daripada orang yang zalim. Ini adalah kesan daripada kepincangan dasar dan polisi pendidikan sehingga generasi baru gagal untuk mendapat pendidikan yang betul. Penjajahan
sebenarnya mengakibatkan bangsa yang dijajah lemah semangat, malas, pengecut, rendah diri, tamak dan pentingkan diri sendiri. Mereka hilang semangat kepahlawanan dan hidup hanya untuk berhibur dan berseronok. Inilah penyakit ummah yang dikenal pasti oleh Ikhwan al-Muslimin dan inilah yang cuba dibaiki oleh Ikhwan al-Muslimin melalui pendekatan dakwah.[306]
Untuk melaksanakan dakwah ini, setiap gerakan itu memerlukan tiga perkara utama iaitu yang pertama ialah manhaj yang sahih atau pendekatan yang betul. Manhaj yang kedua pula ialah setiap ahli dalam gerakan itu juga perlu beriman dan beramal dengan apa yang disuruh di dalam agama ini. Mereka berusaha untuk melaksanakan segala aspek agama yang difahami tanpa kompromi. Manhaj seterusnya ialah gerakan ini memerlukan satu saf kepimpinan yang baik dan mantap. Tanpa adanya pemimpin yang betul, maka segala usaha walaupun baik tidak akan mencapai matlamat sepenuhnya. Hassan al-Banna mengajak semua ahli Ikhwan alMuslimin menjadikan dunia ini sebagai wakaf untuk jalan dakwah. Landasan sebuah dakwah itu menurut beliau adalah berteraskan iman dan kemudian barulah harta benda.[307]
Jihad untuk mengembangkan dakwah ini adalah satu kewajipan yang diletakkan oleh Allah ke setiap bahu umat Islam sama seperti puasa, zakat dan haji. Ikhwan al-Muslimin tidak pernah mengkhususkan dakwah ini hanya untuk sebahagian rantau Islam sahaja. Mereka disuruh memanjangkan seruan dakwah ini ke pengetahuan semua para pemimpin setiap negara yang mempunyai rakyat yang beragama Islam. Pendekatan yang paling mudah digunakan oleh Ikhwan alMuslimin dalam merealisasikan matlamat ini ialah dengan menjelaskan segala keistimewaan dan ketepatan asas-asas Islam sehingga apabila segala asas ini dikemukakan kepada masyarakat, mereka akan meyakini faedahnya.[308]
Penaklukan wilayah dalam Islam tidak sama dengan mana-mana penjajahan yang ada dalam sejarah dunia. Penaklukan Islam tidak sama dari segi matlamat, cara dan kesannya. Seorang Muslim hanya menakluk sesebuah wilayah semata-mata untuk menegakkan kebenaran dan menyirami alam ini dengan undang-undang alQuran. Tidak wujud penakluk yang menang dan musuh yang kalah tetapi menjadi saudara yang saling berkasih sayang. Kewajipan ahli ialah untuk menjelaskan kepada semua pihak mengenai ruang lingkup Islam dengan sejelas-jelasnya tanpa menokok tambah dan menimbulkan sebarang kekeliruan. Selepas selesai proses penjelasan, maka mereka akan diminta untuk mengamalkan ajaran tersebut.13
Oleh sebab itu ketika menubuhkan Ikhwan al-Muslimin, kelompok pengasas telah memilih slogan yang betul dan tepat serta mudah difahami iaitu, ‘Allah matlamat kami, Rasulullah SAW pimpinan kami, al-Quran perlembagaan kami, jihad adalah jalan kami dan mati di jalan Allah itu adalah cita-cita kami’. Dengan berpegang kepada slogan di atas, maka strategi yang diatur ialah untuk menyediakan seorang lelaki yang menjadikan Islam sebagai asas pemikiran dan akidahnya. Seterusnya mereka akan membentuk satu institusi keluarga yang Islamik. Setelah sesebuah keluarga yang Islamik ini terbentuk, maka barulah wujud sebuah masyarakat yang baik dan betul. Akhirnya apa yang diharapkan ialah sebuah kerajaan Islam yang akan menerajui bangsa ke arah Islam. Ini bermakna setiap ahli Ikhwan al-Muslimin sudah semestinya tidak mengiktiraf mana-mana kerajaan yang tidak berlandaskan Islam. Mereka juga tidak akan mengiktiraf mana-mana parti politik atau apa juga tradisi yang dipaksa oleh pihak kafir dan musuh Islam untuk diamalkan dalam aktiviti seharian. [309]
Hassan al-Banna juga menyeru agar penyampaian dakwah ini dilaksanakan dengan apa juga cara sekalipun serta mengusahakannya dengan gigih untuk membentuk mereka agar menjadi apa yang diharapkan. Mereka juga diajar erti kemerdekaan jiwa, hati dan pemikiran. Ciri-ciri dakwah Ikhwan al-Muslimin ialah bersifat Rabbani dan sejagat. Sifat Rabbani ini bermaksud untuk mengajak manusia supaya mengenali Tuhan mereka dengan lebih baik. Manakala sejagat pula bermaksud dakwah ini bersifat kemanusiaan dan menjadikan kesejahteraan hubungan persaudaraan sesama manusia sebagai asas. Berjuang juga bukan untuk bangsa dan keturunan tetapi untuk Islam. [310]
Ikhwan al-Muslimin juga adalah sebuah pertubuhan yang menjalankan kerjakerja kebajikan seperti membina dan mengimarahkan masjid, menyelia sekolah dan taman asuhan kanak-kanak, mewujud dan membimbing kelab dan persatuan, meraikan hari-hari kebesaran dalam Islam bersesuaian dengan kemuliaan hari tersebut, membaiki taraf hidup masyarakat di kampung dan di bandar serta menyediakan pelbagai khidmat dan bantuan. Setiap ahli Ikhwan al-Muslimin
hendaklah menjadi pengantara antara yang kaya dan yang miskin serta mengumpul segala bantuan dan sedekah untuk diagihkan kepada yang memerlukan terutamanya ketika musim-musim perayaan. Pendekatan dakwah mereka dilakukan secara berorganisasi, bergerak secara sukarela dan menggunakan khidmat golongan cendekiawan dan mereka yang berpengalaman. Hassan al-Banna kerap kali menjelaskan bahawa kekuatan persenjataan bukanlah pendekatan yang digunakan oleh Ikhwan al-Muslimin. Bagi beliau, gerakan ini tidak mungkin akan bertapak kukuh dengan menggunakan cemeti dan mata pedang.[311]
Ada beberapa kaedah yang dilaksanakan oleh Hassan al-Banna bagi membentuk ahli yang mantap dan boleh mewarisi misi dakwah ini. Antara kaedah membentuk ahli ialah dengan jalan usrah. Setiap ahli wajib mempunyai satu kelompok usrah untuk bertemu setiap minggu bagi membincangkan mengenai halhal agama dan semasa. Kaedah berikutnya ialah melalui buku. Setiap ahli dikehendaki memperbanyak pembacaan. Bagi yang mampu, mereka dikehendaki menulis buku mahupun risalah. Seterusnya mereka juga dikehendaki mengikuti perkhemahan. Dengan kaedah ini, mereka akan dapat mengenali lebih dekat mengenai saudara mereka dalam satu kumpulan yang lebih besar daripada usrah tadi. Seterusnya ahli akan didedahkan dengan kolokium dan seminar yang kecil bagi membincangkan hal-hal yang berkaitan dengan kehidupan mahupun agama. Seterusnya ahli diwajibkan untuk hadir ke dalam muktamar yang akan diadakan setahun sekali bagi menghimpunkan semua ahli jemaah dan bertemu untuk merapatkan silaturahim.[312]
Dakwah Hassan al-Banna lebih tertumpu kepada golongan belia kerana mereka adalah pendukung dan pengukuh gerakan dakwah ini sejak dahulu hinggalah masa akan datang.18 Hassan al-Banna telah berdakwah kepada belia-belia bermula di sekolah sehinggalah di peringkat universiti. Sikap prihatin beliau terhadap pemuda dan belia mendorong beliau menubuhkan satu unit pelajar di Markas Ikhwan alMuslimin.[313] Hassan al-Banna berusaha bersungguh-sungguh untuk melakukan kerjakerja dakwah dan begitu tahan dengan ujian yang diterimanya sepanjang hayatnya. Antara faktor-faktor yang mempengaruhi kejayaan Hassan al-Banna ialah disebabkan oleh kebiasaan beliau mengajar di beberapa buah sekolah, masjid dan tempat-tempat awam sejak dari remaja sehinggalah ke akhir hayatnya. Selain daripada mencurahkan ilmu, beliau menggunakan juga kaedah ini untuk melihat isuisu semasa yang menjadi perbualan dan pertelingkahan dalam kalangan orang awam.[314]
Pengalaman mengikuti aktiviti di masjid semasa remaja digunakan sepenuhnya untuk menguasai dan menarik perhatian orang awam dengan pendekatan yang lain daripada penampilan guru-guru agama yang sedia ada. Keterlibatan dalam kumpulan-kumpulan sufi menambahkan lagi kemantapan jiwa Hassan al-Banna dalam menyampaikan dakwah. Hassan al-Banna juga telah berjaya menyediakan satu teks amalan doa-doa harian yang dibukukan menjadi al-Mathurat untuk dijadikan bacaan ahli-ahlinya setiap pagi dan petang. Himpunan bacaan ini kekal hingga ke hari ini dan menjadi amalan sebahagian besar pendukung-pendukung gerakan Islam dan juga individu seluruh dunia termasuk di Malaysia.[315]
Dalam usaha memperkembang Ikhwan al-Muslimin kepada masyarakat, tiga peringkat pendekatan dakwah digunakan. Fasa pertama dimulai dengan usaha menanam dan menyebar gagasan pertubuhan ini kepada masyarakat umumnya. Banyak aktiviti yang dilakukan bagi tujuan penyebaran gagasan pertubuhan Ikhwan al-Muslimin termasuk usaha yang paling menarik adalah dengan mengunjungi kedaikedai kopi untuk memberi ceramah dan pengetahuan kepada hadirin yang ada. Selain daripada itu, kegiatan ekonomi dan sosial juga banyak membuka mata masyarakat betapa dakwah dipelbagaikan dan berjaya menarik perhatian awam[316].
Fasa kedua pula ialah fasa menarik dan memilih pendukung-pendukung yang komited dengan jalan dakwah. Proses memilih ini amat penting kerana akan menjamin kesinambungan gerakan. Pemilihan ini akan disusuli dengan proses latihan dan kaderisasi untuk membekalkan setiap individu dakwah mendapat ilmu yang secukupnya. Manakala fasa ke tiga pula adalah fasa pelaksanaan keputusan dan menjalankan segala aktiviti. Fasa ini memerlukan juga gerak kerja yang tersusun dan pengikut yang setia untuk mendukung dan menyokong segala keputusan yang dikeluarkan oleh pimpinan. Pemilihan fasa-fasa ini cukup penting kerana setiap individu yang terlibat akan dapat menumpukan sepenuhnya kepada kerja-kerja yang diamanahkan dan memastikan gerak kerja berjalan dan tidak ada kekosongan di
setiap lapisan.[317]
Keprihatinan Hassan al-Banna terhadap bahasa dan sastera juga adalah antara faktor penyumbang kepada kejayaan dakwahnya.[318] Bait-bait yang dihafalnya sewaktu persekolahan amat-amat mengagumkan, dan ilmu ini digunakan dalam menyampaikan dakwahnya yang menjadikan masyarakat tertarik apabila mendengar bahasanya. Hassan al-Banna turut menunjukkan betapa seriusnya beliau dalam isu bahasa apabila beliau mewajibkan ahli-ahli Ikhwan al-Muslimin bertutur dengan menggunakan bahasa Arab yang betul dan mengurangkan penggunaan bahasa Arab
‘pasar’ yang digunakan oleh masyarakat tempatan. Amalan ini masih dijadikan pegangan oleh ahli-ahlinya sehinggalah hari ini.[319] Kelebihan yang ada pada Hassan al-Banna ini telah memudahkan lagi kerja-kerja dakwah yang disampaikan. Namun ini tidak bermakna kerja-kerja dakwah Hassan al-Banna berjaya kerana faktor-faktor peribadi semata-mata, tetapi sifat kepimpinan Hassan al-Banna yang telah berjaya memimpin pengikutnya agar menjadi satu pasukan yang berjiwa besar.[320]
Apabila Ikhwan al-Muslimin sudah sampai satu tahap yang mempunyai ahli yang ramai, maka timbul persoalan adakah Ikhwan al-Muslimin ini adalah sebuah jemaah atau kumpulan yang berasaskan agama, atau satu kumpulan yang berasaskan politik. Hassan al-Banna telah menjelaskan beberapa kali bahawa Ikhwan alMuslimin bekerja atas dasar hikmah dan memberi contoh yang terbaik kepada masyarakat. Hal ini dijelaskan juga kepada pemerintah sejak awal penubuhan sehinggalah beliau dibunuh. Pendekatan dakwah melalui politik ini agak sedikit berbeza ketika awal penubuhan sehinggalah ke Muktamar ke-5 Ikhwan al-Muslimin.
Muktamar Ke-5 telah membawa Ikhwan al-Muslimin ke fasa kedua gerakan apabila beliau mencadangkan agar Ikhwan al-Muslimin terjun dalam bidang politik kepartian dengan terlibat dalam pilihan raya. Hassan al-Banna membuktikan kesungguhannya dengan mencalonkan diri dalam pilihan raya tetapi diminta untuk menarik diri kerana kepentingan pemerintah dan juga Ikhwan al-Muslimin.[321] Muktamar Ke-5 ini dianggap permulaan kepada Ikhwan al-Muslimin mengorak langkah untuk memasuki politik pilihan raya.[322]
Ikhwan al-Muslimin juga menjadi pemangkin kepada gerakan dan inspirasi umat Islam yang lain untuk turut serta bertindak secara serius sama ada dalam bidang dakwah mahupun mengatur strategi dakwah. Perjalanan Ikhwan al-Muslimin sehingga hari ini sememangnya penuh liku. Namun mereka berubah untuk memperbaiki gerakan tersebut melalui kesilapan-kesilapan dan pengalaman lalu. Sejak awal penubuhan Ikhwan al-Muslimin, Hassan al-Banna berjaya mempengaruhi masyarakat dengan pendekatan yang berbeza daripada pendekatan yang telah digunakan oleh gerakan reformis sebelum ini. Selain itu, karektor dan keperibadian
Hassan al-Banna sendiri banyak mempengaruhi sejarah awal Ikhwan al-Muslimin.
Pendekatan Dakwah Ikhwan al-Muslimin
Walaupun ada tanda-tanda perubahan terhadap gaya kepimpinan Anwar Sadat di awal-awal pemerintahan, tetapi peluang yang diberikan oleh Anwar Sadat kepada Ikhwan al-Muslimin untuk bergerak ialah pada tahun 1976 iaitu setelah mereka dibenarkan mencetak semula majalah ad-Dakwah. Perubahan ini berlaku pada pertengahan tempoh pemerintahan Anwar Sadat yang berakhir pada tahun 1981. Tidak banyak aktiviti yang dilakukan oleh Ikhwan al-Muslimin dan Anwar Sadat sebelum tahun 1976 melainkan membebaskan tahanan Ikhwan al-Muslimin yang berada di dalam penjara. Bagi Ikhwan al-Muslimin pula, mereka memerlukan masa untuk merancang dan membentuk kembali kekuatan kerana sebahagian daripada pimpinan telah dihukum bunuh dan tidak dapat membuat perancangan dengan teliti kerana Mursyidul Am pun turut ditahan di dalam penjara.
Walau bagaimanapun pendekatan dakwah Ikhwan al-Muslimin mengalami perubahan apabila Anwar Sadat membenarkan majalah ad-Dakwah beroperasi. Solah Ashmawi yang dilantik sebagai editor majalah ad-Dakwah menegaskan bahawa majalah ini akan menjadi pemangkin dakwah Ikhwan al-Muslimin. Umar Tilmisani turut menulis tajuk tentang dakwah pada awal pembukaan majalah ini. Beliau berharap dengan adanya majalah ini, suara dakwah akan sampai ke seluruh pelosok alam dan Ikhwan al-Muslimin kembali dalam arus perdana.[323]
Dakwah di peringkat kampus universiti juga mengalami perubahan. Kesukaran untuk berdakwah di kampus menimbulkan idea untuk menubuhkan gerakan lain iaitu Jemaah Islamiah. Jemaah ini mendapat pengaruh yang kuat daripada Ikhwan al-Muslimin walaupun mereka menafikan mempunyai hubungan dengan Ikhwan al-Muslimin. Penafian ini adalah kerana bimbang akan diharamkan jika mempunyai kaitan dengan Ikhwan al-Muslimin. Mereka telah mengadakan pelbagai kegiatan dan mendapat sambutan pelajar universiti. Semua program yang dirancang diisi oleh pimpinan Ikhwan al-Muslimin. Bahan-bahan bacaan juga adalah tulisan yang ditulis oleh pimpinan Ikhwan al-Muslimin.[324]
Jemaah Islamiah ini telah mengadakan pelbagai aktiviti termasuk perkhemahan dan rehlah serta nadwah dan seminar. Mereka bukan sahaja menyediakan ruang untuk melakukan aktiviti, tetapi mereka juga menyediakan ruang untuk belajar, menyediakan mesin fotostat yang murah untuk menampung pelajar yang miskin, malah mereka juga menyediakan bantuan kewangan kepada pelajar yang tidak mampu. Mereka turut membantu bagi menyediakan pakaian Muslimah untuk pelajar perempuan dan bimbingan pensyarah bagi sesiapa yang menghadapi masalah pembelajaran. Pelbagai perkhidmatan yang disediakan oleh pihak jemaah menyebabkan mereka mendapat sambutan dalam kalangan pelajar kampus. Ketika menjawab pertanyaan mengenai sebab peningkatan ahli, ketua jemaah ini menjelaskan bahawa dengan pemahaman Islam yang betul, maka akan merangsang semangat dan boleh mengimbangi antara yang buruk dan yang jahat.[325]
Bagi memantapkan lagi usaha dakwah, Ikhwan al-Muslimin telah menjadikan masjid sebagai pusat pertemuan dan perbincangan. Inilah kaedah sama dilakukan oleh mahasiswa-mahasiswa kampus dan perkara ini menjadikan pengaruh Ikhwan alMuslimin lebih cepat berkembang dan mendapat sambutan. Pada peringkat awal, pemerintah tidak dapat mengawal semua masjid yang ada. Daripada 170,000 masjid di Mesir, pemerintah di bawah Kementerian Wakaf hanya mampu mengendalikan 30,000 masjid sahaja. Ini bermakna baki masjid tersebut digunakan oleh Ikhwan alMuslimin dan gerakan Islam lain untuk berhimpun, berbincang dan menjadi tempat untuk menyebarkan fahaman mereka.[326]
Sebahagian masjid yang dikuasai oleh Ikhwan al-Muslimin pula bukan hanya dijadikan masjid sebagai tempat ibadat sahaja tetapi turut menjadi pusat komuniti setempat. Masjid menjadi tempat belajar dan pusat kesihatan. Banyak masjid menyediakan ruang untuk mereka yang kurang mampu mendapatkan rawatan dan ini mendapat sambutan ramai kerana pemerintah tidak dapat menyediakan kemudahan seperti itu. Sesiapa yang menghadap masalah termasuk masalah kewangan bolehlah datang ke masjid dan berbincang dengan wakil Ikhwan al-Muslimin yang bertugas.33
33
Pemerintah gagal menyediakan khidmat sosial yang cukup kepada rakyat terutama pada akhir tahun 1970-an. Data menunjukkan bahawa khidmat sosial pemerintah semakin buruk manakala Ikhwan al-Muslimin berjaya melebarkan pengaruhnya dengan menambah pusat khidmat sosial dalam pelbagai bidang termasuk perubatan dan kesihatan, kebajikan, sekolah swasta, perumahan dan juga pekerjaan.[327]
Reaksi Terhadap Pendekatan Dakwah Ikhwan al-Muslimin
Sebagaimana yang telah dijelaskan dalam bab sebelum ini bahawa hubungan rapat antara Ikhwan al-Muslimin dan Presiden Anwar Sadat hanya berjalan antara tahun
1970 sehingga 1978. Hubungan kedua-dua belah pihak semakin hambar berikutan Perjanjian Camp David yang ditandatangani oleh Anwar Sadat. Ikhwan al-Muslimin bangkit menentang pemerintah dan menganggap Anwar Sadat khianat kepada Islam. Pada akhir tahun 1970-an, Ikhwan al-Muslimin menjadi semakin kritikal terhadap beberapa dasar Anwar Sadat.[328]
Sokongan kepada Ikhwan al-Muslimin semakin lama semakin bertambah. Sokongan ini bukan hanya daripada rakyat biasa tetapi menular kepada pelajar universiti. Pada tahun 1977, Jemaah Islamiah yang ditubuhkan oleh Ikhwan alMuslimin menguasai hampir semua kerusi dalam pemilihan Ahli Jawatankuasa Mahasiswa Universiti yang baru. Bimbang penularan pengaruh ini, Anwar Sadat telah mengarahkan agar persatuan mahasiswa yang dikuasai oleh gerakan ini diharamkan di semua universiti. Semua perbelanjaan untuk menampung aktiviti persatuan dibekukan. Apabila mereka banyak mengadakan program dan pertemuan termasuk bermesyuarat di masjid, maka Anwar Sadat melarang pula mereka menggunakan masjid sebagai pusat pertemuan, bahkan masjid milik pelajar kedoktoran di Universiti Kaherah turut ditawan dan dikepung oleh polis pada tahun Ogos 1980. [329][330]
Pada 28 Mei 1981, Ikhwan al-Muslimin berjaya mengumpulkan 100,000 orang penyokong dan pengikut untuk berhimpun bagi membebaskan Palestin. Dalam perhimpunan lain, seramai setengah juta orang berhimpun untuk membantah Israel apabila mereka menceroboh senjata nuklear Iraq. Anwar Sadat menyalahkan Ikhwan al-Muslimin dalam semua gerakan ekstrem yang berlaku di dalam negara. Anwar Sadat juga turut menuduh Ikhwan al-Muslimin menggunakan senjata dan kekerasan untuk menentang pemerintah. Media massa turut berkempen anti-Ikhwan al-
Muslimin sebagai menyahut kenyataan Anwar Sadat.[331]
Hasil daripada kenyataan yang dikeluarkan Anwar Sadat dan juga tindakan yang dilakukan oleh Ikhwan al-Muslimin, Anwar Sadat memerintahkan penguatkuasaan larangan untuk Ikhwan al-Muslimin menjalan aktiviti mereka di masjid, di kampus ataupun di kawasan awam tahun 1980 sehingga 1981. Kebebasan yang telah diberikan kepada Ikhwan al-Muslimin sebelum ini telah ditarik balik. Ikhwan al-Muslimin cuba menjelaskan kedudukan sebenar mengenai aktiviti Ikhwan al-Muslimin yang berbeza dengan kegiatan yang dijalankan oleh gerakan lain, tetapi Anwar Sadat tidak mempedulikan rayuan tersebut. Beliau telah mengambil langkah untuk berkonfrontasi dengan semua gerakan termasuk Parti Wafd, Sosialis, Komunis dan tidak ketinggalan kelompok Kristian Koptik.. Semua persatuan pelajar telah digantung, manakala jumlah polis telah ditambah di setiap kampus dan masjid. Pada 3 September 1981, seramai 1,600 orang telah ditangkap, kebanyakan mereka adalah pimpinan politik, penulis dan wartawan.[332] Kementerian Dalam Negeri turut menyerbu pejabat majalah ad-Dakwah. Selain mengeledah mereka turut merampas beberapa dokumen yang dirasakan penting. Akhirnya lesen penerbitan majalah ad-
Dakwah ditarik balik.[333]
Kesimpulan
Sumbangan Ikhwan al-Muslimin dalam kerja-kerja dakwah di Mesir sememangnya banyak dan masyarakat merasakan usaha dakwah yang dilakukan itu. Pemerintah seharusnya bersyukur kerana dengan adanya aktiviti yang dilakukan oleh Ikhwan alMuslimin, maka telah mengurangkan sebahagian besar bebanan pemerintah dalam memberi khidmat kepada masyarakat. Ikhwan al-Muslimin bukan sekadar memenuhi masjid dan aktiviti dengan ceramah agama semata-mata tetapi Ikhwan al-Muslimin menjadikan Islam sebagai satu tata cara kehidupan. Mereka menubuhkan pusat percetakan untuk menerbitkan majalah dan akhbar. Mereka mempunyai kekuatan untuk membangunkan sesebuah kawasan termasuk membaiki jalan raya.
Pada saat negara mengalami kemelesetan ekonomi dan kerajaan terpaksa menghapuskan subsidi, Ikhwan al-Muslimin telah berusaha untuk memberi makan kepada mereka yang susah. Ini serba sedikit mengurangkan bebanan pemerintah tetapi usaha Ikhwan al-Muslimin ini tidak menjadi satu perkara yang penting bagi Anwar Sadat sebaik sahaja beliau menandatangani Perjanjian Camp David. Segala usaha yang dijalankan oleh Ikhwan al-Muslimin seharusnya dibantu tetapi malangnya pemerintah mengambil pendekatan bermusuh dengan gerakan ini. Hasilnya pemerintah kehilangan sokongan dan kehilangan pembantu yang baik untuk kepentingan rakyat Mesir keseluruhannya.
BAB ENAM
PENDEKATAN DAKWAH DAN POLITIK IKHWAN AL-MUSLIMIN
BERDASARKAN MAJALAH ad-DAKWAH
Pengenalan
Majalah adalah merupakan salah satu kaedah penyampaian yang memberi kesan besar kepada masyarakat. Penentuan kuasa pada hari ini ditentukan oleh sejauh mana luasnya idea dan pemikiran sesuatu gerakan itu sampai ke sasarannya. Kaedah menyampaikan maklumat penting untuk penerusan sesebuah perjuangan. Pelbagai cara digunakan untuk menyampaikan misi dan visi agar sokongan akan menjadi bertambah kuat dan masyarakat yakin dengan apa yang hendak dibawa oleh sesebuah gerakan.
Oleh sebab itulah, Ikhwan al-Muslimin mengambil pendekatan
menyampaikan mesej dakwah melalui media cetak. Pada peringkat awal, sebahagian majalah diberikan secara percuma bagi mendidik dan memberi kesedaran kepada masyarakat Mesir mengenai agama. Suasana masyarakat Mesir pada ketika itu memerlukan penyampaian yang berkesan agar mereka boleh menerima sesuatu perubahan yang dibawa oleh Ikhwan al-Muslimin.
Bab ini akan melihat mengenai peranan majalah dalam perjuangan politik dan dakwah Ikhwan al-Muslimin. Sejarah penerbitan dalam perjuangan Ikhwan alMuslimin di Mesir dan kepentingan majalah sebagai alat untuk menyampaikan idealisme perjuangan Ikhwan al-Muslimin di peringkat kebangsaan mahupun
antarabangsa turut dibincangkan. Selain itu, bab ini juga melihat tajuk-tajuk yang ada dalam majalah ini dan juga isu-isu yang diketengahkan dalam memberi impak kepada pemerintah mahupun pembaca dalam kalangan rakyat biasa. Bab ini juga membincangkan kesan penerbitan majalah ini kepada masyarakat dan pemerintah.
Latar Belakang Penerbitan Majalah ad-Dakwah
Pendidikan melalui penerbitan yang dilakukan oleh Ikhwan al-Muslimin adalah kesinambungan daripada pendekatan yang telah diambil oleh reformis terdahulu seperti Jamal al-Din al-Afghani, Muhammad Abduh dan Rashid Rida. Sejarah penerbitan Ikhwan al-Muslimin bermula pada tahun 1933 melalui penerbitan akhbar pertama Ikhwan al-Muslimin yang diterbitkan secara mingguan. Namun akhbar tersebut tidak bertahan lama dan berhenti pada tahun 1940 kerana Hussin Sirri, Perdana Menteri pada ketika itu mengeluarkan arahan melarang sebarang percetakan risalah dan menutup kilang percetakan Ikhwan al-Muslimin.[334][335]
Walau bagaimanapun, sepanjang tempoh yang singkat tersebut Ikhwan alMuslimin sempat mengeluarkan beberapa akhbar dan majalah sehinggalah diharamkan pada tahun 1940. Antara majalah tersebut ialah majalah an-Nazir,[336] alManar[337] dan al-Taaruf.[338] Secara keseluruhan, Syuib al-Ghabasyi membahagikan penerbitan Ikhwan al-Muslimin kepada tiga peringkat iaitu peringkat awal penubuhan Ikhwan al-Muslimin dari tahun 1933 sehingga tahun 1940. Peringkat kedua bermula dari tahun 1942 sehingga tahun 1948 dan peringkat ketiga dari tahun 1950 sehingga tahun 1954.[339] Beliau mewujudkan pembahagian tersebut adalah disebabkan beberapa faktor terutamanya berkaitan hubungan dengan pemerintah.[340]
Terdapat beberapa peraturan yang berkaitan dengan percetakan dan pelesenan yang turut menyebabkan penerbitan Ikhwan al-Muslimin terhenti. Peraturan penerbitan di Mesir ialah lesen penerbitan akan diberikan kepada individu yang menjadi editor sesebuah majalah ataupun akhbar. Oleh sebab itu, individu tersebut berkuasa sepenuhnya terhadap bahan yang diterbitkan dan sebarang masalah tidak lagi melibatkan jemaah atau kumpulan yang diwakilinya. Dari satu sudut, peraturan ini boleh menyelamatkan sesebuah gerakan tetapi dari sudut negatif pula, lesen adalah hak penuh individu dan kekal bersamanya walaupun tidak lagi bersama jemaah ataupun ditangkap oleh pemerintah. Ini berlaku kepada akhbar Ikhwan alMuslimin apabila Muhammad Syafie keluar daripada Ikhwan al-Muslimin dan akhbar tersebut berhenti. Begitu juga dengan majalah an-Nazir apabila pemegang lesen majalah tersebut iaitu Mahmud Uthman Abu Zaid keluar daripada Ikhwan alMuslimin dan bergabung dengan kumpulan Syabab Muhammad dan beliau
menerbitkan pula majalah tersebut dengan logo kumpulan baru. Begitu juga dengan majalah ad-Dakwah, apabila penerbitannya terhenti setelah Soleh Ashmawi selaku pemegang lesen dipecat daripada Ikhwan al-Muslimin.[341]
Majalah ad-Dakwah ini termasuk dalam peringkat ketiga dalam sejarah penerbitan Ikhwan al-Muslimin. Sejarah majalah ad-Dakwah bermula selepas kematian pengasas Ikhwan al-Muslimin, Hassan al-Banna. Mereka telah menyewa sebuah majalah undang-undang berjudul al-Mabahis al-Qodaiah sebagai majalah dan lidah rasmi Ikhwan al-Muslimin. Cetakan pertama majalah ini ialah pada 30
April 1950. Mereka telah menukar nama majalah tersebut kepada Ikhwan dan bertahan sehingga 23 Januari 1951. Pada masa yang sama, Soleh Ashmawi telah menghantar satu permohonan untuk mendapatkan permit menerbitkan sebuah majalah yang bernama al-Ghuraba’. Permohonan tersebut diterima tetapi tidak dengan nama tersebut tetapi hendaklah ditukar kepada nama ad-Dakwah.[342][343]
Keluaran pertama majalah ad-Dakwah ialah pada hari Selasa 30 Januari 1951 dengan motto, ‘kebenaran, kekuatan, kebebasan’. Soleh Ashmawi telah dilantik sebagai ketua sidang pengarang majalah tersebut. Dalam tulisan pertama beliau sebagai ketua sidang pengarang, Soleh Ashmawi menegaskan bahawa majalah tersebut adalah sebuah majalah dakwah yang bertujuan untuk menyebarkan idea dan pemikiran Islam dan bukan untuk mencari keuntungan dan berasaskan perniagaan.
Majalah ini terbuka untuk semua pandangan dan sesiapa sahaja boleh menulis dan bebas untuk menghantar kepada majalah untuk diterbitkan. Walau bagaimanapun, majalah ini menurutnya adalah majalah gerakan Islam dan masih bergerak di atas tiga motto majalah iaitu ‘keadilan yang berasaskan kepada agama, kekuatan sebagai lambang umat Islam dan kebebasan sebagai tuntutan agama’.[344]
Majalah ad-Dakwah ini disusun dengan beberapa bahagian yang penting antaranya ialah hal-hal yang berkaitan dengan isu-isu dalam negara. Seterusnya terdapat satu bahagian khas untuk hal-hal yang berkaitan dengan isu-isu yang berlaku dalam negara Arab. Memandangkan Ikhwan al-Muslimin menganggap bahawa semua negara yang mengucap dua kalimah syahadah adalah saudara mereka, maka terdapat satu bahagian yang menyentuh hal-hal yang berlaku dalam negara umat Islam. Majalah ini juga tidak ketinggalan menyediakan satu ruang untuk wanita. Ruang ini memudahkan artikel yang berkaitan dengan isu-isu keluarga, pergaulan, mendidik wanita seluruh Mesir dalam menjaga rumah tangga dan hubungan keluarga menurut Islam.[345]
Majalah ad-Dakwah juga mendapat sumbangan artikel daripada ramai penulis yang berpengaruh antaranya ialah Syeikh Muhammad al-Ghazali, Abdel
Aziz Kamil, Abdel Rahman al-Banna, Abdel Hakim Abidin dan Hasanain Makhluf. Terdapat beberapa terbitan keluaran khas terutama ketika memperingati ulang tahun kematian Hassan al-Banna. Namun terdapat beberapa kesukaran dalam menerbitkan artikel terutama tulisan-tulisan Syed Qutb. Pihak Kementerian Dalam Negeri Mesir pernah menahan penerbitan majalah ini kerana terdapat artikel Syed Qutb dan penerbitan majalah tersebut akan terus ditahan kecuali artikel tersebut dibuang. Antara artikel yang dilarang ialah kritikan beliau terhadap Perancis dan kaitannya dengan Dunia Arab.[346]
Usia majalah ini tidak panjang apabila majalah ini diberhentikan pada tahun 1953 kerana Soleh Ashmawi, ketua editor majalah ini telah dipecat daripada Ikhwan al-Muslimin bersama-sama dengan tiga yang lain kerana membantah pemecatan empat ahli Ikhwan al-Muslimin yang terlibat dengan Nizam Khas.[347] Walaupun begitu, majalah ini diterbitkan semula pada tahun 1976 iaitu zaman Anwar Sadat setelah semua tahanan Ikhwan al-Muslimin termasuk Soleh Ashmawi dibebaskan daripada penjara.[348]
Anwar Sadat bersetuju untuk membenarkan penerbitan majalah ad-Dakwah untuk mengurangkan bebanan yang dihadapinya ketika memerintah terutama sekali daripada puak pelampau Islam. Anwar Sadat yakin bahawa satu-satunya pertubuhan yang boleh mengurangkan tekanan ini adalah Ikhwan al-Muslimin dan salah satu jalan untuk menyebarkan idea tersebut ialah melalui media cetak. Untuk itu, pada tahun 1976 Anwar Sadat membenarkan penerbitan semula majalah ad-Dakwah dan Soleh Ashmawi dilantik semula sebagai ketua editor bertepatan dengan lesen yang diluluskan kepadanya semasa diharamkan dahulu.
Majalah ad-Dakwah ini mula diterbitkan buat kali kedua pada Julai 1976 dan dikeluarkan setiap bulan. Pelbagai tajuk utama cuba diketengahkan oleh Ikhwan alMuslimin untuk mendidik dan memberi kesedaran mengenai politik dan mengajak semua manusia berbuat baik antara sesama sendiri. Majalah ini tidak sunyi dengan kritikan kepada pemerintah terutama sekali kritikan kepada dasar-dasar yang sedang dilaksanakan. Anwar Sadat membiarkan kritikan tersebut kerana berharap majalah ini boleh menaikkan imej beliau di mata masyarakat di samping mengurangkan tekanan yang dihadapinya ketika awal-awal pemerintahan. Majalah ini bertahan sehingga bulan September 1981, sebulan sebelum Anwar Sadat ditembak mati oleh
Khalid al-Islambouli ketika perarakan memperingati kemenangan Perang 6 Oktober
1973. Kematian Anwar Sadat tiada kaitan dengan rasa tidak puas hati ahli Ikhwan al-
Muslimin terhadap tindakan beliau mengharamkan majalah ini. Walaupun ada beberapa pihak cuba mengaitkan pembunuh tersebut dengan gerakan Ikhwan alMuslimin, tetapi terbukti bahawa Khalid al-Islambouli bukan daripada gerakan Ikhwan al-Muslimin dan Ikhwan Muslimin tidak akan menggunakan cara yang ganas dan ekstrem untuk mencapai cita-citanya.[349]
Isu-Isu Politik dan Dakwah Dalam Majalah ad-Dakwah
Tema dan perbincangan majalah ad-Dakwah pada keluaran awal hampir sama dengan keluaran di zaman Anwar Sadat. Isu-isu besar dan penting akan dijadikan tajuk utama majalah. Ini dapat dilihat pada tajuk utama keluaran pertama pada 30 Januari 1951 iaitu mengenai pengharaman Ikhwan al-Muslimin.[350] Pada setiap keluaran menyaksikan maka ketua editor akan menjadi penulis pada muka surat pertama. Majalah ad-Dakwah pada peringkat awal telah dibahagikan kepada beberapa bahagian, namun kajian ini hanya akan menganalisis beberapa topik yang menjadi bebanan kepada Anwar Sadat iaitu isu Komunis dan Rusia, isu Gamal Abdel Nasser, isu pengganas dan kumpulan jihad. Isu-isu semasa yang menjadi topik utama juga akan dianalisis kerana sebahagian isu tersebut adalah kritikan keras Ikhwan alMuslimin kepada Anwar Sadat seperti isu perjanjian Camp David, kritikan terhadap Kementerian Dalam Negeri kerana menyerbu pejabat majalah ad-Dakwah, isu Israel dan isu-isu rakyat.
Keluaran pertama majalah ad-Dakwah pada era Anwar Sadat diterbitkan pada bulan Rejab 1396 Hijrah bersamaan dengan bulan Julai 1976. Pada peringkat awal, majalah ini dijual dengan harga £1 (Mesir). Tetapi pada keluaran Oktober
1976, majalah ini dijual dengan harga baru iaitu £1 pound dan 20p (Mesir). Soleh Ashmawi dalam kata-kata aluan editor menyebut bahawa majalah ini sudah masuk tahun ke-25 tahun penerbitannya sejak tahun 1951 dengan mesej yang sama iaitu majalah yang menyeru kepada Islam dan al-Quran serta menyeru kepada
pelaksanaan syariat Islam. Ini perkara tersebut sahaja yang boleh mengubati penyakit masyarakat dan menyekat kerosakan. Beliau berharap agar majalah ini akan menjadi lidah untuk menyeru kepada kebenaran, meyakini akan kekuatan sedia ada, dan berusaha untuk menyeru kepada kebenaran dan kebebasan sama seperti tema yang ditulis di muka depan majalah.[351]
Isu Komunis dan Rusia
Keluaran pertama ad-Dakwah ini dilihat sememangnya untuk membantu mengurangi tekanan yang dihadapi oleh Anwar Sadat. Di kulit hadapan keluaran pertama majalah ini pada bulan Julai 1976 ditulis dengan tajuk besar mengenai kedudukan Komunis.
Tulisan karangan Abdel Man’am Salim mengenai Komunis telah dijadikan tajuk berita utama di kulit hadapan keluaran pertama ini. Ini selaras dengan salah satu masalah yang dihadapi oleh Anwar Sadat dan secara tidak langsung, artikel mengenai Komunis ini adalah sebagai tanda terima kasih Ikhwan al-Muslimin kepada Anwar Sadat kerana membenarkan penerbitan semula majalah ini setelah diharamkan pada zaman Gamal Abdel Nasser. [352]
Keluaran ke-2 majalah ad-Dakwah masih terus menyiarkan artikel mengenai
Komunis. Dr. Saad Maslouh telah menulis mengenai matlamat Komunis dan Agama-Agama. Beliau menyebut bahawa matlamat Komunis ini berbeza mengikut waktu dan tempat di mana fahaman itu bertapak. Beliau mengatakan bahawa pada mesyuarat agung Parti Komunis Rusia pada tahun 1903, mereka mencapai pendirian bahawa semua manusia mempunyai hak yang sama tanpa mengira jantina mahupun kedudukan ataupun kaum. Agama bagi Komunis adalah seperti candu yang akan membahayakan pengikutnya.[353] Artikel tersebut menjelaskan bahawa Ikhwan alMuslimin berdakwah untuk kebenaran dan kebaikan. Tidak mungkin gerakan seperti Ikhwan al-Muslimin boleh berkompromi dengan Komunis.[354] Dalam tulisan itu juga dijelaskan mengenai bagaimana Komunis menguasai negara lain sama seperti Barat menjajah negara-negara di Asia dan negara Islam yang lain. Namun yang paling bahaya menurutnya ialah penjajahan akidah dan pemikiran yang disebarkan kepada rakyat yang dijajah termasuklah bahaya pemikiran Komunis.[355]
Keluaran ke-3 majalah ad-Dakwah masih lagi mengulas mengenai Komunis.
Kali ini ialah ulasan mengenai tulisan dan pandangan Richard P. Mitchell kepada Ikhwan al-Muslimin mengenai pendirian Ikhwan al-Muslimin mengenai Komunis.
Mitchell menjelaskan bahawa Ikhwan al-Muslimin tidak mengiktiraf Komunis dan menjadikan Komunis sebagai musuh kepada Ikhwan al-Muslimin. Menurut Ikhwan al-Muslimin, Komunis di Mesir terbahagi kepada dua kelompok iaitu kelompok yang bersama dengan pemerintah dan satu lagi kumpulan yang tidak bersama
pemerintah.[356]
Terdapat satu lagi tulisan di dalam keluaran ini iaitu tulisan Saad Maslouh yang mengkritik Soviet Union yang telah menggunakan muzium untuk menyebarkan fahaman Ateis kepada umat Islam. Beliau telah menjelaskan mengenai penggunaan muzium untuk mempamerkan gambar dan lukisan yang membawa kepada fahaman Ateis. Walaupun tulisan yang dipaparkan lebih bersifat sejarah namun membawa kepada penyebaran fahaman ini. Beliau mengkritik tindakan Soviet Union yang telah menggunakan kaedah pameran ini untuk menyebarkan fahaman yang salah kepada umat Islam di Mesir.[357]
Keluaran Oktober 1976 masih lagi mengkritik Rusia. Satu artikel ditulis oleh
Saad Masloh mengenai penindasan umat Islam oleh pemerintah Soviet Union. Artikel tersebut turut menjelaskan bagaimana susahnya umat Islam di sana yang hidup tertindas dan bagaimana mereka berusaha untuk mempertahankan akidah mereka.[358] Tulisan lain juga mengkritik mengenai sistem ekonomi yang diamalkan oleh Komunis yang jelas menindas rakyat. Selain isu Komunis, keluaran kali ini turut mengkritik fahaman Marxist. Tulisan ini mengajak pembaca membezakan fahaman yang dibawa oleh Marxist dengan fahaman Islam.[359]
Keluaran ad-Dakwah pada bulan November 1976 terus mengkritik Komunis dan aktivitinya. Artikel bertajuk “Pemuda Muslin dan Fahaman Ateis”, mengungkap tentang pandangan penulis Soviet Union bernama Qarbanof mengenai Ateis. Tulisan ini mengkritik Komunis yang turut menyumbang kepada fahaman ini dan kesan fahaman ini kepada generasi pemuda di Mesir. Selain menjelaskan kebejatan fahaman Komunis yang bercampur dengan pegangan Ateis, tulisan ini turut menjelaskan tentang modus operandi fahaman ini yang menular dalam masyarakat.[360]
Majalah ad-Dakwah terus mengeluarkan artikel yang berkaitan dengan Rusia dan Komunis. Ad-Dakwah keluaran Januari 1977 menyambung perbincangan mengenai pandangan Komunis tentang fahaman Ateis. Muhammad Abdel Qudus dalam artikelnya mengkritik kelompok Ateis yang ada di Soviet Union. Artikel ini juga menjelaskan tentang apa itu Ateis dan kedudukan kelompok Ateis yang ada di Rusia. Muhammad Abdel Qudus turut memberikan pandangan Islam mengenai fahaman Ateis ini terutamanya pandangan daripada Syeikh Muhammad al-Ghazali.[361]
Dalam keluaran yang sama terdapat satu artikel mengenai Universiti dan Gerakan Patriotisme di Mesir yang turut menjelaskan mengenai kegiatan Komunis. Tulisan ini membongkar mengenai pergerakan Komunis sejak awal tahun 1950-an yang bergerak meresap di dalam Pertubuhan Palang Merah. Tulisan ini juga menerangkan hubungan Komunis dengan perang di Suez. Tulisan ini juga menjelaskan bagaimana gerakan ini mencetuskan semangat patriotisme di Mesir.[362]
Pada keluaran Febuari 1977, Muhammad Jumaat Adami turut menulis
mengenai Komunis. Beliau telah menjelaskan mengenai Komunis dan apa yang telah berlaku di Moscow pada tahun 1973. Beliau turut menceritakan tentang sejarah fahaman ini dan menyeru kepada pengikut fahaman Komunis di Mesir untuk menjelaskan beberapa perkara. Antara perkara penting yang perlu dijelaskan oleh pengikut Komunis antaranya ialah ke mana hala tuju Komunis yang ada di Mesir. Beliau juga ingin mengetahui adakah ada kelompok Komunis yang akan meninggalkan fahaman mereka sebagaimana beberapa fahaman lain di dunia ini.
Tulisan ini juga menjelaskan tentang kemerosotan fahaman Komunis di Mesir.
Antara yang menjadi faktor kemerosotan ini ialah kerana lemahnya pimpinan Parti Komunis akibat terpengaruh dengan fahaman Barat. Faktor lain ialah kerana jatuhnya Kesatuan Soviet Union yang menjadi sandaran fahaman Komunis. Beliau turut mengenai masa depan Komunis dan hala tuju Komunis terutama apabila berdepan dengan negara Barat.[363]
Ad-Dakwah keluaran bulan April 1977 masih lagi menyiarkan artikel mengenai Komunis dan Yahudi. Fuad Kihlah menjelaskan bahawa fahaman Komunis dan Yahudi adalah sama. Beliau turut menjelaskan tentang bagaimana sejarah pemikiran Yahudi dan Marxist. Yahudi telah membantu Revolusi Bolsovik sebagaimana yang telah dilaporkan di dalam sebuah majalah Perancis pada tahun
1920. Seorang Yahudi bernama Rose Shaim adalah pengasas Parti Komunis di Palestin pada awal tahun 1919. Ini juga menjadi markas untuk menyebarkan fahaman kelompok kiri dan Komunis. Hal yang sama berlaku di Iraq apabila kelompok kiri Komunis disokong oleh Yahudi.[364]
Ad- Dakwah keluaran Julai 1977 turut mengkritik fahaman Komunis. Dr. Ali Jarisah menulis tentang Peperangan Marxist dan Kesan ke Atas Dunia Islam. Tulisan ini menjelaskan bahawa Marxist adalah alat untuk melaksanakan penggulingan ketenteraan. Beliau juga mencatatkan kedudukan Islam dan ekonomi umat Islam pada abad ke-19. Tidak ketinggalan beliau juga mencatatkan kedudukan sekularisme yang telah bercampur dengan fahaman Marxist.[365] Ad-Dakwah keluaran November 1977 sekali lagi membincangkan mengenai fahaman Marxist dan sosialisme. Tulisan Yusof Kamal menghuraikan pertembungan kedua-dua fahaman ini dengan Islam. Turut dijelaskan dalam tulisan beliau ialah beberapa pertikaian dalam fahaman ini dan peranan Islam dalam isu-isu yang dibawa oleh fahaman Marxist dan Sosialisme. Akhirnya beliau mengatakan bahawa kedua-dua fahaman ini melahirkan diktator dalam pemerintahan.[366]
Majalah ad-Dakwah keluaran Disember 1977 pula melaporkan apa yang telah berlaku sepanjang tahun 1397 Hijrah. Syeikh Dr. Abdel Halim Mahmud, Syeikh al-Azhar telah menceritakan dan memberi ucapan tahniah kepada Somalia yang telah berjaya keluar daripada cengkaman Komunis. Mereka telah berazam untuk keluar daripada fahaman ini kerana menyedari betapa buruknya fahaman Komunis ini dan bahaya kepada rakyat Somalia.[367]
Seterusnya majalah ad-Dakwah keluaran Mac 1978 menimbulkan isu penipuan Amerika Syarikat dan Rusia ke atas negara-negara Arab. Tulisan ini menjelaskan penipuan Amerika Syarikat dan Rusia mengenai Perang Dunia Ketiga. Apa yang dilakukan oleh kedua-dua negara tersebut adalah sama dan seruan perdamaian yang dilaungkan oleh keduanya adalah penipuan semata-mata.[368] Turut dimuatkan dalam keluaran ini ialah artikel mengenai hubungan antara Ikhwan alMuslimin dengan Amerika Syarikat dan Rusia. Artikel ini lebih berbentuk seruan kepada keperluan untuk bergantung hanya kepada Allah dan bukan kepada Barat mahupun Timur. Seterusnya artikel ini menyebut bahawa sesungguhnya Islam adalah satu agama yang sempurna dan tidak perlu kepada sistem barat mahupun sistem Komunis dalam mengatur sistem kekeluargaan dan pemerintahan di Mesir.[369]
Majalah ad-Dakwah keluaran April 1978 meneruskan agenda menyerang Komunis apabila Abdel Halim Awis menjelaskan tentang perancangan Komunis yang tidak pernah berhenti untuk mempengaruhi umat Islam. Beliau menjelaskan tentang nasib umat Islam di Aritia, Thailand dan Filipina apabila pengaruh Komunis menguasai negara-negara tersebut.[370] Keluaran kali ini juga memuatkan penjelasan mengenai Komunis. Walaupun pernah dijelaskan sebelum ini tetapi artikel ini menceritakan tentang sejarah kemasukan Komunis lebih 10 tahun sebelumnya di Mesir. Kemasukan ini dianggap sebagai kanser yang mematikan akhlak Islam dan memadamkan kebebasan. Pengaruh Komunis mula menguasai Mesir sekitar tahun
1961 hingga 1971. Pengaruh Komunis juga meresap masuk ke dalam negara-negara Arab yang lain terutamanya negara-negara Teluk. Antara pendukung kuat fahaman ini di Mesir ialah pengasas majalah Rose Yusof dan matinya fahaman Komunis menurut Abdel Halim Awis ialah apabila Gamal Abdel Nasser meninggal dunia.[371]
Seterusnya majalah ad-Dakwah keluaran Julai 1978 menerbitkan artikel mengenai kedudukan Moscow. Artikel ini menjelaskan hubungan Mesir-Rusia dan perjanjian yang telah dimeterai antara kedua-dua belah pihak. Hakikatnya Moscow sentiasa bersama dengan Yahudi. Walaupun Moscow mempunyai perjanjian membekalkan senjata kepada Mesir, tetapi dalam masa yang sama mereka turut menghadiahkan kapal perang kepada Yahudi. Hubungan ini masih kekal dan direstui oleh Washington. Secara umum artikel ini mengatakan bahawa Rusia, Israel dan Amerika Syarikat telah bersatu untuk menentang negara-negara Arab.[372]
Ad-Dakwah keluaran Oktober 1978 pula memaparkan kritikan terhadap Komunis di Kemboja yang telah mengambil alih pemerintahan negara tersebut pada tahun 1975. Artikel ini mencatatkan kedudukan umat Islam yang berjumlah lebih kurang 300,000 orang dan terdapat lebih kurang 59 buah masjid di Kemboja. Pemerintah yang berfahaman Komunis telah bertindak kejam ke atas umat Islam Kemboja. Imam dan pemimpin Islam dibunuh dan akhirnya umat Islam di Kemboja menjadi pelarian ke negara-negara jiran untuk berlindung.[373]
Dr. Saad Maslouh dalam majalah ad-Dakwah keluaran Januari 1979 pula mengisahkan kedudukan Muslim di Rusia. Beliau melihat bagaimana tentera Mongol yang diketuai oleh Gengis Khan telah menguasai Bukhara, Azerbaijan, Samarkan,
Siberia dan Asia Tengah. Mereka bertapak di negara Rusia agak lama, lebih kurang 250 tahun sehinggalah pada tahun 1480. Walaupun pada awalnya pimpinan Mongol ini tidak Islam tetapi perubahan itu berlaku apabila Uzbek Khan (1314-1341) memeluk agama Islam. Ini membawa perubahan besar kepada semua tanah
jajahannya di Rusia. [374]
Pada bulan Februari 1979, majalah ad-Dakwah telah menerbitkan artikel tulisan Abdel Mu’am Salimin Gabarah mengenai jatuhnya tembelang Komunis di India dan China. Tulisan beliau menyatakan tentang kegagalan sistem dan fahaman Komunis di China dan India. Beliau mengambil contoh apa yang telah berlaku di Kemboja dan Vietnam. Berlaku perbezaan fahaman Komunis di kedua-dua buah negara tersebut. Komunis di Kemboja berkiblatkan kepada Komunis di China manakala Komunis di Vietnam berkiblatkan kepada Komunis di Moscow. Perbezaan ini mendorong berlakunya perbalahan dalam fahaman Komunis itu sendiri.[375]
Turut dimuatkan dalam keluaran Februari ini ialah tulisan tegas Ikhwan alMuslimin menolak kumpulan Barat dan Komunis. Ikhwan al-Muslimin tidak akan bersetuju dengan Komunis dan menerima apa yang telah dilakukan oleh pengikut Komunis yang telah membunuh umat Islam di Turkistan, Rusia dan China.
Penegasan ini turut menyatakan bahawa Ikhwan al-Muslimin tidak bersetuju dengan Barat yang hanya mementingkan kepentingan kaum dan bangsa. Seruan patriotisme yang dilaungkan oleh Barat adalah tidak selaras dengan kehendak patriotisme yang dianjurkan oleh Islam.[376]
Isu Gamal Abdel Nasser
Masalah kedua yang dihadapi oleh Anwar Sadat ialah masalah pengikut dan penyokong Gamal Abdel Nasser. Bukan mudah untuk mengambil alih kepimpinan daripada Gamal Abdel Nasser kerana beliau bukan sahaja dianggap wira Mesir, malahan juga dianggap sebagai wira Timur Tengah. Oleh sebab itu majalah adDakwah yang telah dihidupkan oleh Anwar Sadat sedaya-upaya untuk membantu mengurangkan tekanan kepada Anwar Sadat dalam menghadapi tekanan daripada kelompok yang masih setia dengan Gamal Abdel Nasser dan beranggapan bahawa Anwar Sadat tidak sesuai menggantikannya. Namun Ikhwan al-Muslimin sebenarnya mempunyai strategi serampang dua mata. Selain menceritakan kezaliman Gamal Abdel Nasser, Ikhwan al-Muslimin turut menjadikan kisah dan kritikan ini untuk mengukuhkan kedudukan Ikhwan al-Muslimin di dalam hati masyarakat Mesir.
Majalah ad-Dakwah keluaran Julai 1976 menerbitkan artikel mengenai kaitan Gamal Abdel Nasser dengan pengharaman Ikhwan al-Muslimin. Artikel ini menceritakan mengenai sejarah hubungan Gamal Abdel Nasser dengan Ikhwan alMuslimin sebelum revolusi dan sokongan Ikhwan al-Muslimin kepada gerakan revolusi yang dipimpinnya. Namun setelah berjaya mencapai cita-cita beliau, akhirnya Gamal Abdel Nasser bertindak mengharamkan Ikhwan al-Muslimin pada 16 Januari 1953. Tulisan ini memberikan gambaran kepada masyarakat mengenai perbuatan khianat yang telah dilakukan oleh Gamal Abdel Nasser.[377]
Dalam keluaran Ogos 1976, Umar Tilmisani Mursyidul Am ketiga Ikhwan al-Muslimin mengimbas kembali hukuman yang dijatuhkan ke atas Abdel Kadir Audah. Tulisan ini juga turut memuatkan gambar mengenai Abdel Kadir Audah yang sedang berucap sewaktu perhimpunan rakyat di Istana Abidin dan meminta agar Muhammad Najib kembali menjadi Presiden. Tulisan ini mempunyai mesej yang sama iaitu untuk menceritakan hal sebenar dan mengkritik Gamal Abdel Nasser secara tidak langsung serta mendedahkan perbuatan buruk yang telah
dilakukannya.[378]
Penerbitan majalah ad-Dakwah pada bulan Oktober 1976 memaparkan tulisan yang panjang mengenai pembunuhan ke atas pimpinan Ikhwan al-Muslimin iaitu Syed Qutb. Pada muka depan keluaran ini diletakkan gambar as-Syahid Syed
Qutb yang dihukum mati kerana dendam pemerintah terhadap buku tulisannya. Tulisan ini turut memuatkan petikan daripada majalah an-Nur terbitan Maghribi pada 1395 Hijrah yang menceritakan tentang permintaan Duta Amerika Syarikat kepada Gamal Abdel Nasser agar mengambil tindakan ke atas Ikhwan al-Muslimin. Duta tersebut turut menawarkan bantuan kepada Gamal Abdel Nasser untuk menghapuskan Ikhwan al-Muslimin. Sejak itu pelbagai tekanan dirasai oleh ahli dan pimpinan Ikhwan al-Muslimin bermula pada tahun 1954. Syed Qutb walaupun telah dibebaskan pada tahun 1964 tetapi beliau ditangkap semula pada Jun 1965 kerana dituduh merancang gerakan untuk membunuh Presiden Gamal Abdel Nasser.[379]
Keluaran yang sama turut memaparkan satu lagi tulisan yang mengisahkan kronologi pengharaman Ikhwan al-Muslimin. Tulisan ini menceritakan sikap Gamal Abdel Nasser dan keadaan Gamal Abdel Nasser semasa perintah pengharaman Ikhwan al-Muslimin dikeluarkan. Gamal Abdel Nasser tiada di dalam negara ketika pengharaman tersebut kerana berada di Moscow. Tulisan ini juga turut mencatatkan pengakuan Moshi Dayan yang mengatakan bahawa Israel takut untuk berhadapan dengan Ikhwan al-Muslimin berbanding dengan kumpulan yang lain. Tulisan ini juga turut mengkritik Gamal Abdel Nasser yang hanya menunggu arahan daripada Kremlin.[380] Seramai 263 orang ahli Ikhwan al-Muslimin telah syahid di Palestin dan Suez dan telah diseksa oleh Gamal Abdel Nasser di penjara. 61,000 anggota Ikhwan al-Muslimin juga telah ditangkap sepanjang tahun 1954 hingga tahun 1965 manakala 1,540 orang pula telah dihadapkan ke mahkamah tentera dan dijatuhkan pelbagai hukuman.[381]
Keluaran ad-Dakwah pada bulan Novembr 1976 seterusnya meneruskan kritikan ke atas Gamal Abdel Nasser dengan mengingat semula pembunuhan ke atas pimpinan utama Ikhwan al-Muslimin. Tajuk utama keluaran tersebut ialah pembunuhan Yusof Talaat. Tulisan ini dimulai dengan menceritakan latar belakang
Yusof Talaat yang telah berjuang dalam medan dakwah termasuk telah berangkat ke Palestin untuk membantu mereka di sana. Yusof Talaat telah dikenakan hukuman bunuh di Ismailiah kerana didapati bersalah terlibat dengan gerakan yang membahayakan pemerintah.[382]
Turut dimuatkan di dalam ad-Dakwah pada November 1976 ialah kisah sebenar pembakaran markas Ikhwan al-Muslimin pada tahun 1954. Mohammad Abdel Qudus mencatatkan bahawa markas tersebut telah dibeli oleh Ikhwan alMuslimin pada 28 September 1944 di Dataran Hilmiah. Tulisan ini menyebut kronologi pada hari kejadian apabila terdapat sekumpulan pemuda berdemonstrasi di hadapan markas Ikhwan al-Muslimin dan mereka inilah yang membakar markas kerana dendam atas kejadian cubaan membunuh ke atas Gamal Abdel Nasser di Iskandariah. Mereka ini adalah pengikut Gamal Abdel Nasser. Penulis membahagikan kumpulan ini kepada tiga kelompok iaitu kelompok pegawai badanbadan yang ditubuhkan oleh pemerintah, seterusnya ialah askar yang berada di kem berdekatan dengan markas, dan yang terakhir ialah kelompok yang marah kepada Ikhwan al-Muslimin terutamanya daripada kelompok Komunis. Mereka turut membaling dan mengganggu pasukan bomba yang cuba memadamkan api di markas
tersebut.[383]
Tulisan yang turut dimuatkan di dalam keluaran ini ialah satu surat terbuka daripada Abdel Latif Rashid kepada Menteri Dalam Negeri Mesir. Surat tersebut menyeru agar dibuka kertas siasatan mengenai seorang rakyat yang hilang kerana telah diseksa pada tahun 1965. Nama penuh pemuda tersebut ialah Badruddin Shalabi dari daerah Barat Mesir. Beliau dikatakan diseksa semasa ditahan oleh pegawai perisikan Mesir yang bernama Faiz Abu Sakinah. Namun setelah ditahan oleh polis beliau tidak pulang ke rumah sejak 1965 dan disyaki telah mati akibat diseksa oleh polis. Polis tidak mengeluarkan sebarang kenyataan mengenai pemuda ini dan tiada tindakan seterusnya oleh pihak berkuasa.[384]
Majalah ad-Dakwah pada Disember 1976 pula memuatkan surat Hassan alHudhaibi kepada Gamal Abdel Nasser. Surat tersebut menasihatkan kepada Gamal Abdel Nasser. Hassan al-Hudhaibi turut menegaskan bahawa adalah hak Gamal Abdel Nasser untuk berasa marah dan tidak senang kepada Ikhwan al-Muslimin tetapi pemerintah tidak ada hak untuk menghalang rakyat mendekati Ikhwan alMuslimin. Kewajipan pemerintah pada ketika itu ialah untuk menjaga kebajikan rakyat. Seterusnya Hassan al-Hudhabi menyatakan bahawa pemerintah wajib untuk menjaga negara dengan aman dan tidak takut untuk berjalan di mana-mana di dalam negara tanpa pengiring dan kawalan yang ramai.[385]
Keluaran ad-Dakwah pada Januari 1977 sekali lagi menyiarkan surat Hassan al-Hudhaibi kepada Gamal Abdel Nasser. Surat ini telah dihantar kepada Gamal Abdel Nasser pada bulan Mei 1954 iaitu selepas perintah pengharaman Ikhwan alMuslimin dikeluarkan pada Januari 1954. Hassan al-Hudhaibi memulakan surat tersebut dengan mengingatkan Gamal Abdel Nasser tentang hubungan baik antara
Ikhwan al-Muslimin dengan beliau. Hassan al-Hudhaibi juga mengingatkan bahawa Ikhwan al-Muslimin adalah pendukung dan penyokong kuat revolusi pada tahun
1952. Hassan al-Hudhaibi menjelaskan bahawa tumpuan sebenar Ikhwan alMuslimin ialah untuk membebaskan Palestin daripada Yahudi dan menceritakan pandangan rakyat tentang Raja Farouk. Akhirnya Hassan al-Hudhaibi menyeru Gamal Abdel Nasser untuk mengembalikan semula kehidupan berparlimen agar dapat membangunkan dan membina negara yang aman dan sejahtera.[386]
Ad-Dakwah keluaran Mac 1977 pula memaparkan sekali lagi kisah tentang kekejaman Gamal Abdel Nasser. Kali ini kisah mengenai Ibrahim Taib, salah seorang pejuang hak dan kebebasan Ikhwan al-Muslimin. Beliau telah ditangkap dan dituduh terlibat di dalam pakatan cubaan membunuh Gamal Abdel Nasser di Mansiah. Tulisan ini turut memuatkan gambar beberapa pimpinan Ikhwan alMuslimin. Ibrahim Taib telah dijatuhkan hukuman gantung pada pagi 8 Disember 1954.[387]
Turut dimuatkan di dalam keluaran ini ialah artikel bertajuk “Permainan Gamal Abdel Nasser ke atas Ikhwan al-Muslimin”. Tulisan ini mencatatkan bahawa
Gamal Abdel Nasser telah memenjarakan ribuan ahli Ikhwan al-Muslimin pada Januari 1954. Hassan al-Hudhaibi telah menulis surat kepada Presiden Mesir pertama iaitu Muhammad Najib untuk menjadi orang tengah bagi pertikaian antara Gamal Abdel Nasser dengan Muhammad Najib. Perselisihan antara keduanya telah menyebabkan Gamal Abdel Nasser telah mengambil tindakan tanpa merujuk kepada Muhammad Najib sebagai Presiden. Selain daripada itu, Ikhwan al-Muslimin memohon agar semua tahanan dibebaskan agar mereka boleh bekerja mencari rezeki untuk keluarga mereka yang tidak mampu.[388]
Majalah ad-Dakwah terus mengungkap kisah-kisah kekejaman Gamal Abdel Nasser apabila pada bulan berikutnya iaitu April 1977, majalah ini menyambung kisah seksaan yang telah dialami oleh Ikhwan al-Muslimin. Tulisan bulan April 1977 ini mengisahkan tentang hukuman yang telah dijatuhkan terhadap Ikhwan alMuslimin sepanjang tahun 1954, 1965 sehingga 1966. Antara yang dihukum ialah Shams Badran dan beberapa ahli Ikhwan al-Muslimin yang telah syahid. Turut disentuh ialah kenapa hakim mahkamah mengambil tindakan dan hukuman ke atas Ikhwan al-Muslimin. Ikhwan al-Muslimin juga telah dituduh sebagai kumpulan penganas dan semua hukuman yang dijatuhkan adalah arahan daripada Gamal Abdel Nasser.[389]
Satu lagi isu yang diketengahkan di dalam majalah ad-Dakwah keluaran Mei 1977 ialah isu kematian Awwad Sulaiman. Peguam yang mewakili beliau memohon agar mereka yang terlibat menyeksa Awwad Sulaiman diambil tindakan. Awwad Sulaiman telah ditangkap pada tahun 1965 oleh polis dan diseksa dengan pelbagai seksaan semasa di dalam penjara. Seksaan ini telah membawa kepada kematiannya dan polis tidak berbuat apa-apa untuk menyiasat perkara itu. Kisah ini dipaparkan untuk maklumat awam supaya rakyat tahu siapakah Gamal Abdel Nasser yang sebenarnya.[390][391]
Majalah ad-Dakwah keluaran Jun 1977 pula mengulas mengenai kekalahan Mesir dalam peperangan pada bulan Jun 1967. Tulisan ini ditulis oleh Mursyidul Am Ikhwan al-Muslimin sendiri iaitu Umar Tilmisani. Beliau menjelaskan sebab-sebab kekalahan tentera Mesir dalam peperangan tersebut. Antara punca besar kekalahan ialah adanya campur tangan Soviet Union telah menyebabkan tentera Mesir menjadi lemah. Para tentera tidak berfikir melainkan untuk diri mereka sendiri. Tujuan mereka ke medan perang hanyalah dengan satu niat iaitu untuk membunuh. Salah satu sebab utama kekalahan yang diakui oleh pimpinan tertinggi tentera ialah apabila mereka meletakkan tentera tanpa perancangan dan teknikal yang betul. Tentera tidak diletakkan bersama ahli yang pakar dalam pasukan tentera. Tiada strategi yang tepat dapat dihasilkan oleh pasukan tentera Mesir. Israel hanyalah mahu Gamal Abdel Nasser disingkirkan daripada pemerintahan apabila berlaku kekalahan, tetapi rakyat masih sayangkan dan semakin kuat menyokong Gamal Abdel Nasser. Tetapi apa yang dikesalkan ialah apabila nyawa tentera dan generasi muda belia Mesir mati di medan perang dengan sia-sia kerana mereka berperang tanpa ilmu dan teknologi yang betul dan tepat. Hanya seorang sahaja menurut Umar Tilmisani yang perlu dipersalahkan dalam hal ini iaitu Gamal Abdel Nasser. Umar Tilmisani juga memohon agar kisah benar dalam tulisan ini disebarkan kepada masyarakat agar kejadian serupa tidak berulang kembali.[392]
Dalam keluaran ini juga, Jabir Rizq menulis satu tulisan mengenai penyeksaan ke atas tahanan Ikhwan al-Muslimin sewaktu dalam penjara. Beliau dengan tegas mengatakan bahawa pembunuhan ahli Ikhwan al-Muslimin di dalam penjara sewaktu zaman Gamal Abdel Nasser tidak pernah tercatat di dalam sejarah terdahulu. Menurut beliau, belum ada lagi dalam sejarah Mesir sebuah kumpulan yang diseksa dan ditindas begitu teruk melainkan Ikhwan al-Muslimin.[393]
Majalah ad-Dakwah keluaran Ogos 1977 sekali lagi menyaksikan Umar Tilmisani telah menulis mengenai kekejaman Gamal Abdel Nasser. Tulisan kali ini menceritakan kesalahan dan kekejaman yang telah dilakukan oleh Gamal Abdel Nasser sepanjang pemerintahannya. Gamal Abdel Nasser hendaklah
bertanggungjawab ke atas penderitaan yang dirasai oleh rakyat. Tuduhan ini telah dikemukakan oleh Muhammad Fauzi Saleh iaitu seorang pegawai tentera Mesir.
Madkur iaitu ketua skuadron serangan udara Mesir turut menuduh Gamal Abdel Nasser bertanggungjawab kepada rakyat. At-Tahami, seorang setiausaha pertubuhan Islam turut sama mengatakan bahawa Gamal Abdel Nasser mesti bertanggungjawab ke atas penyeksaan dan kekejaman beliau.[394]
Keluaran Ogos 1977 ini turut memuatkan surat Ikhwan al-Muslimin kepada Menteri Dalam Negeri Mesir. Isi penting yang mahu diketengahkan di dalam surat ini ialah penegasan bahawa Ikhwan al-Muslimin bukan sebuah parti politik. Surat ini telah dihantar kepada pimpinan Revolusi 1952 khususnya mengulas tentang peraturan baru No. 179 yang dikeluarkan pada tahun 1953 mengenai pertubuhan politik. Surat ini menjelaskan bahawa Ikhwan al-Muslimin bukanlah pertubuhan politik, tetapi sebuah pertubuhan Islam yang mempunyai matlamat yang berbeza dengan tujuan sesebuah parti politik. Ikhwan al-Muslimin bermatlamatkan hal-hal yang berkaitan dengan kehidupan, individu, agama, negara, ibadah dan kepimpinan. Meskipun kadangkala Ikhwan al-Muslimin mencampuri urusan politik dalaman mahupun luaran, namun tindakan tersebut berkaitan dengan urusan agama Islam dan merupakan perkara yang menjadi fardu kepada umat Islam.[395]
Majalah ad-Dakwah keluaran November 1977 pula memuatkan tulisan Solah
Shady mengenai kritikan Abdel Latif al-Baghdadi kepada Ikhwan al-Muslimin. Tulisan ini adalah jawapan Ikhwan al-Muslimin kepada kritikan yang telah dilemparkan oleh Abdel Latif al-Baghdadi yang mengulas tentang catatan alMarhum Hassan Ashmawi. Antara pertikaian yang ada ialah apabila Abdel Latif alBaghdadi mengatakan bahawa Gamal Abdel Nasser tidak mengetahui tentang senjata yang ada di dalam garaj al-Marhum Hassan Ashmawi. Beliau juga mengatakan bahawa Gamal Abdel Nasser tidak terlibat dengan pembakaran markas Ikhwan alMuslimin di Kaherah. Seterusnya beliau mengatakan bahawa Ikhwan al-Muslimin mengetahui mengenai komplot menggulingkan kerajaan Raja Farouk pada tahun 1952 dan menuduh al-Marhum Hassan Ashmawi menyeru kepada jihad. Semua tuduhan tersebut dijawab oleh Solah Shady yang mengatakan bahawa Gamal Abdel Nasser mengetahui wujudnya stor simpanan senjata dan Gamal Abdel Nasser sendiri terlibat dalam pembakaran markas Ikhwan al-Muslimin di Kaherah. [396]
Seterusnya ialah majalah ad-Dakwah keluaran Disember 1977, sekali lagi menyiarkan satu artikel bertajuk “Aku Dituduh”. Artikel ini ialah satu lagi kritikan terhadap Gamal Abdel Nasser atas tindakan beliau yang mengharamkan Ikhwan alMuslimin. Tulisan ini juga menegaskan bahawa kehadiran Ikhwan al-Muslimin bukan untuk bermusuh dengan pemerintah, tetapi ingin membantu dalam pembangunan negara.[397]
Ad-Dakwah keluaran Mac 1978 pula menyiarkan kritikan kepada pegawai perisikan am yang telah bersubahat menyeksa ahli Ikhwan al-Muslimin di dalam penjara. Kritikan ini ditujukan kepada pegawai perisikan am pada zaman Gamal
Abdel Nasser yang telah menggunakan undang-undang untuk menyeksa ahli-ahli Ikhwan al-Muslimin yang telah ditangkap. Kebanyakan peristiwa ini berlaku sekitar tahun 1965 yang berlaku selepas lawatan Gamal Abdel Nasser ke Rusia. Kritikan keras ini membuktikan bahawa Gamal Abdel Nasser terlibat dalam penyeksaan dan pembunuhan tahanan Ikhwan al-Muslimin.[398]
Dalam keluaran yang sama, Muhammad Abdel Qudus menerangkan tentang keputusan mengharamkan Ikhwan al-Muslimin pada tahun 1954 adalah bertentangan dengan undang-undang demokrasi. Beliau menjelaskan bahawa pengakuan Mumtaz Nasar iaitu ketua kelab Hakim yang mengulas keputusan tersebut pada tahun 1969 mengatakan bahawa pengharaman Ikhwan al-Muslimin adalah tidak sah dan tidak berasas mengikut undang-undang bahkan turut melanggar semangat demokrasi dan kebebasan. Dr. Muhammad Asfour mengulas bahawa pengharaman Ikhwan alMuslimin bercanggah dengan undang-undang yang mengharamkan semua parti politik yang ada kerana Ikhwan al-Muslimin bukan sebuah parti politik.[399]
Majalah ad-Dakwah keluaran April 1978 pula menuntut kerajaan membuka semula kes dan menilai penghakiman yang telah dijatuhkan ke atas Abdel Qadir Audah. Artikel ini adalah lanjutan daripada sambutan Persatuan Peguam Mesir yang berhimpun untuk memperingati kematian Abdel Qadir Audah. Sambutan tersebut ialah untuk mengenang kisah dan jasa Abdel Qadir Audah terutama ketika berhimpun di hadapan Istana Abidin ketika zaman Presiden Muhammad Najib. Tuntutan lain yang dikemukakan sempena sambutan tersebut ialah tuntutan membubarkan Mahkamah tentera. Mereka juga menjelaskan tanggungjawab yang seharusnya dilakukan pemerintah selepas Revolusi. Kritikan keras juga dilemparkan kepada Gamal Abdel Nasser atas kesilapannya dalam memerintah.[400]
Keluaran Jun 1978 menyaksikan majalah ad-Dakwah menyiarkan artikel tentang pembunuhan ahli Ikhwan al-Muslimin di penjara. Pembunuhan ini dipercayai dilakukan pada bulan Jun 1957. Namun ada juga berpendapat bahawa pembunuhan tersebut dilakukan lebih awal iaitu pada bulan Julai 1955 yang menyaksikan penangkapan beramai-ramai ahli Ikhwan al-Muslimin. Pelbagai seksaan telah dilakukan ke atas mangsa. Antara yang terawal mati syahid ialah Saad Syauqi, Uthman Aid dan Mustafa Hamid. Tulisan ini mengkritik Gamal Abdel
Nasser kerana bertindak zalim.[401]
Dalam keluaran yang sama, tulisan Mohammad Abdel Qudus mengkritik Gamal Abdel Nasser dalam tindakannya berperang dengan Israel pada tahun 1967. Pada pandangan Mohammad Abdel Qudus tujuan Gamal Abdel Nasser
mengisytiharkan perang hanyalah untuk menakut-nakutkan Israel dan bukan berniat untuk mencapai kemenangan. Sebagaimana yang telah disebut oleh Umar Tilmisani mengenai perang 1967 ini, maka Mohammad Abdel Qudus juga berpendapat bahawa tiada perancangan yang rapi dibuat oleh Gamal Abdel Nasser untuk menang dalam peperangan ini.[402]
Isu Pengganas dan Kumpulan Jihad
September 1976, Soleh Ashmawi menulis dalam majalah ad-Dakwah mengenai kumpulan pengganas. Beliau mengulas mengenai kisah empat orang pemuda yang mengatakan bahawa pegawai tinggi tentera sebagai pelampau. Pemuda ini adalah daripada Jemaah Takfir wal Hijrah. Soleh Ashmawi menegaskan bahawa ajaran seperti ini bukan daripada ajaran Islam. Pada masa yang sama, Ikhwan al-Muslimin meminta agar pihak berkuasa terutamanya polis agar tidak melakukan perkaraperkara yang membolehkan berlakunya keganasan. Beliau juga menyebut bahawa Ikhwan al-Muslimin tidak terdorong untuk bersetuju kepada pandangan yang mengatakan seseorang itu telah kafir kerana beberapa perbuatan yang tidak selari dengan agama. Ikhwan al-Muslimin juga masih lagi memikirkan ruang dan peluang untuk berdakwah kepada mereka. Keganasan menurut Ikhwan al-Muslimin bukanlah jalan penyelesaian.[403]
Majalah ad-Dakwah keluaran Januari 1977 pula memaparkan tulisan Muhammad Salamah Khair mengenai jihad. Menurut beliau, seseorang itu tidak akan kufur kerana beberapa pandangan atau maksiat. Tulisan ini menjelaskan tentang kedudukan dan status Islam seseorang. Turut dijelaskan mengenai keadaan apabila seseorang boleh dianggap murtad. Tulisan ini mengambil pula pandangan Hassan alBanna mengenai batas-batas iman dan larangan beliau untuk melemparkan tuduhan kafir kepada seseorang Muslim.[404]
Bagi mengekang tindakan kelompok radikal ini Mustafa Masyhur menulis sebuah artikel mengenai fenomena pengkafiran pada keluaran Januari 1977. Beliau menjelaskan kedudukan orang Islam yang mengucap dua kalimah syahadah. Beliau menjelaskan juga larangan mengatakan kufur kepada saudara kita yang Muslim. Mustafa Masyhur turut mengajak kepada kebaikan dan kebenaran bukan dengan mengkafirkan orang yang akan membantu kerja-kerja dakwah.[405]
Keluaran Januari 1977 juga memaparkan tulisan Mahmud Abdel Qudus mengenai peranan akhbar dalam menangani kumpulan radikal. Tulisan ini mengulas tentang larangan Jemaah Takfir wal Hijrah yang melarang umat Islam menggunakan minyak keluaran Belanda dan melarang umat Islam menyambung pelajaran dalam bidang kejuruteraan. Mahmud menggesa akhbar tempatan agar menapis berita-berita dan pandangan yang boleh mengelirukan masyarakat.[406]
Seterusnya majalah ad-Dakwah menyiarkan tulisan Yusof al-Qaradawi mengenai Islam, Dakwah dan Jihad. Beliau menjelaskan tentang konsep jihad di dalam Islam. Turut dijelaskan ialah fahaman yang salah terhadap jihad yang berlaku di dalam pemikiran umat Islam pada ketika itu. Seterusnya beliau menjelaskan bahawa jihad bukanlah hanya tertumpu pada kegiatan mengangkat senjata tetapi meliputi jihad dalam pelbagai bidang yang lain.[407]
Seterusnya majalah ad-Dakwah keluaran Januari 1978 memberi cadangan mengenai isu keganasan. Tulisan ini mencadangkan agar fungsi masjid dihidupkan. Risalah masjid boleh menyelamatkan masyarakat daripada terpengaruh dengan keganasan. Tulisan ini berharap agar fungsi masjid diperkukuh dan risalahnya sampai kepada segenap pelosok ahli kariah. Dengan wujudnya risalah masjid, maka kegiatan keganasan ataupun fahaman yang salah dapat dibendung dan masyarakat boleh hidup dengan aman.[408]
Walaupun Ikhwan al-Muslimin menentang segala bentuk keganasan dan juga kumpulan yang menyeru kepada keganasan, Ikhwan al-Muslimin tetap mempertikai undang-undang yang tidak betul dan zalim. Pada keluaran Januari 1978 juga, Ikhwan al-Muslimin mengkritik hukuman mati yang telah dijatuhkan ke atas lima orang daripada Jemaah Takfir wal Hijrah. Selain daripada itu, 12 yang lain juga telah dikenakan hukuman penjara seumur hidup. Walaupun hubungan antara Ikhwan al-
Muslimin dan Jemaah Takfir wal Hijrah tidak begitu baik, tetapi Ikhwan alMuslimin tetap menyeru pemerintah agar membicarakan mereka di mahkamah terbuka dan bukan di mahkamah tentera. Ini kerana perbicaraan di mahkamah tentera sudah pasti sebarang keputusan akan dirujuk kepada presiden sebagai pegawai tertinggi tentera di Mesir. Ikhwan al-Muslimin juga menegaskan bahawa mereka adalah anak rakyat Mesir dan bukan orang luar dan tidak seharusnya dilayan sebagai musuh. Ikhwan al-Muslimin turut menyeru kepada pemerintah agar menilai semula penghakiman tersebut, namun tidak mendapat tindakan daripada pemerintah. Apa yang menarik dalam tulisan ini ialah Ikhwan al-Muslimin meminta semua pihak agar tidak mempercayai akan seruan Jemaah Takfir wal Hijrah yang mengkafirkan
Ikhwan al-Muslimin dan jangan solat di belakang mereka.[409]
Seterusnya majalah ad-Dakwah keluaran November 1980 menyiarkan tulisan Muhammad Abd Rahman Aud menyeru umat Islam agar membersihkan diri daripada pemikiran pelampau. Beliau mengkritik fahaman dan pemikiran mengenai tindakan ekstrem yang membolehkan menumpahkan darah orang Islam. Beliau turut menyeru umat Islam memahami konsep amar makruf dan nahi mungkar agar dapat menepis pemikiran yang salah dan tidak betul dalam masyarakat. [410]
Isu-Isu Islam Semasa dalam Bidang Politik dan Dakwah
Terdapat juga beberapa isu lain yang menjadi bebanan kepada Anwar Sadat dan cuba diketengahkan di dalam majalah ad-Dakwah. Walaupun tidak sekerap isu-isu di atas, tetapi sebahagian daripada isu ini menjadi penting untuk dimaklumkan kepada masyarakat. Hal ini kerana Ikhwan al-Muslimin adalah sebuah gerakan yang prihatin mengenai isu-isu semasa yang membelenggu umat Islam.
Majalah ad-Dakwah keluaran Ogos 1976 misalnya mengkritik politik yang dimainkan oleh Amerika Syarikat dan bagaimana permainan yang dimainkan oleh Henry Kissinger, Setiausaha Negara Amerika Syarikat.[411] Turut mendapat kritikan dalam keluaran ini ialah Parlimen Mesir. Ikhwan al-Muslimin mempersoalkan kenapa Speaker Parlimen Mesir melarang pelaksanaan potong tangan kepada pencuri dan juga beberapa undang-undang lain seperti undang-undang arak dan lain-lain.[412] Secara umumnya daripada 18 artikel yang ada di dalam keluaran kedua ini ,hanya ada lima sahaja artikel yang berkaitan dengan dakwah, manakala selebihnya adalah artikel yang berkaitan dengan politik. Kritikan dan persoalan termasuk surat terbuka
kepada Syeikh al-Azhar.[413]
Majalah ad-Dakwah keluaran Januari 1977 pula memaparkan tulisan Umar Tilmisani yang memberi penjelasan mengenai hubungan antara agama, politik dan kepartian. Beliau juga menjelaskan bahawa istilah agama dan politik tidak wujud pada zaman awal Islam. Hubungan antarabangsa juga adalah isu-isu yang berkaitan dengan masalah umat Islam yang perlu diambil tahu. Pegangan yang lemah menurut Umar Tilmisani adalah berpunca daripada fahaman yang memisahkan agama dan politik yang terbentuk dalam pemikiran umat Islam. Beliau menyeru agar umat Islam kembali kepada ajaran Islam yang syumul dan lengkap.[414]
Pada keluaran yang sama, Dr. Ali Jarisah turut mengkritik isu sekularisasi. Beliau menjelaskan tentang apakah yang dimaksudkan dengan sekular dan bagaimana fahaman ini tersebar dalam masyarakat. Beliau juga mengkritik beberapa pandangan Lord Kromer, bekas Pesuruhjaya Tinggi British di Mesir yang menyatakan bahawa sistem pendidikan di al-Azhar melahirkan orang yang jumud dan taksub kepada agama Islam. Turut dikritik dalam artikel ini ialah Rifaat Tahtawi yang menyambung pelajaran ke Perancis selama lima tahun iaitu dari tahun 18271831 tetapi hilang pertimbangan yang sewajarnya apabila mengatakan bahawa tarian Barat adalah baik. Rifaat Tahtawi mengembangkan fahaman Patriotisme kepada negara menggantikan rasa sayang kepada agama.[415]
Ad-Dakwah keluaran April 1977 pula menerbitkan artikel yang menyatakan bahawa ulamak al-Azhar telah memohon kepada pemerintah agar Ikhwan alMuslimin dikembalikan semula di Mesir. Antara ulamak al-Azhar yang menyatakan pandangan mereka ialah Dr. Abdel Muham Namar, Pengarah Am Pentaksir Ilmu Agama Dan Arab di Universiti al-Azhar, Dr. Abdel Jalil Shalaby dan Dr. Abdel
Wadud Shalaby. Mereka dengan tegas mengatakan bahawa kehadiran Ikhwan alMuslimin di Mesir membuatkan Israel bimbang dan takut. Selain itu, kehadiran Ikhwan al-Muslimin di Mesir akan dapat mengimbangi pengaruh Komunis yang lebih merbahaya kerana boleh merosakan akidah dan akhlak umat Islam.[416]
Antara isu penting yang diketengahkan oleh majalah ad-Dakwah ialah isu perjanjian Camp David yang dimeterai antara Mesir dan Israel. Isu ini telah menyebabkan berlaku ketegangan antara Ikhwan al-Muslimin dan Anwar Sadat. Oleh sebab itu ad-Dakwah keluaran Oktober 1978 memulakan perbincangan dengan menyiarkan tulisan Umar Tilmisani yang memberi gambaran sebenar tentang perjanjian tersebut. Umar Tilmisani mengkritik ucapan Anwar Sadat yang mengatakan bahawa perjanjian ini bukannya perjanjian perdamaian. Umar Tilmisani menjelaskan akan nasib yang akan menimpa umat Islam di Palestin selepas perjanjian ini, dan hukum mengiktiraf kewujudan negara Israel yang merampas tanah Palestin. Hal ini kerana mengiktiraf negara Israel adalah seperti membenarkan Israel merampas bumi orang Islam dan Palestin. Adalah menjadi kewajipan kepada setiap individu Muslim untuk membebaskan tanah umat Islam yang dirampas dan dijajah.[417]
Keluaran yang sama juga memaparkan satu lagi kritikan terhadap Perjanjian Camp David. Tulisan ini mengulas tentang untung rugi perjanjian tersebut terutamanya kepada rakyat Palestin. Beberapa pandangan negara lain terutamanya Rusia turut disebut didalam tulisan ini. Tulisan ini juga turut mengambarkan persoalan apakah yang akan berlaku lima tahun akan datang hasil daripada perjanjian tersebut serta persediaan yang akan berlaku di Semenanjung Sinai dan kekuatan umat Islam.[418]
Tajuk-tajuk utama majalah ad-Dakwah juga adalah mengikut isu-isu yang semasa yang ada termasuklah isu Perjanjian Camp David. Majalah ad-Dakwah turut mengulas isu perjanjian itu dalam keluarannya Oktober 1978. Umar Tilmisani misalnya mengulas mengenai rahsia dan tipu daya di sebalik perjanjian tersebut. Ada dua artikel yang menulis mengenai kesan dan risiko perjanjian tersebut kepada Mesir dan kerugian yang akan dialami oleh Mesir. Pendedahan ini sedikit sebanyak memberi kesedaran kepada masyarakat mengenai baik buruknya perjanjian tersebut kepada mereka.[419]
Ad-Dakwah keluaran Febuari 1979 pula meneruskan artikel tentang kritikan
Umar Tilmisani terhadap Perjanjian Camp David. Mewakili Ikhwan al-Muslimin,
Umar Tilmisani menyatakan kekesalan Ikhwan al-Muslimin dengan termeterainya Perjanjian Camp David itu. Seterusnya Umar Tilmisani mengajak umat Islam dan ahli Ikhwan al-Muslimin agar menumpukan usaha dan tenaga kepada dakwah kerana banyak perkara dakwah yang perlu dilakukan. Isu kemiskinan yang membelenggu umat Islam juga masih belum dapat diselesaikan dan banyak lagi isu yang belum diselesaikan oleh pemerintah. Akhirnya Umar Tilmisani mengharapkan agar agama
Islam tidak dijadikan mangsa dengan termeterainya perjanjian tersebut.[420]
Ad-Dakwah keluaran November 1980 pula semakin kritis apabila tulisan Umar Tilmisani dijadikan tajuk utama majalah iaitu “Kerajaan ini wajib turun atau diturunkan, dewan rakyat perlu tutup atau ditutupkan”. Umar Tilmisani turut mengkritik kegagalan pemerintah menjaga kepentingan rakyat. Menurut beliau, di dalam perlembagan yang digubal oleh Anwar Sadat sendiri mengatakan bahawa sandaran utama perlembagaan adalah Syariah Islamiah, tetapi mengapa pemerintah tidak mengikut apa yang telah dicatat di dalam perlembagaan. Ikhwan al-Muslimin juga menuntut pemerintah menghormati agama Islam sebagai dasar perlembagaan. Semua ahli dewan seharusnya patuh untuk menjadikan Syariat Islam sebagai sumber hukum dalam pemerintahan.[421]
Keluaran November 1980 juga ada mmembincangkan tulisan Muhsin Radi yang menjelaskan tentang sejarah Israel. Beliau telah memulakan tulisan dengan menjelaskan tentang sejarah Yahudi dan perbezaan antara Yahudi dan Zionis. Tulisan ini juga menceritakan kisah keengganan Sultan Abdul Hamid iaitu pemerintah terakhir kerajaan Islam Uthmaniah untuk menjual Palestin. Turut dimuatkan ialah kesan Perang Dunia Pertama kepada Yahudi. Seterusnya beliau menjelaskan tentang Deklarasi Balfour 1917 dan kesannya kepada Palestin. Tulisan ini juga menceritakan tentang sejarah hubungan Mesir, Jordan dan Syria dengan Israel dan peristiwa yang mendorong tercetusnya Perang Mesir-Israel pada tahun 1967.[422]
Ad-Dakwah keluaran terakhir iaitu keluaran September 1980 juga digunakan oleh Umar Tilmisani untuk terus mengkritik pemerintah secara lebih keras. Ini berikutan tindakan Kementerian Dalam Negeri Mesir yang telah menyerbu pejabat majalah ad-Dakwah. Umar Tilmisani menyatakan kekesalan beliau dan Ikhwan alMuslimin dengan tindakan Kementerian menyerbu masuk ke pejabat ad-Dakwah selepas waktu pejabat iaitu selepas sebahagian besar kakitangan sudah pulang ke rumah. Kementerian telah mengeledah pejabat dan mengambil surat-surat yang berkaitan. Umar Tilmisani menyatakan bahawa perkara tersebut tidak sepatutnya berlaku kerana jika ada masalah mengenai majalah, pihak Kementerian boleh berbincang dengan beliau tanpa perlu menyerbu pejabat dan mencari surat-surat yang tidak berkenaan. Peristiwa itu berlaku pada 27 Ramadan sekitar jam 5.00 petang sewaktu semua kakitangan sudah pulang ke rumah untuk berbuka puasa. Hanya ada dua orang petugas yang bukan ahli Ikhwan al-Muslimin berada di pejabat pada waktu itu. Seramai 30 orang polis beserta tiga orang pegawai telah menyerbu pejabat. Mereka menggeledah semua bilik terutamanya bilik Umar Tilmisani dan mengumpulkan beberapa dokumen dan surat yang dirasakan penting untuk mensabitkan Ikhwan al-Muslimin dan majalah ad-Dakwah dengan jenayah.[423] Seterusnya keluaran ini turut menyiarkan tulisan Muhammad Abdel Qudus yang menulis tentang apa yang dikehendaki oleh rakyat ketika itu. Tulisan ini mengkritik tentang isu kebebasan yang ada di Mesir. Menurutnya, rakyat perlukan kebebasan untuk menubuhkan badan Bukan Kerajaan (NGO) untuk memperbaikki masyarakat. Rakyat juga memerlukan kebebasan akhbar dan kebebasan politik. Muhammad Abdel Qudus juga menyatakan bahawa kebebasan bukan satu anugerah daripada pemerintah, tetapi adalah hak yang ditetapkan untuk rakyat. Kebebasan menyatakan pendapat juga adalah sesuatu yang ada di dalam al-Quran dan sangatsangat dianjurkan oleh Islam.[424]
Seterusnya keluaran ini juga menyiarkan tulisan Jamil Basyumi yang menjelaskan tentang konsep sekularisme. Walaupun pernah disebut dalam majalah ini, tetapi keluaran terakhir ini menyatakan dengan tegas bahawa Islam tidak memisahkan antara agama dan politik. Umat Islam perlu taat kepada apa yang telah diperintahkan oleh Allah sama ada ibadat mahupun hukum dan undang-undang. Manusia sebagai khalifah Allah di muka bumi juga perlu menjunjung perintah Allah dengan sepenuhnya dan bukan sebahagian sahaja. [425]
Reaksi Terhadap Penerbitan Majalah ad-Dakwah
Sejak daripada awal penubuhan, media cetak adalah salah satu jalan yang digunakan oleh Ikhwan al-Muslimin menyampaikan dakwah dan pendidikan. Walaupun banyak cabaran yang perlu dilalui, Ikhwan al-Muslimin berjaya juga menerbitkan akhbar mereka yang pertama pada tahun 1933 dan sejak daripada itu, pelbagai majalah dan akhbar dikeluarkan silih berganti. Namun penerbitannya terhenti secara keseluruhannya apabila akhbar terakhir Ikhwan al-Muslimin iaitu ad-Dakwah dihentikan pada 5 Ogos 1954.[426]
Antara kesan yang paling besar ialah jualan majalah ini tidak terhad kepada dalam negara sahaja. Majalah Ikhwan al-Muslimin mempunyai impak yang besar kepada Mesir dan negara-negara Arab mahupun negara lain. Penyebaran majalah ini pada peringkat awal hanyalah melibatkan lebih kurang kepada 16 buah negara sahaja, tetapi naskhah terakhir majalah ad-Dakwah keluaran September 1981 meningkat kepada 20 buah negara dan boleh dilanggan melalui pos di negara-negara Eropah dan Amerika Syarikat. Oleh sebab itu, pengaruh majalah ini amat besar bagi gerakan Islam seluruh dunia dan penjelasan yang dimuatkan dalam majalah ini dapat memberi impak kepada pemerintah Mesir.[427]
Majalah ad-Dakwah sebenarnya mendapat liputan yang meluas. Majalah ini digunakan sepenuhnya untuk menyampaikan dakwah dan mempertahankan apa yang telah dilakukan oleh Ikhwan al-Muslimin semasa pemerintahan Gamal Abdel Nasser. Majalah ad-Dakwah ini dikatakan telah dijual sebanyak 60,000 naskhah untuk pasaran dalam negara, tidak termasuk pasaran di luar negara. Ini adalah satu cara untuk memulihkan kembali Ikhwan al-Muslimin di mata masyarakat dan
dunia.[428]
Majalah ad-Dakwah jika dipandang daripada satu sudut, sememangnya banyak memberi ruang kepada mengurangkan tekanan terhadap pemerintah. Tetapi dari satu sudut pandang yang lain majalah ini memberi ruang kepada kegiatan dakwah. Walaupun Anwar Sadat gembira apabila majalah ini mengkritik habishabisan beberapa fahaman yang menjadi musuh kepada Anwar Sadat, tetapi Ikhwan al-Muslimin sebenarnya mengkritiknya kerana bertentangan dengan Islam dan pada masa yang sama, mahukan rakyat bebas daripada fahaman yang salah dan kembali kepada Islam yang sebenar. Oleh itu, mengkritik fahaman Komunis ataupun Marxist sememangnya mengurangkan bebanan Anwar Sadat dan menipiskan pengikut mereka, tetapi akhirnya masyarakat menerima Ikhwan al-Muslimin sebagai jalan keluar kepada fahaman yang salah itu. Ini sedikit sebanyak mengukuhkan lagi kedudukan Ikhwan al-Muslimin dalam dakwah.
Ikhwan al-Muslimin juga tidak pernah ketinggalan untuk membicarakan kekejaman Gamal Abdel Nasser sewaktu pemerintahannya. Gamal Abdel Nasser telah menjatuhkan hukuman kepada beberapa pimpinannya dan menangkap ribuan ahlinya. Walaupun nama Anwar Sadat tidak disebut di dalam beberapa artikel tentang penindasan tersebut, tetapi pembaca melihat Anwar Sadat turut terlibat sama kerana mereka adalah daripada kerajaan yang sama. Sewaktu Gamal Abdel Nasser menjadi Presiden, Anwar Sadat adalah Timbalan Presiden dan pernah memangku jawatan Presiden sewaktu Gamal Abdel Nasser melawat Sudan. Simpati masyarakat kepada Ikhwan al-Muslimin adalah melebihi sokongan mereka kepada Anwar Sadat.
Walaupun begitu, Anwar Sadat melihat paparan itu akan menjejaskan reputasi Gamal Abdel Nasser di mata masyarakat, dan rakyat akan menjulang Anwar Sadat sebagai pemimpin baru yang jauh lebih baik dan lebih Islamik daripada Gamal
Abdel Nasser.
Kesimpulan
Walaupun majalah ad-Dakwah lebih cenderung untuk membahaskan isu-isu politik, tetapi mereka juga tidak lupa untuk menjadikan majalah ini sebagai sebuah majalah yang mendidik masyarakat. Oleh sebab itu, majalah ini tidak pernah meninggalkan ruang untuk dakwah terutama sekali ruang yang disediakan untuk Mustafa Masyhur (1921-2002) yang akhirnya menjadi Mursyidul Am Ikhwan al-Muslimin kelima pada tahun 1996-2002. Semua karya beliau di dalam ruang dakwah ini dijadikan buku yang cukup popular iaitu Jalan Dakwah.[429] Ada beberapa lagi ulamak Mesir yang menulis mengenai dakwah dan kesedaran seperti Yusof al-Qaradawi, Abu Hassan Ali an-Nadwi (1914-1999), Abul ala al-Maududi (1903-1979), Muhammad al-
Ghazali (1917-1996) dan Muhammad Mutawalli Ash-Sha'raawi (1911-1998).[430]
Majalah ad-Dakwah adalah serampang dua mata Ikhwan al-Muslimin yang menggunakannya untuk mengukuhkan kedudukan mereka dan juga berusaha untuk mengurangi bebanan yang ditanggung oleh Anwar Sadat. Walaupun ada kritikan terhadap pemerintah tetapi lebih berbentuk menegur dalam istilah dakwah. Hampir semua keluaran majalah menjadikan isu politik sebagai tajuk utama. Lima keluaran terawal majalah ini (Julai-November 1976) memaparkan kisah anggota Ikhwan alMuslimin yang telah dihukum bunuh oleh rejim Gamal Abdel Nasser, manakala keluaran enam sehingga sepuluh (Disember 1976-Mei 1977) menjadikan tajuk melaksanakan Syariah Islam sebagai tajuk utama di muka hadapan majalah. Walau bagaimanapun, sejak keluaran awal pada Julai 1976-Julai 1977, kita dapat melihat bahawa majalah ini cuba mengingatkan pembaca untuk tidak melupakan apakah yang telah dilakukan oleh pemerintah Gamal Abdel Nasser terhadap Ikhwan al-
Muslimin.[431]
Impak majalah ad-Dakwah cukup besar kepada kedua-dua belah pihak sama ada untuk mengukuhkan politik Sadat mahupun mengukuhkan kedudukan Ikhwan al-Muslimin. Namun apa yang menarik dalam tajuk-tajuk ini, walaupun dipaparkan beberapa kekejaman Gamal Abdel Nasser, pembaca sebenarnya semakin simpati dengan Ikhwan al-Muslimin. Ini membolehkan kehadiran Ikhwan al-Muslimin semakin diterima oleh masyarakat, malah simpati rakyat kepada gerakan ini semakin meningkat. Tambahan pula kegiatan amal dan kebajikan yang dilakukan oleh Ikhwan al-Muslimin ada di setiap kawasan terutama masjid-masjid terpilih. Setiap suruhan dakwah yang dianjurkan dalam Islam yang dipaparkan di dalam majalah ternyata diamalkan oleh Ikhwan al-Muslimin di setiap daerah melalui wakil-wakilnya.
Jika Islam menyuruh membantu yang miskin dan hidup susah maka wakil
Ikhwan al-Muslimin di setiap daerah wujud sebagai menyahut seruan sebagaimana yang ditulis di dalam majalah tersebut. Begitu jugalah dalam hal-hal kebajikan lain termasuk kesihatan. Apa sahaja yang ditulis oleh pimpinan Ikhwan al-Muslimin di dalam majalah tersebut ternyata ada diamalkan oleh pengikutnya di setiap kawasan penempatan. Ini menambah lagi kepercayaan masyarakat kepada Ikhwan alMuslimin dan meyakinkan mereka bahawa inilah gerakan yang akan membela nasib
rakyat.
Namun setiap pembaca mempunyai persepsi dengan cara mereka sendiri, tetapi ternyata majalah ini membawa banyak manfaat kepada Ikhwan al-Muslimin sama ada daripada sudut politik mahupun dakwah. Majalah ini berjaya menaikkan semula nama Ikhwan al-Muslimin di dalam arus perdana. Ikhwan al-Muslimin berjaya mempromosikan aktivitinya melalui majalah dan menarik banyak simpati kepadanya. Majalah ini juga adalah majalah atau lidah rasmi terakhir milik Ikhwan al-Muslimin yang dibenarkan dicetak oleh pemerintah. Selepas Hosni Mubarak mengambil laih pemerintahan Mesir pada tahun 1981, apa juga bentuk media cetak
Ikhwan al-Muslimin telah diharamkan.
BAB TUJUH
KESIMPULAN
Islam adalah agama yang mencakupi seluruh kehidupan manusia. Islam berjaya memerintah dua pertiga dunia ini bukanlah kerana ianya bersifat amalan peribadi, tetapi agama ini menyuruh penganutnya beramal secara bersama. Amalan di dalam Islam ini adalah bersifat kolektif. Oleh sebab itu, kita lihat di dalam sejarah Islam kekurangan saudara yang lain akan ditampung oleh orang lain. Pemerintah lebih memikirkan apakah yang perlu dilakukan untuk membantu rakyatnya manakala rakyat pula memikirkan bagaimana untuk menjadi rakyat yang baik untuk
kesejahteraan negara.
Amalan kolektif inilah yang membawa kepada sifat prihatin akan nasib orang lain dan berusaha untuk membantu dan mengeluarkan mereka daripada kesusahan. Pengaruh Dunia Islam kepada peradaban dunia ini cukup besar kerana apabila pemerintah Islam bukan sahaja memikirkan untuk membangun negara semata-mata, tetapi juga membangun jati diri dan kebahagian rakyatnya. Pembangunan di dalam Islam tidak terpisah antara pembangunan rohani dan jasmani. Oleh sebab itu, kita lihat di mana sahaja Islam bertapak dan memerintah, kita akan lihat pembangunan negaranya tinggi dan pencapaian rakyatnya cemerlang. Ramai ahli sains lahir daripada pembangunan yang dibawa oleh pemerintah Islam.
Namun sejarah Islam ini ada pasang surutnya. Surutnya sesebuah peradaban
Islam di satu-satu wilayah tidak bermakna membawa kepada kehancuran sepenuhnya. Begitulah proses dan faktor alam yang ada pasang surutnya. Ketika kejatuhan kerajaan Uthmaniah pada tahun 1924, walaupun sedih tetapi terlihat di tempat lain Islam lebih dihayati malah lebih baik daripada yang telah jatuh. Tahun 1928 mencatatkan sejarah yang besar dalam Dunia Islam apabila Ikhwan alMuslimin ditubuhkan. Gerakan yang ditubuhkan kerana kecewa dan sedih kerana runtuhnya kerajaan Uthmaniah bukanlah hanya menempel dalam koleksi gerakangerakan Islam di dunia ini, tetapi memberi impak yang besar kepada masyarakat dan negara.
Atas keinginan untuk menyelamat manusia daripada kejahilan dan kegelapan, Hassan al-Banna mengorak langkah membangunkan Ikhwan al-Muslimin dengan pendekatan yang berbeza daripada gerakan sedia ada. Beliau berjaya mengumpulkan penyokong yang bukan hanya taat setia kepada beliau tetapi berpegang teguh kepada Islam. Selain lemah akibat penjajahan, kelesuan institusi ulamak pada ketika itu menambahkan lagi penderitaan umat Islam. Membina semula keyakinan dan jati diri umat yang sudah hilang harga diri ini bukanlah satu usaha yang mudah apatah lagi untuk mencari seseorang yang boleh memikul tanggungjawab.
Asas yang telah diletakkan oleh Hassan al-Banna telah menjadikan gerakan ini boleh bertahan sehingga hari ini. Walaupun sebahagian pimpinan menemui ajalnya di tali gantung dan kematian sebahagian ahlinya di penjara, tetapi gerakan ini tetap boleh bertahan dan ahlinya semakin bertambah dari masa ke semasa. Keutuhan gerakan inilah yang menyebabkan pelbagai pihak melakukan kajian mengenai faktor-faktor kekuatan dan pengikat yang membolehkannya terus wujud sehingga hari ini. Apa yang dilalui sejak Hassan al-Banna sehingga Mohamad Badie, Mursyidul Am yang kelapan menjadikan gerakan ini semakin matang dalam dakwah dan juga dalam politik tanah air.
Zaman Anwar Sadat adalah merupakan pemerintah ketiga selepas Revolusi tahun 1952 dan fasa ini digunakan oleh Ikhwan al-Muslimin untuk menyusun kembali gerakan setelah melalui zaman sukar ketika era Gamal Abdel Nasser. Walaupun singkat, tetapi pergolakan yang berlaku pada zaman Anwar Sadat cukup besar dan beliau tiada pilihan melainkan meminta pertolongan Ikhwan al-Muslimin. Anwar Sadat juga membenarkan Ikhwan al-Muslimin menjalankan semua
aktivitinya di setiap masjid yang dijadikan markas oleh gerakan ini. Hanya pada tahun 1976, barulah Anwar Sadat mengorak satu lagi keputusan iaitu membenarkan Ikhwan al-Muslimin menerbitkan majalahnya iaitu majalah ad-Dakwah
Keberanian Anwar Sadat membuat keputusan tersebut adalah satu keputusan yang mempunyai serampang dua mata iaitu bagi mengukuhkan karier politik Anwar Sadat dan mengukuhkan lagi kedudukan Ikhwan al-Muslimin dalam arus perdana politik di Mesir. Ternyata ada manfaat kepada kedua-duanya. Kedudukan politik Anwar Sadat agak stabil dan juga kedudukan Ikhwan al-Muslimin semakin selesa. Pendekatan politik Ikhwan al-Muslimin yang berbaik-baik dengan pemerintah ini membuahkan hasil apabila gerakan ini berjaya menguasai hampir semua kampus universiti di Kaherah. Ikhwan al-Muslimin juga mempunyai banyak pusat khidmat yang beroperasi di masjid yang sentiasa dikunjungi oleh masyarakat awam.
Walaupun berjaya menggunakan Ikhwan al-Muslimin untuk kekal sebagai Presiden Mesir, Anwar Sadat tidak cukup bijak mengendalikan permainan politik beliau dengan Ikhwan al-Muslimin. Gamal Abdel Nasser sememangnya seorang ahli politik yang berjaya apabila berjaya menyingkirkan Presiden Mesir pPertama selepas revolusi. Gamal Abdel Nasser berjaya mengukuhkan kedudukan politiknya sebagai Presiden dan sebagai ahli politik apabila berjaya meretakkan satu-satunya gerakan terkuat pada ketika itu iaitu Ikhwan al-Muslimin. Beliau juga berjaya mewujudkan perbalahan dalaman sehingga ahli Ikhwan al-Muslimin berpecah kepada dua. Tetapi Anwar Sadat tidak memanfaatkan peluang itu ketika dia membina hubungan yang baik dengan Ikhwan al-Muslimin.
Ternyata kemudahan dan tempoh aman yang diberikan kepada Ikhwan alMuslimin berjaya membina reputasi Ikhwan al-Muslimin di mata masyarakat, dan berjaya mengukuhkan kedudukannya dalam arus perdana. Anwar Sadat seperti Presiden yang lain berlalu dengan beberapa catatan yang memalukan beliau sebagai
Presiden di mata sebahagian masyarakat dan legasinya hilang sebaik sahaja Hosni Mubarak mengambil alih pemerintahan. Ikhwan al-Muslimin tetap kekal seperti dulu dengan beberapa strategi baru untuk berhadapan dengan presiden yang baru. Inilah Ikhwan al-Muslimin yang menyantuni politik dengan baik, di samping mengekal momentumnya dalam kalangan rakyat Mesir.
Pendekatan politik Ikhwan al-Muslimin pada zaman Anwar Sadat ternyata berbeza dengan zaman Gamal Abdel Nasser. Ikhwan al-Muslimin agak berhati-hati dengan Presiden Anwar Sadat walaupun sudah wujud pertemuan-pertemuan tertutup antara kedua-dua belah pihak. Sudah semestinya apabila Presiden Anwar Sadat mengambil alih pemerintahan, Ikhwan al-Muslimin sedikit sebanyak menaruh harapan agar Ikhwan al-Muslimin tidak dikesampingkan dalam arus perdana politik Mesir. Ikhwan al-Muslimin sudah menjangkakan bahawa jalan politik Anwar Sadat tidak semudah yang dijangkakan, tambahan pula mengambil alih pemerintahan Mesir daripada Gamal Abdel Nasser yang mempunyai karektor yang jauh lebih menonjol daripada Anwar Sadat.
Oleh sebab itu, Ikhwan al-Muslimin mengambil sikap tunggu dan lihat terhadap sejauh mana Anwar Sadat boleh bertahan tanpa bantuan Ikhwan alMuslimin. Ternyata kekuatan Ikhwan al-Muslimin diperlukan untuk menyelesaikan masalah dalaman yang dihadapi oleh Anwar Sadat. Peluang ini diambil sepenuhnya oleh Ikhwan al-Muslimin. Walaupun permintaan untuk membuka semula markas Ikhwan al-Muslimin tidak dibenarkan oleh Anwar Sadat, tetapi membenarkan penerbitan majalah ad-Dakwah adalah jauh lebih besar wilayah pengaruhnya daripada membuka markas.
Pendekatan politik Ikhwan al-Muslimin turut berubah walaupun perubahan ini melahirkan beberapa kumpulan Islam yang ekstrem dalam kalangan masyarakat Mesir. Namun kebijaksanaan pimpinan Ikhwan al-Muslimin membolehkan mereka mengatasi pertembungan yang tidak sepatutnya dengan kumpulan radikal yang lain.
Walaupun tidak memegang apa-apa pun posisi di dalam kabinet Anwar Sadat, Ikhwan al-Muslimin sudah merasa cukup apabila mereka dibenarkan menjalankan aktiviti, manakala suara dan gagasan mereka dapat dibaca setiap bulan melalui majalah ad-Dakwah. Ini adalah satu kemenangan politik yang besar dalam sejarah politik Ikhwan al-Muslimin.
Pendekatan dakwah juga mengalami perubahan terutamanya apabila Anwar
Sadat memberi kebebasan kepada Ikhwan al-Muslimin bagi menjalankan aktivitinya. Dengan wujudnya majalah ad-Dakwah, segala maklumat dan gagasan dakwah dapat disampaikan kepada semua pihak sama ada dalam mahupun luar negara. Penyebaran majalah secara meluas telah menyebabkan sokongan rakyat Mesir kepada Ikhwan alMuslimin juga bertambah. Sokongan Ikhwan al-Muslimin dalam kalangan pelajar universiti semakin bertambah malahan mereka juga dapat menguasai pilihan raya kampus. Antara kejayaan yang boleh dicatatkan sepanjang pemerintahan Anwar Sadat ini ialah apabila Ikhwan al-Muslimin berjaya mengawal gerakan dan ahli mereka daripada terperangkap dalam kegiatan radikal yang wujud. Keberkesanan pendidikan politik dan dakwah yang ditanam oleh pimpinan Ikhwan al-Muslimin sejak dari zaman Hassan al-Banna sehinggalah zaman Umar Tilmisani dapat mengawal gerakan ini daripada kegiatan yang melampau. Walaupun akhirnya Anwar Sadat memasukkan Ikhwan al-Muslimin bersama-sama dengan kumpulan radikal yang lain di akhir pemerintahannya tetapi ahli Ikhwan al-Muslimin tidak mengambil pendekatan sepertimana yang telah diambil oleh Khalid al-Islambouli yang telah menembak Anwar Sadat.
Oleh sebab sejarah hubungan yang baik antara Ikhwan al-Muslimin dan Anwar Sadat ini maka Ikhwan al-Muslimin tidak dapat dikaitkan sebagai gerakan yang terlibat dalam pembunuhan Anwar Sadat. Walaupun ada usaha untuk mengheret Ikhwan al-Muslimin sekali tetapi cubaan tersebut ternyata tidak berjaya. Walau bagaimanapun, Ikhwan al-Muslimin tetap diharamkan dan diberi pengawasan yang tinggi oleh Presiden Hosni Mubarak sebaik sahaja mengangkat sumpah sebagai
Presiden Mesir menggantikan Anwar Sadat.
BIBLIOGRAFI
1) Dokumen Rasmi Yang Tidak Diterbitkan
Rekod Pejabat Kolonial
FO 371/190189 Internal political situation: predictions on Nasser and trial of
Islamic Brotherhood members, 1966
Top Secret, Special Report, `British Collusion Revealed in Crackdown On Ikhwan’
Arabia, March:1985
MAJALAH DAN AKHBAR
A. Fahmy, Joshua A. Stacher, Martin Kramer and Marc Lynch, Engaging the Brotherhood, Washington post. Newsweek Interactive, LLC, Nov. - Dec., 2007.
Ad-Dakwah, 1976-1981.
”AS Dekati Ikhwanul Muslimin” Berita Harian, 5 April 2005.
”Mesir Guna Kaedah Serbuan Hapus Kumpulan Islam” Berita Harian, 23 Disember 2003.
”Mehdi Ketua Baru Ikhwan” Berita Harian, 15 Januari 2004.
”Ikhwan Mahu Ulama Lantik Syekh Azha” Berita Harian, 5 Mac 2004.
BUKU DAN ARTIKEL
Abdul Aziz Mat Ton, Politik al-Imam, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan
Pustaka, 2000
‘Abdel Fatah, Asam, Igtiyalat Siasiah, (Pembunuhan Politik), Kaherah: Dar al-Kitab al-Arabi, 2008.
Abdel Halim, Mahmud al Ikhwan al Muslimun, Ahdas Syonaat at-Tarikh, ,(al- Ikhwan al-Muslimin, Tarikh-Tarikh Peristiwa yang Berlaku), Kaherah: Dar ad-Dakwah 1999.
Abdul Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akief, (al-Ikhwan al-Muslimun daripada Hassan al-Banna sehingga Mehdi Akief), Kaherah: al-Mahrusah lil Nasyar wa al-Khidmat al-Sohafiah wa alMaklumat, 2007.
Abu Nasr, Muhammad Hamid, Hakikah al- Khilaf baina al- Ikhwan al-
Muslimun wa Abdul Nasir, (Hakikat Perselisihan antara al-Ikhwan alMuslimun dengan Abdel Nasser) Kaherah: Dar at -Tauzik wa an Nasr alIslami,1988
Agus Hakim Riwayat Hidup Hassan al-Banna, Kelantan: Pustaka Aman Press Sdn Bhd, 1977
Ahmad Raif, Saradib as-Syaiton, Sofahat min Tarikh al-Ikhwan al-Muslimin,
(Kuburan Syaitan: Ikhwan al-Muslimin dalam Lipatan Sejarah), Kaherah: az- Azahra’ lil I’lam al- Arabi, 1990
Ahmad Salam, Nazarat fi Manhaj al-Ikhwan al-Muslimin, Dirasat Naqdiah Islahiah, (Penelitian pada Metodologi Ikhwan al-Muslimin, Kajian Kritikan),
Holand: Muassasah al-Islamiah lit Tarbiyyah wa at ta’lim, 2000
Al-Bakri, Zulkifli Mohamad, Mohd Faisal Fadhil, ‘al-Syahid Hassan al-Banna Pengasas Ikhwan al-Muslimin’, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2012.
Al-Banna, Hassan Detik-Detik Hidupku, terj. Wan Jaffree Wan Sulaiman, Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 1989.
Al- Banna, Hassan Mudhazkkirat ad- Da’wah wa al-Da’iyah, (Catatan ad-Dakwah dan Pendakwah), Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa al- Nasr al Islamiah, 1986.
Al-Banna, Hassan Himpunan Risalah Hassan al-Banna, terj. Salehan Ayub, Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 2003.
Al-Banna, Hassan, Majmu’ah Rasail al-Imam Hassan al-Banna, (Himpunan Risalah Hassan al-Banna) Iskandariah: Dar ad-Dakwah, 1998.
Al-Banna, Hassan, Usul 20 Puluh, Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 1984
Al-Dakkuri, Karam, Limaza A’zdimuni bi Qalam Sayid Qutb, (Sayid Qutb: Kenapa Saya di Seksa) Kaherah: Dar Nun, 2007.
Al-Ghabashi, Shuib,` Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin’, (Media Cetak Ikhwan al- Muslimin dari tahun 1993-1954) Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr alIslamiah, 2000.
Al-Ghazali, Abdel Hamid, Hauli Asasiat al-Masyru’ al-Islami Li Nahdzah al-
Ummah, (Antara Perkara Asas Al-Islami Untuk Membangunkan Ummah), Kaherah: Dar at Tauzi’ wa an Nasyar al-Islamiah, 2000.
Al-Ghazi, ‘Asam, `Umar Tilmisani min at-Tango fi Emad ad-Din ila Zu’amah al- Ikhwan al-Muslimin’, (Umar Tilmisani: dari Penjaga Tiang Agama kepada Pemimpin Ikhwan al-Muslimin), Kaherah: Hala lil Nasyar wa at-Tauzi’, 2008.
Al-Hudhaibi, Hassan, Pendakwah Bukan Penghukum, Kuala Lumpur: ABIM, 1985.
Al-Hudhaibi, Makmun, al-Ikhwan al-Muslimun, 60 Qhadiah Sakhanah, (al-Ikhwan al-Muslimin: 60 Persoalan), Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 1999.
Al-Jabari, Abdul Muta’al Ikhwanul Muslimin, kegiatan dan Pembunuhan Hassan al-Banna, terj. Sheikh Fakhruddin Mohammad Taha Kuala Lumpur: GG Edar, 1987.
Al-Mu’jam al-Arabi al-Asasi, Syria: Lildurus, 1988.
Al-Qaradawi,Yusuf Ikhwan al- Muslimun 70 amman Fi ad-Dakwah wa Al-
Tarbiyyah wa al-Jihad, (Ikhwan al-Muslimun 70 Tahun dalam Arena Dakwah dan Tariah dan Jihad), terj. H Mustolah Maufur dan H. Abdurrahman Husain,Jakarta: Pustaka al-Kautsar, 1999.
Al-Qaradawi, Yusuf Sistem Pendidikan Ikhwanul Muslimin, terj. Moh. Nabhan Husein, IIFSO,1985.
Al-Quraisyiy, Ali, Malik Bin Nabi dan Pergolakan Sosial, terj. Mohd
Sofwan Amrullah, Kuala Lumpur: Yayasan Dakwah Islamiah Malaysia, 1996.
Al-Awadi, Hesham, In Pursuit of Legitimacy The Muslim Brothers and Mubarak 1982-2000, London, Tauris Academic Studies, 2004.
Ali Muhammad as-Solabi, Faktor Kebangkitan dan Sebab Kejatuhan Empayar Uthmaniah, terj. Salehan Ayub, Kuala Lumpur: Pustaka Salam Sdn Bhd, 2011.
Aroian, Lois & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, terj. Mohammad Redzuan Othman, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan
Pustaka, 1991.
As-Sisi, Abbas Fi Qafilati al-Ikhwan al-Muslimin, (Dalam Perjalananku bersama al-
Ikhwan al-Muslimin), Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 2003.
As-Sisi, Abbas Dakwah dan Tarbiah, terj. Mohd Tahir Daeng Mengati Kelantan: Pustaka Aman Press Sdn. Bhd, 1989 .
As-Suri, Abu Mush’ab, ‘Perjalanan Gerakan Jihad (1930-2002) Sejarah,
Eksperimen dan Evaluasi’, terj. Agus Suwandi, Solo: Jazeera, 2009
Azhar Hj Mad Aros, Azharudin Mohd Dali, Arba’iyah Mohd Noor, Salina Hj Zainol, Titas Kertas 1, Selangor: Fajar Bakti Sdn Bhd, 2001.
Badlihisham Mohd Nasir, ‘Dinamisme Gerakan Islam dan Cabaran Semasa’, Shah Alam: Karisma Publications Sdn.Bhd, 2009.
Baker, Raymond William, Egypt’s Uncertain Revolution under Nasser and Sadat, London, Harvard University Press, 1978.
Bariun, Fawzia Malik Bennabi, His Life and Theory Of Civilization, Kuala Lumpur: Budaya Ilmu Sdn. Bhd, 1993.
Bayummi, Zakaria Sulaiman Ikhwan al-Muslimun Wa al-Jamaah al-Islamiyah Fi al-Hayat al-Siasah al-Misriyah 1928-1948, (Ikhwan al-Muslimin dan Gerakan Islam Dalam Perjalanan Politik di Mesir), Kaherah: Maktabah Wahbah, 1979.
Cahyadi Takariawan, al-Ikhwan al-Muslimun Bersama Mursyid Am Kedua Jokjakarta:Tiga lentera Utama, 2002.
Craig, Albert M, et.al, The Heritage Of World Civilizations, Vol. 2, since 1500, seventh Edition, New Jersey: Pearson Education Inc. 2006.
Dalal, Abdullah Sami Ibrahim, al-Islamiyun wa al-Demokratiyah fi Misr ‘Asafa wa Ramim, (Kelompok Islam dan Demokrasi di Mesir), Kaherah: Maktabah Madbouly, 2006.
Dekmenjian, R.Hrair, Islam In Revolution, Fundamentalism in The Arab World Syracuse University Press, 1995.
Eric Trager, The Unbreakable Muslim Brotherhood: Grim Prospects For A Liberal Egypt, Foreign Affairs, Vol. 90, No. 5, Council On Foreign Relations, September/October 2011.
Esposito, John L. Ancaman Islam, Mitos atau Realiti, terj. Nor Azita Omar, Kuala Lumpur: Institut Terjemahan Negara, 2008.
Farid Nu’man, al-Ikhwan al-Muslimun, Anugerah Allah Yang Terzalimi Depok: Pustaka Nauka, 2003.
Farid Mat Zain, Hassan al-Hudhaibi dan Penyelesaian Konflik Kepimpinan Ikhwan al-Muslimin al-Hadarah, Bangi:UKM, Bil 1, 2004.
Farrukh, Hazin, Thawabit al-amal al-Islami ’inda al-Imam as-Syahid Hassan al- Banna, (Gerakan Islam Hasan al-Banna, Kepastian amal Islami Menurut
Hasan al-Banna), terj. Muhammad Baihaqi, Kuala Lumpur: al-Hidayah Publishers, 2002 .
Hamka, Sejarah Umat Islam, Kuala Lumpur: Pustaka Antara, 1965.
Hawwa, Said, al-Madkhal ila Dakwah al-Ikhwan al-Muslimin, (Pengenalan Dakwah Ikhwanul Muslimin), terj. Mohd Darus Senawi, (Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 1985
Heper, Martin and Raphael Israeli, Islam and Politics In The Modern Middle East, Croom Helm London and Sydney, Croom Helm Australia Pty.Ltd: 1984.
Harris, Christina Phelps, Nationalism and Revolution, The Role of The Muslim Brotherhood, London, Mouton & Co, 1964.
Hussain, Asaf Islamic Movement in Egypt, Pakistan and Iran, Marsell Publishing Limited: 1983.
Husaini, Ishak Musa, `The Moslem Brethren’, Beirut: Khayat’s College Book Cooperative, 1956.
Huntington, Samuel P, The Clash Of Civilization and The Remaking Of World Order, UK: Simon & Schuster UK Ltd, 1996.
Ihab Kamal Muhammad, `at-Toriq lil Qimah Soud al-Ikhwan al-Muslimin’, (Jalan Menuju Kebangkitan Ikhwan al-Muslimin), Kaherah: al-Huriah lil Nasyar wa at-Tauzi’, 2006.
Imam, Abdullah, Abdul Nasser wa al-Ikhwan al-Muslimun, Kaherah: Dar al- Khayal, 1997.
Imam Munawir, Mengenal Peribadi 30 Pendekar dan Pemikir Islam dari Masa ke Semasa,Surabaya: PT Bina Ilmu, 1985.
Jameelah, Maryam Suka Duka Gerakan Islam Dunia Arab, terj. Nazri Mohd Amin, Terengganu; Gedung Ummah,1984 .
Jamik, Mahmud Wa Araftu al-Ikhwan, Kaherah: Dar al-Tauzik wa an-Nasr al- Islamiah, 2003.
Jiyar, Susan, `Hom wa Ikhwan’, (Mereka dan Ikhwan), Kaherah: Hala lil Nasyar wa at-Tauzi’, 2007.
Kamus Dewan, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 1993.
Khozin Abu Faqih, Lc, Bersama 5 Mursyid ‘am Ikhwanul Muslimin, Solo: Auliya Press, 2003.
Mahmud, Ali Abdul Halim, Wasail at-Tarbiyah inda al-Ikhwan al-
Muslimin,(Risalah Tarbiah di sisi Ikhwan al-Muslimin),Kaherah: dar atTauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 1997.
Mitchell, Richard P. The Society Of The Muslim Brothers, London, Oxford University Press, 1969.
Muhammad, Hussain, Ahmad Hamudah, Asrar Harakah ad- Dubat al-Ahrar wa al-Ikhwan al-Muslimun, (Rahsia Gerakan Free Officer dan Ikhwan alMuslimin), Kaherah: az-Zahra’ lil ‘lam al-Arabi, 1989.
Muhammad, Muhsin Man Qatala Hassan al- Banna, (Siapa Bunuh Hassan al- Banna?), Kaherah: Dar as-Suruq, 1987.
Muhammad, Abdul Qadir Abu Faris, Fiqh Politik Hassan al-Banna, terj.
Odie al-Faeda, Kuala Lumpur: Mutiara Ilmu Selekta Sdn Bhd, 2011.
Muhammad Imarah, ‘Muallim al-Masyru’ al-Hadhari’, (Guru Dalam Pembangunan Peradaban), Kaherah: Darul Salam, 2009.
Mohammad Redzuan Othman, `Gerakan Islam dan Proses Politik Di Mesir, Satu Analisa Terhadap Kegagalan Ikhwan al-Muslimin dalam perebutan kuasa’, monograf Islamika IV, 1991.
Mohamed Heikal, Perang Ramadan, Kuala Lumpur: Universiti Malaya, 1978.
Mohamed Moustafa Ata, Egypt Between Two Revolutions, translated by M.Yehia Eweis, Egypt: Selected Studies, tiada tahun.
Nachman Tal, `Radical Islam In Egypt and Jordan’, Brighton. Portland : Sussex Academic Press, 2005.
Nancy J. Davis, Robert V. Robinson, Overcoming Movement Obstacles by the
Religiously Orthodox: The Muslim Brotherhood in Egypt, Shas in Israel, Comunione e Liberazione in Italy, and the Salvation Army in the United
States, The University of Chicago, 2009
Othman Abdel Mu’az Ruslan, `at-Tarbiyyah as-Siasiah inda al-Ikhwan al- Muslimin’,(Pendidikan Politik Ikhwan al-Muslimin), Kaherah: Dar atTauzi’wa an-Nashr al-Islamiah, 1999.
O. Freedman Robert, The Middle East Since Camp David, Colorado: Westview Press, Inc, 1984.
Qutb, Syed, `Limaza A’dimuni’, Kaherah: Nun, 2007.
Rachel M. Scott, What Might The Muslim Brotherhood Do With Al-Azhar? Religious Authority In Egypt, Die Welt Des Islams 52 (2012) 131-165 Brill Academic Publishers.
Ramadhan, Abdel Azim ‘Jamaah Takfir Fi Misr’, (Gerakan Pengkafiran di Mesir) Kaherah: Haiah Misriah Lilkitab, 1995.
Ramadhan, Abdel Azim al-Fikr as-Saurah fi Misr Qabla Saurah 23 Yuliyu (Pemikiran Revolusi di Mesir Sebelum Revolusi 23 Julai)Kaherah:
Maktabah al-Usrah, 2004
Ramadhan, Abdel Azim, `Fundamentalist Influence in Egypt: The Strategies of the Muslim Brotherhood and the Takfir Groups’, Fundamentalisms and the State The University of Chicago Press, 1993.
Ramadhan, Abdel Azim `as-Sira’ al Ijtimaie wa as-Siyasi fi Misr’, (Perjalanan Masyarakat dan Politik di Mesir), Kaherah: Maktabah al-Madbouli, t.t.
Rasul Dahri, Ikhwanul Muslimin atau Ikhwanul Muflisin?, Johor: Ummul Qura Sdn Bhd, 2007.
Rizq, Jaber Madzabih al-Ikhwan fi Sujun Nasser, (Perjalanan Derita Ikhwanul Muslimin, terj. Zein Husein al-Hamid, , Surabaya: Sarana Ilmiah Press, 1987.
Said Aly, Abdul al-Monein and Manfred W. Wenner, `Modern Islamic Reform Movements: The Muslim Brotherhood in Contemporary Egypt’, The Middle East Journal, Volume 36, No 3 Summer 1982.
Sana Abed-Kotob, The Accommodationists Speak: Goals and Strategies of the Muslim Brotherhood of Egypt, International Journal of Middle East Studies, Vol. 27, No. 3, Cambridge University Press.1995.
Shaikh, M.N, Memoirs Of Hasan al-Banna Shaheed, Pakistan: International Islamic Publishers, 1981.
Shadi, Solah ‘as-Shahidan Hassan al-Banna wa Sayyid Qutb’, (2 Orang yang Syahid iaitu Hassan al-Banna dan Syed Qutb), al-Mansourah: Dar al-Wafa’ lil Toba’ah wa an-Nashr wa at-Tauzi’, 1988.
Sullivan, Denis J, and Sano Abd Katob, Islam in Contemporary Egypt, Civil Society vs. The State, London: Lyne Rienner Publihers,1999.
Tamam, Husam, ` Tahawwulat al-Ikhwan al-Muslimun’, (Transformasi al-Ikhwan al- Muslimin) Kaherah: Maktabah Madbouly, 2006.
Tilmisani,Umar ,Zikrayat La Muzakirat , (Ingatan Bukan Catatan), terjemahan Surya Dharma, Jakarta:Robbani Press,1998.
Tim Eaton, Egyptian Elections And The Muslim Brotherhood, The World Today, Royal Institute of International Affairs, Vol. 66, No. 11 November 2010.
Ushama, Thaneem Hasan al- Banna, Vision & Mission, Kuala Lumpur: A.S.Noordeen, 1995.
Vatikiotis,P.J. Nasser and His Generation, London, Croom Helm Ltd, 1978.
Vatikiotis,P.J. The Modern History Of Egypt, London, Weidenfeld and Nicolson, 1969.
Waie, Taufiq Yusuf, ‘Mengenali Gerakan Islah’, Terj. Pustaka Salam, Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 2005,.
Wakil, Muhammad Said, Kubra al-Harakat al-Islamiah fi Qarni ar-Rabie ’Shar al-Hijri, (Gerakan Islam Terbesar pada Kurun ke 14 Hijrah), al-Mansoura: Dar al-Mujamma’ lil Nashr wa al-Tauzi’, 1986.
Zaki, Muhammad Shauqi, al-Ikhwan al-Muslimin wa Mujtama’ al Misri, (al-Ikhwan al-Muslimin dan Masyarakat Mesir) Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr alIslamiah, 1990.
Zollner H.E, Barbara, The Muslim Brotherhood, Hassan al-Hudaybi and Ideology, New York: Routledge, 2009.
Latihan Ilmiah / Disertasi
Abu Sufian Ab Ghani, ‘Pembinaan Peradaban Ummah: Pemikiran dan Pendekatan Hassan al-Banna’, Disertasi Ijazah Sarjana Peradaban , Fakulti Sastera dan Sains Sosial, Universiti Malaya, 2000.
Lam Chong Loong, ‘Konflik Politik dan Perjuangan Ikhwan al-Muslimin di Mesir’, kertas latihan ilmiah B.A, Fakulti Sastera dan Sains Sosial, Universiti Malaya, 1998.
Makdisi, Ismaeel Ibraheem, ‘Collective Action in Authoritarian States: The Muslim Brotherhood in Egypt, Tesis Ijazah Doktor Falsafah, University of Illinois Chicago, 2006.
Mohammed Zahid, ’Economic and Political Liberalisation in the Middle East; the Muslim Brotherhood and the Politics of Succession in Egypt’, Tesis ijazah Doktor Falsafah, The University of Leeds, 2007.
Rais, Mohammad Amien, ‘The Muslim Brotherhood in Egypt: Its Rise, Demise and Resurgence’, Tesis Ijazah Doktor Falsafah, University Of Illinois, Chicago,
1981
Serpil Acikalin, ‘Muslim Brotherhood’s Relationship With Egyptian Governments from 1952 to 2008. An Accomodational and Confrontational Relationships’, Tesis Ijazah Sarjana Sains, Middle East Technical University: 2009.
Lampiran A.
Senarai pertubuhan Islam yang ada di Mesir sebelum dan selepas Perang Dunia pertama.[432]
1. Jamiah al-Kasyafat al-ahliyat al-Misriyyah
2. Rabitah al-Islah al-Ijtima’
3. Jamiah al-Ittihad al-Saie
4. Jamiah al-Taawuniyah al-Manziliyah
5. Al-Jamiah al-Taawuniyah lil-Petrol
6. Jamiah al-Taawuniyah li Taurid al-taqwa
7. Rabitah al-Ta’lim al-Ilzami
8. Jamiah al-Muhandisina al-Mulkiyat
9. Al-Jamiah al-Syar’iah li Taawun al-Amilini bil Kitab wa as-Sunnah al-
Muhammadiya
10. Jamiah al-Makarim al-akhlaq al-Islami (ditubuhkan sebelum perang dunia pertama)
11. Jamiah al-Ummah wa al-Kitab
12. Jamiah al-Islah al-Dini
13. al-Jamiah al-Khairiyyah al-Islamiah
14. Jamiah al-Mawasal al-Islamiah
15. Jamiah al-Aielat al-Asakar al-Biharat
16. Jamiah Ahya Mujid al-Islam
17. Jamiah al-Gazwa Badr
18. Jamiah al-Wafa al-Islami
19. Jamiah al-Nasr al-Fadail wa al-Adab al-Islamiah
20. Jamiah al-Shubban al-Hijaziyin
21. Jamiah al-Munadat bi al-Salat
22. Jamiah al-Ahya al-Quran al-Karim
23. Jamiah Misr al-Fatat
24. Jamiah al-Rabitah al-Islamiah
25. Jamiah al-Ummah al-Muhafadat al-Quran al-Karim
26. Jamiah al-Urwa al-Wutha al-Islamiah (Selepas perang dunia pertama)
27. Jamiah al-Ansar al-Sunnah adl-Muhammadiah. (Selepas perang dunia pertama)
28. Jamiah al-Ahya al-Sunnah al-Muhammadiah. (Selepas perang dunia pertama)
29. Jamiah al-akhawat al-Islamiah. (Selepas perang dunia pertama)
30. Jamiah al-Taqwa
31. Jamiah al-Shubban al-Muslimin
32. Jamiah Ikhwan al-Muslimin
33. Jamiah al-Rabitah al-Arabiyah
34. Jamiah Shabab al-Muhammad
35. Jamiah al-Akhawat al-Muslimat
36. Jamiah al-Jihad al-Islami
37. Jamiah al-Jihad al-Islami
Lampiran B.
Gambar Hassan al-Banna (1906- 1949)
 
Lampiran C.
Gambar Bangunan Syubban al-Muslimin di Jalan Ramses di mana Hassan al-Banna di embak pada 12 Febuari 1949. Gambar ini diambil sendiri oleh penulis pada 29 September 2004.
 
Lampiran D.
Gambar Gamal Abdel Nasser bersama pimpinan revolusi diiringi oleh Abdul Rahman al-Banna melawat kubur Hassan al-Banna pada 11 Febuari 1953.
 
Lampiran E.
Mursyidul Am Ikhwan al-Muslimin 1928- sekarang
Lampiran F.
Majalah ad-Dakwah keluaran pertama Julai 1976, kritikan kepada Komunis.
 
Lampiran G.
Ad-Dakwah, Ogos 1976, kekejaman Gamal Abdel Nasser yang menjatuhkan hukuman ke atas Abdel Qadir Audah.
 
Lampiran H.
Ad-Dakwah September 1976, kritikan kepada Jemaah Takfir wal Hijrah
 
Lampiran I.
Senarai negara dan harga jualan untuk majalah ad-Dakwah keluaran terakhir September 1981
 
[1] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akief, (Ikhwan alMuslimun dari Zaman Hassan al-Banna sehingga Mehdi Akief) Kaherah: al-Mahrusah lil Nasyar wa al-Khidmat al-Sohafiah wa al-Maklumat, 2007.
[2] Ihab Kamal Muhammad, at-Toriq lil Qimah Soud al-Ikhwan al-Muslimin, (Jalan Menuju Kebangkitan Ikhwan al-Muslimin) Kaherah: al-Huriah lil Nasyar wa at-Tauzi’, 2006.
[3] Susan Jiyar, Hom wa Ikhwan, (Mereka dan Ikhwan) Kaherah: Hala lil Nasyar wa at-Tauzi’, 2007. 4Husam Tamam, Tahawwulat al-Ikhwan al-Muslimun, (Transformasi Dalam Ikhwan al-Muslimun) Kaherah: Maktabah Madbouly, 2006.
[4] Anas al-Hajaji, Otobiografi Hassan al-Banna, Tokoh Pejuang Islam, Jakarta: Risalah Bandung, 1983.
[5] Khozin Abu Faqih, Lc, Bersama 5 Mursyid ‘am Ikhwanul Muslimin, Solo: Auliya Press, 2003, 19 Anwar al-Jundi, Biografi Hassan al-Banna, Solo: Media Insani Press, 2003.
[6] Agus Hakim, Riwayat Hidup Hassan al-Banna, Kelantan: Pustaka Aman Press Sdn Bhd, 1977.
[7] Amalan membaca ma’thurat ini diperkenalkan oleh Hassan al-Banna untuk bacaan setiap ahlinya. Ma’thurat ini dibaca setiap pagi dan petang serta menjadi ikutan ahli-ahli gerakan Islam yang lain di seluruh dunia termasuk di Malaysia. Banyak buku ma’thurat ini dijual di kedai-kedai sehingga hari ini. Lihat Abbas as-Sisi, Fi Qafilati al-Ikhwan al-Muslimin.
[8] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, terj. Salehan B. Ayub, Kuala Lumpur:
Pustaka Salam, 2003.
[9] Fathi Yakan, Bekalan Dalam Perjalanan Dakwah, Kuala Lumpur: GG Edar, 1998
[10] Abdel Azim Ramadhan, Jamaah Takfir Fi Misr, (Gerakan Pengkafiran di Mesir), Kaherah: Haiah Misriah Lilkitab, 1995, Lihat juga al-Fikr as-Sauri Fi Masr Qabla Saurah 23 Yuliyu, (Pemikiran Revolusi di Mesir sebelum Revolusi 23 Julai), Kaherah: Maktabah al-Usrah, 2004.
[11] Abdel Azim Ramadhan, as-Sira’ al Ijtimaie wa as-Siyasi fi Misr, (Perjalanan Masyarakat dan Politik di Mesir), Kaherah: Maktabah al-Madbouli t.t..
[12] Richard P. Mitchell, The Society Of The Muslim Brothers, London: Oxford University Press, 1969.
Lihat kritikan Ikhwan al-Muslimin kepada Richard di dalam majalah ad-Dakwah,bil, 33, 1979, hlm. 16.
[13] Mohammad Redzuan Othman adalah Naib Canselor di Universiti Selangor (2016-kini) dan mantan Profesor di Jabatan Sejarah, Fakulti Sastera dan Sains Sosial, Universiti Malaya, Kuala Lumpur. 28Farid Mat Zain adalah pensyarah di Jabatan Pengajian Arab dan Tamadun Islam, Fakulti Pengajian Islam, Universiti Kebangsaan Malaysia, Bangi.
[14] Mohammad Redzuan Othman, “Gerakan Islam dan Proses Politik di Mesir; Satu Analisa Terhadap Kegagalan Ikhwan al-Muslimin dalam perebutan kuasa”( dalam Islamika IV, Kuala Lumpur: Penerbit Universiti Malaya, 1991)
[15] Farid Mat Zain, Hassan al-Hudaibi dan Penyelesaian Konflik Kepimpinan Ikhwan al-Muslimin alHadarah Bangi:UKM,2004
[16] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akief, (al-Ikhwan alMuslimun daripada Hassan al-Banna sehingga Mehdi Akief), Kaherah: al-Mahrusah lil Nasyar wa alKhidmat al-Sohafiah wa al-Maklumat, 2007.
[17] Husam Tamam, Tahawwulat al-Ikhwan al-Muslimun, (Transformasi al-Ikhwan al-Muslimin), Kaherah: Maktabah Madbouly, 2006.
[18] Shu’aib al-Ghabasi, Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin min 1933-1954, (Media Cetak Ikhwan alMuslimin dari tahun 1993-1954) Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 2003. Tulisan ini adalah hasil kajian penulis untuk peringkat Ijazah Doktor Falsafah di Universiti al-Azhar, Mesir.
[19] Zakaria Sulaiman Bayumi, al-Ikhwan al-Muslimin wa Jamaah al-Islamiah fi al-Hayat as-Siyasiah al-Misriah, (Ikhwan al-Muslimin dan Gerakan Islam Dalam Perjalanan Politik di Mesir) Kaherah: Maktabah Wahbah, 1991. Tulisan ini adalah hasil kajian penulis untuk peringkat Ijazah Doktor Falsafah di Universiti Ain Sham, Kaherah.
[20] Othman Abdel al-Mu”az Ruslan, at-Tarbiyyah as-Siyasiah inda al-Ikhwan al-Muslimin, (Pendidikan Politik Ikhwan al-Muslimin) Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, t.t. Tulisan ini adalah hasil kajian penulis untuk peringkat Ijazah Sarjana di Universiti Tanta, Mesir.
[21] Muhammad Shauqi Zaki, al-Ikhwan al-Muslimin wa Mujtama’ al Misri, (al-Ikhwan al-Muslimin dan Masyarakat Mesir) Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 1990.
[22] Susan Jiyar, Hom wa Ikhwan, (Mereka dan Ikhwan) Kaherah: Hala lil Nasyar wa at-Tauzi’, 2007.
[23] Nachman Tal, Radical Islam In Egypt and Jordan, Brighton, Portland: Sussex Academic Press, 2005.
[24] Taufiq Yusuf Waie, Mengenali Gerakan Islah, Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 2005.
[25] Muhammad Imarah, Muallim al-Masyru’ al-Hadhari, (Guru Dalam Pembangunan Peradaban) Kaherah: Darul Salam, 2009.
[26] Abu Mush’ab as-Suri, Perjalanan Gerakan Jihad (1930-2002) Sejarah, Eksperimen dan Evaluasi, terj. Agus Suwandi, Solo: Jazeera, 2009.
[27] John L. Esposito, Ancaman Islam, Mitos atau Realiti, terj. Nor Azita Omar, Kuala Lumpur: Institut Terjemahan Negara, 2008.
[28] Badlihisham Mohd Nasir, Dinamisme Gerakan Islam dan Cabaran Semasa, Shah Alam: Karisma Publications Sdn.Bhd, 2009.
[29] Karam al-Dakkuri, Limaza A’zdimuni bi Qalam Sayid Qutb, (Sayid Qutb: Kenapa Saya di Seksa) Kaherah: Dar Nun, 2007.
[30] Ishak Musa Husaini, The Moslem Brethren, Beirut: Khayat’s College Book Cooperative,1956.
[31] Robert O. Freedman, The Middle East Since Camp David, Colorado: Westview Press, Inc, 1984. 47 Abu Sufian Ab Ghani, Pembinaan Peradaban Ummah: Pemikiran dan Pendekatan Hassan al-Banna, Disertasi M.A., Fakulti Sastera dan Sains Sosial, Universiti Malaya, 2000.
[32] Abdel Hamid al-Ghazali, Hauli Asasiat al-Masyru’ al-Islami Li Nahdzah al-Ummah, (Antara Perkara Asas Al-Islami Untuk Membangunkan Ummah), Kaherah: Dar at Tauzi’ wa an Nasyar al-Islamiah, 2000.
[33] M.Abdel Qadir Abu Faris, Fiqh Politik Hassan al-Banna, Kuala Lumpur: Mutiara Ilmu Selekta Sdn Bhd: 2011.
[34] Abdellah Sami Ibrahim Dalal, al-Islamiyun wa al-Demokratiyah fi Misr ‘Asafa wa Ramim, (Kelompok Islam dan Demokrasi di Mesir), Kaherah:Maktabah Madbouly, 2006.
[35] Fauzi Zakaria, Pengaruh Pemikiran as-Syahid Sayid Qutb Terhadap Gerakan Islam di Malaysia, Selangor: Jundi Resources, 2007.
[37] Serpil Acikalin, Muslim Brotherhood’s Relationship With Egyptian Governments from 1952 to 2008.
An Accomodational and Confrontational Relationships, Disertasi, Middle East Technical University: 2009.
[38] Said Aly, Abdul al-Monein and Manfred W. Wenner, `Modern Islamic Reform Movements: The Muslim Brotherhood in Contemporary Egypt’, The Middle East Journal, Vol. 36, No 3, Summer 1982.
[39] Abu Hasan Ali an-Nadwi, Islam and The World, Lucknow: Academy Of Islamic Research and Publications, 1973, hlm. 108.
[40] Penaklukan Perancis ke atas Mesir bermula di Iskandariah. Mereka berjaya mengalahkan tentera Mamluk dalam peperangan Piramid dan pemerintah Mamluk melarikan diri ke utara Mesir. Lihat Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, terjemahan Mohammad Redzuan Othman, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 1991, hlm. 79-80.
[41] Pendudukan Perancis berakhir pada tahun 1802 dan Mesir diambil alih oleh Muhammad Ali yang datang dengan tentera Uthmaniyah pada tahun 1799. Lihat ibid., hlm. 81.
[42] Fadhlullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, Penjajahan dan Pergolakan, Shah Alam: Karisma Publications Sdn.Bhd, 2008, hlm. 207.
[43] Albert M. Craig, et.al., The Heritage Of World Civilizations, Vol. 2, New Jersey: Pearson Education Inc. 2006, hlm.812.
[44] The New Encyclopaedia Britannica, Vol. 18,Chicago: The University Of Chicago, 199, hlm. 137.
[45] Ali Muhammad as-Solabi, Faktor Kebangkitan dan Sebab Kejatuhan Empayar Uthmaniah, terjemahan. Salehan Ayub, Kuala Lumpur: Pustaka Salam Sdn Bhd, 2011, hlm. 450-461.
[46] The New Encyclopaedia Britannica, hlm. 136.
[47] Program penghantaran pelajar keluar negara telah dimulakan ketika zaman Muhammad Ali Pasha (1801-48). Lihat Thaneem Ushama, Hasan al-Banna, Vision & Mission, Kuala Lumpur: A.S.
Noordeen, 1995, hlm. 4.
[48] Hassan al- Attar adalah Syeikh al-Azhar dari tahun 1830-1835.
[49] Ali Muhammad as-Solabi, Faktor Kebangkitan dan Sebab Kejatuhan Empayar Uthmaniah, hlm. 470.
[50] Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 90.
[51] Fadhlullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, Penjajahan dan Pergolakan, hlm. 208.
[52] Ibid., hlm. 210.
[53] The New Encyclopaedia Britannica, hlm. 137.
[54] Ibid., hlm. 137.
[55] Fadhlullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, hlm. 210.
[56] Ferdinand telah bersahabat dengan salah seorang daripada 84 orang anak Kedif Sa’id. Sebaik sahaja beliau mendapat perwarisan kerajaan Mesir pada tahun 1854, maka Ferdinand diberi layanan istimewa dan hak konsesi terusan. Lihat Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm.111. 19 Ibid., hlm.111.
[57] Kedif Sa’id dikatakan meninggalkan Mesir dengan hutang sebanyak £3-4 juta (Mesir) tetapi Kedif Ismail telah meninggalkan hutang lebih jumlah yang banyak iaitu £100 juta (Mesir) di akhir pemerintahannya pada tahun 1879. ibid., hlm. 112.
[58] Ibid., hlm.112.
[59] Ibid., hlm 110-111. Lihat juga Hamka, Sejarah Umat Islam, Kuala Lumpur: Pustaka Antara, 1965, hlm. 218.
[60] Ibid., hlm. 115.
[61] The New Encyclopaedia Britannica, hlm. 138.
[62] Ibid., hlm. 138.
[63] Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 116. Lihat juga Hamka, Sejarah Umat Islam, hlm. 218. Lihat juga The New Encyclopaedia Britannica, hlm. 138.
[64] Hamka, Sejarah Umat Islam, hlm. 219.
[65] Jamal al-Din kelahiran Iran telah sampai ke Mesir selepas dihalau dari Turki dan berada di Mesir selama lebih kurang tujuh tahun dan perbelanjaan hidup beliau di Mesir telah ditaja oleh kerajaan Mesir. Lihat Abdel Aziz Mat Ton, Politik al-Imam, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2000 hlm. 140.
[66] Thameem Ushama, Hassan al-Banna, hlm. 6.
[67] Syeikh Muhammad Abduh dilahirkan pada tahun 1849 di dalam daerah kelahiran Hassan al-Banna. Beliau diusir ke Perancis kerana penglibatan beliau dengan Ahmad Urabi. Beliau bertemu dengan Jamal al-Din al-Afghani di Perancis dan menerbitkan majalah al-’Urwah al-Wuthqa mengenai anti penjajah. Beliau meninggal dunia pada 11 Julai 1905 dan dimakamkan di Iskandariah. Lihat Fadhlullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, hlm. 227.
[68] Majalah al-Manar diusahakan oleh Muhammad Abduh dan Rasyid Rida telah dilantik menjadi ketua pengarangnya. Majalah ini amat berpengaruh di Mesir dan menjadi panduan kepada tokoh reformis yang lain termasuk dari Tanah Melayu seperti Syeikh Tahir Jalaluddin yang sempat bersama-sama dengan mereka dan menyimpan majalah tersebut. Lihat Abdul Aziz Mat Ton, Politik al-Imam, hlm. 162.
[69] Ibid., hlm. 156.
[70] Hasan al-Banna, Detik-Detik Hidupku, terjemahan Wan Jaffree Wan Sulaiman, Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 1989, hlm. 10.
[71] Nama parti Hizbul al-Watani ini telah mula digunakan oleh Ahmad Urabi semasa awal penglibatan beliau dalam politik pada tahun 1881. Namun Mustafa Kamil secara rasminya dan diiktiraf menubuhkan parti ini pada tahun 1895. Lihat Fadhlullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, hlm. 225; The New Encyclopaedia Britannica, hlm. 138.
[72] Mustafa Kamil dilahirkan pada 14 Ogos 1874. Mendapat pendidikan di sebuah sekolah undangundang di Kaherah dan kemudian melanjutkan pelajaran di Universiti Toulouse, Perancis. Beliau memulakan kegiatan sebagai wartawan dan seorang pemikir politik yang hebat. Beliau menggunakan akhbar al-Liwa sebagai medan untuk mencurahkan pandangan sebagai seorang wartawan dan undangundang. Parti ini ditubuhkan secara rasmi pada tahun 1907. Beliau meninggal dunia pada 10 Februari 1908.
[73] Ibid., hlm. 10.
[74] Thaneem Ushama, Hasan al- Banna, hlm. 18.
[75] Ibid., hlm. 19. Sila lihat lampiran A.
[76] Said Aly, Abdel al-Monein dan Manfred W. Wenner, “Modern Islamic Reform Movements: The Muslim Brotherhood in Contemporary Egypt”, The Middle East Journal, Vol. 36, No. 3, 1982.
[77] Ibid., hlm. 45.
[78] Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 211.
[79] Fadhlullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, hlm. 236.
[80] Parti Umma ditubuhkan pada tahun 1907-1925 tetapi sesetengah pendapat mengatakan bahawa Parti Liberal Berpelembagaan ini ditubuhkan oleh mereka yang telah meninggalkan Parti Wafd. Lihat ibid., hlm. 211.
[81] Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 211.
[82] Lihat lampiran B.
[83] Kemampuan ini dapat dilihat apabila beliau bertemu dengan beberapa orang ulamak besar di Mesir antaranya Syeikh Yusuf Dajwy, Syeikh Muhammad Saad dan juga hartawan Hj Mustafa. Pada peringkat awal, tokoh-tokoh ini keberatan tetapi Hassan al-Banna berjaya meyakinkan mereka dan
[84] Ibid., hlm. 35. 52 Ibid., hlm. 36.
[85] As-Saiyidah Zainab merupakan Pusat Pergerakan Ikhwan al-Muslimin, sehingga sekarang terdapat sebuah kedai buku yang menerbit dan menjual buku-buku Ikhwan al-Muslimin.
[86] Mahmud Jamik, Wa Araftu al- Ikhwan, hlm. 15.
[87] Tarekat tasawuf merupakan satu organisasi bagi melaksanakan aktiviti pembersihan jiwa dan mendidik rohani melalui pengamalan zikir yang tersusun. Lihat Mohd Zaidi Ramli, Enakmen Tarekat Tasawwuf: Satu Penjelasan, Negeri Sembilan: Jabatan Mufti Negeri Sembilan, 2007. hlm. 5. Tarekat Hasafi telah diasaskan oleh Syeikh Hasanain al-Hasafi. Syeikh Hasanain adalah merupakan salah seorang ulamak al-Azhar dan pakar dalam mazhab as-Syafie. Semasa zaman itu, tarekat ini telah dipimpin oleh Syeikh Abdel Wahab Hasafi, anak Syeikh Hasanain al-Hasafi. Lihat Zulkifli Mohamad al-Bakri dan Mohd Faisal Fadzil, as-Syahid Hassan al-Banna, Pengasas Ikhwan Muslimin, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa & Pustaka, 2010, hlm. 40.
[88] Saari Sungib, Tokoh-Tokoh Besar Gerakan Islam Dalam Sejarah, Petaling Jaya: Rijal Media, 2010 hlm. 100.
[89] Hassan al- Banna, Mudhazkkirat ad-Da’wah wa al-Da’iyah, (Catatan Dakwah dan Pendakwah), Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa al- Nasr al-Islamiah, 1986, hlm. 16.
[90] Mahmud Abdel Halim, al-Ikhwan al Muslimun, hlm. 47.
[92] Zulkifli Mohamad al-Bakri dan Mohd Faisal Fadzil, as-Syahid Hassan al-Banna, Pengasas Ikhwan Muslimin, hlm. 21.
[93] Satu pemberontakan telah berlaku di Mesir bertujuan untuk menentang British. Mereka mahukan taraf kemerdekaan dan kehormatan daripada British. Lord Milner telah dihantar ke Mesir untuk mengkaji sebab-sebab pemberontakan yang berlaku dan akhirnya Saad Zaghloul ditangkap dan dibuang ke Malta. Lihat Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 190.
[94] Saad Zaghloul dilahirkan tahun 1859 dan pernah dilantik sebagai Perdana Menteri Mesir pada 26 Januari 1924 sehingga 24 November 1924. Beliau mengetuai Parti Wafd yang menuntut kemerdekaan daripada penjajah British dan pernah dibuang ke Malta. Rakan seperjuangan beliau dalam Parti Wafd adalah Mustafa an-Nahas. Lihat The New Encyclopaedia Britannica, hlm. 139.
[95] Abdel Muta’al al- Jabari, Ikhwanul Muslimin, Kegiatan dan Pembunuhan Hassan al- Banna, hlm. 42.
[96] Mahmud Jamik, Wa Araftu al Ikhwan, hlm. 14.
[97] Agus Salim, Riwayat Hidup Hassan al-Banna, hlm. 22.
[98] Muhsin Muhammad, Man Qatala Hassan al-Banna, (Siapa Membunuh Hassan al-Banna), Kaherah: Dar as-Suruq, 1987, hlm. 500.
[99] Ibid., hlm. 507.
[100] Mahmud Jamik, Wa Araftu al- Ikhwan, hlm. 53.
[101] Abdel Muta’al al Jabari, Ikhwanul Muslimin, Kegiatan dan Pembunuhan Hassan al- Banna, hlm. 135 70 Muhsin Muhammad, Man Qatala Hassan al-Banna, hlm. 511.
[102] Ibid., hlm. 511. Lihat lampiran C.
[103] Pada malam kejadian Kapten Mahmud Abdel Majid telah mengarahkan pemandunya untuk menunggu di jalan bertentangan dengan Jami’iah Syubban al-Muslimin dan membawa dua orang berpakaian jubah kepadanya malam nanti. No kereta tersebut ialah 9979. Ibid., hlm. 524.
[104] Abbas As-Sisi, Fi Qafilati al-Ikhwan al-Muslimin, Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 2003, hlm, 228.
[105] Muhsin Muhammad, Man Qatala Hassan al Banna, hlm. 518.
[106] Abdel Mutaal al-Jabari, Ikhwan al-Muslimin, Kegiatan dan Pembunuhan Hassan al-Banna, hlm. 141. 76 Jenazah Hassan al-Banna telah disembahyang di Masjid Qaisun, Hilmiah. Hanya ayahnya dan tiga orang anak perempuan Hassan al-Banna yang dibenarkan untuk menguruskan pengebumian beliau termasuk mengangkat jenazah di kubur. Lihat Muhsin Muhammad, Man Qatala Hassan al-Banna, hlm. 544, 550.
[107] Selepas berlaku perselisihan dengan Ikhwan al-Muslimin pada tahun 1954, Gamal Abdel Nasser telah membebaskan semua tahanan dan mengampunkan mereka. Lihat Mahmud Jamik, Wa Araftu al-Ikhwan, hlm. 56.
[108] Sila lihat lampiran D.
[109] Muhsin Muhammad, Man Qatala Hassan al-Banna, hlm. 610.
[110] Ibid., hlm. 551.
[111] Mahmud Jamik, Wa Araftu al- Ikhwan,( Ikhwan Yang Saya Kenali) Kaherah: Dar al-Tauzik wa anNasr al-Islamiah, 2003, hlm. 15.
[112] Ishak Musa Husaini, The Moslem Brethren, The Greatest Of Modern Islamic Movements, Beirut:
Khayat’s College Book Cooperative, 1956, hlm 9.
[113] Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 214.
[114] Ishak Musa, The Moslem Brethren, hlm.11.
[115] Syarikat Terusan Suez menguasai pengurusan dan pentadbiran di Ismailia Tugas-tugas mengurus bekalan air, kesihatan dan kebersihan telah diambil alih oleh syarikat ini termasuk pengurusan jalan raya dari Ismailia ke Kaherah. Kesemua papan tanda di jalan-jalan ditulis dalam bahasa penjajah. Jalan Masjid telah ditulis `Rue De Le Mosque’. Lihat Hasan al-Banna, Detik-Detik Hidupku, hlm. 156.
[116] Ishak Musa, The Moslem Brethren, hlm.11.
[117] Cacatan yang ada pada tulisan Soleh Ashmawi menunjukkan tarikh Mac 1928 itu bersamaan dengan bulan Zulkaedah 1347. Sila lihat Soleh Ashmawi, Ikhwan al-Muslimun, Kubra al-Harakah al-Islamiah,
Kaherah: ad-Dakwah, November, 1980, hlm. 16. Abdel Muta’al al-Jabari, Ikhwanul Muslimin, Kegiatan dan Pembunuhan Hassan al- Banna, terjemahan Syeikh Fakhruddin Mohammad Taha, Kuala Lumpur: GG Edar, 1987, hlm. 53.
[118] Ibid., hlm. 54.
[119] Mahmud Jamik, Wa Araftu al- Ikhwan, hlm. 18.
[120] Ibid., hlm. 18. 91 Ibid., hlm. 30.
[121] Terdapat buku-buku yang mencatatkan Hassan al-Banna berdakwah ke kelab-kelab malam yang sebenarnya merujuk kepada kedai-kedai kopi yang banyak di setiap bandar mahupun kawasan-kawasan perumahan. Budaya masyarakat Mesir sehingga kini ialah dengan menghabiskan waktu di kedai-kedai minum ini selama berjam-jam dan menjadikan tempat ini sebagai tempat pertemuan dengan rakanrakan.
[122] Hassan al-Banna telah membangkit isu-isu semasa yang menarik perhatian seperti isu tanah, isu pengangguran, hal-hal sosial yang lain termasuk monopoli syarikat-syarikat asing. Lihat Hassan alBanna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, terjemahan Salehan Ayub, Kuala Lumpur: Pustaka Salam, 2003, hlm. 441-443.
[123] Hazin Farrukh, Thawabit al-Amal al-Islami inda al-Imam as-Syahid Hassan al-Banna, terjemahan Muhammad Baihaqi, Kuala Lumpur: al-Hidayah Publishers, 2002, hlm. 33-34.
[124] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 29.
[125] Maryam Jameelah, Suka Duka Gerakan Islam Dunia Arab, terjemahan Nazri Mohd Amin, Terengganu; Gedung Ummah, 1984, hlm.59.
[126] Sila lihat lampiran F, Lihat juga Khozin Abu Faqih, Bersama 5 Mursyid ‘Am Ikhwan Muslimin, Solo: Auliya Press, 2003, hlm 13.
[127] Thameem Ushama, Hassan al-Banna, hlm.13. Lihat juga Deia Rashwan, Muslim Brotherhood In Egypt,
|
[128] Thameem Ushama, Hassan al-Banna, hlm. 139 100 Ibid., hlm. 141.
[129] Maryam Jameelah, Suka Duka Gerakan Islam Dunia Arab, hlm. 59.
[130] Soleh Ashmawi, Ikhwan al-Muslimun, Kubra al-Harakah al-Islamiah, hlm. 17.
[131] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 135.
[132] Ibid., hlm. 191.
[133] Yusuf al-Qaradawi, 70 tahun al-Ikhwan al Muslimin, hlm. 80. Lihat juga Mahmud Jame’, Wa araftu al-Ikhwan, hlm. 19.
[134] Mustafa Mashur, ,`al-Ikhwan al- Muslimun wa as-Siasah wa Siasah al-Ahzab’, ad-Dakwah, Bil. 64, 1981, hlm. 8.
[135] Hazin Farrukh, Thawabit al-Amal al-Islami inda al-Imam as-Syahid Hassan al-Bann, hlm. 35-45.
[136] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 245.
[137] Anggota Ikhwan al-Muslimin adalah aktivis sosial yang sangat prihatin kepada nasib rakyat. Ikhwan al-Muslimin telah menyediakan kerja, air untuk diminum dan menyediakan kemudahan kesihatan
[138] Ibid., hlm. 254 dan 135.
[139] Ibid., hlm. 135.
[140] Ibid., hlm. 136. Lihat juga Hasan al-Banna, Detik-Detik Hidupku, hlm. 57.
[141] Ibid., hlm. 165
[142] Abdel Azim Ramadhan, Jamaah Takfir Fi Misr, (Gerakan Pengkufuran di Mesir) Kaherah: Haiah Misriah Lilkitab, 1995, hlm. 27.
[143] Muktamar Ke-5 ini ialah pada tahun 1938 iaitu tahun kesepuluh selepas penubuhan Ikhwan alMuslimin, 1347-1357 Hijrah. Lihat Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Imam Hassan al-Banna, hlm.
[144] .
[145] Abdel Azim Ramadhan, Jamaah Takfir Fi Misr, hlm. 23.
[146] Ibid., hlm. 28.
[147] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 268.
[148] Abdel Azim Ramadhan, Jamaah Takfir Fi Misr, hlm. 31.
[149] F0 141/1155.
[150] F0 141/1155.
[151] FO 371/183884.
[152] Temu ramah dengan Dr. Abdul Aziz Shady, Pengarah Jabatan Penyelidikan Keganasan di Universiti Kaherah , Mesir pada tahun 2009.
[153] P.J., Vatikiotis, Nasser and His Generation, London: Croom Helm, t.t., hlm 24.
[154] Baker, Raymond William, Egypt’s Uncertain Revolution Under Nasser and Anwar Sadat, United States of America: Harvard University Press, 1978, hlm. 21.
[155] Pertubuhan ini ditubuhkan oleh gabungan pemuda universiti pada Oktober 1933 dan diketuai oleh Ahmad Hussein dan bermatlamat untuk menjadikan Mesir sebagai sebuah empayar yang kuat dan menjadi peneraju kepada masyarakat Muslim serta berjuang untuk membebaskan negara daripada penjajah. Gerakan ini agak cenderung kepada Jerman berbanding dengan gerakan yang lain. Lihat Zakaria Sulaiman Bayumi, al-Ikhwan al-Muslimun wa al-Jamaat al-Islamiah fi al-Hayat as-Siyasiah al-Misriyyah 1928-1948, (al-Ikhwan al-Muslimun dan Jamaah Islamiah dalam kehidupan berpolitik di Mesir 1928-1948), Kaherah: Maktabah Wahbah, 1978, hlm. 236.
[156] P.J.Vatikiotis, Nasser and His Generation, hlm. 30.
[157] Fadhlullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, Penjajahan dan Pergolakan, Shah Alam: Karisma Publications Sdn. Bhd. 2008, hlm. 240.
[158] Vatikiotis, P.J, The History of Egypt, tt. hlm. 374.
[159] P.J. Vatikiotis, Nasser and His Generation, hlm. 30.
[160] Fadhullah Jamil, Islam di Asia Barat Moden, hlm. 243.
[161] Ibid., hlm. 243.
[162] Zollner, Barbara H.E, The Muslim Brotherhood, Hassan al-Hudaybi and Ideology, New York; Routledge, 2009, hlm. 25.
[163] Abdel al-Monein Said Aly & Manfred W. Wennwe, ‘Moden Islamic Reform’, hlm. 342. 137 Top Secret, , Arabia, hlm. 21.
[164] Muhsin Muhammad, ‘Man Qatala Hassan al-Banna’, (Siapa Yang Membunuh Hassan al-Banna) hlm. 607.
[165] Yusuf al-Qaradawi, ‘Sabein ‘Amman Fi ad-Dakwah Wa at-Tarbiyyah Wa al Jihad, (70 tahun dalam Dakwah, tarbiah dan Jihad) hlm. 225.
[166] Ibid., hlm. 226. Lihat FO 371/90115.
[167] Top Secret, Arabia, hlm. 21.
[168] Muhsin Muhammad, Man Qatala Hassan al-Banna, hlm. 607.
[169] Abdel al-Monein Said Aly dan Manfred W. Wenner, ‘Moden Islamic Reform’, hlm. 343.
[170] Yusuf al-Qaradawi, Sabein ‘Amman Fi ad-Dakwah Wa at-Tarbiyyah Wa al Jihad, hlm. 226. 145 Ibid., hlm. 226.
[171] Top Secret, Arabia, hlm. 23.
[172] Ibid,. hlm. 367. Lihat juga Farif Nu’man, al-Ikhwan al-Muslimun, Anugerah Allah Yang Terzalimi Depok: Pustaka Nauka, 2003, hlm. 15.
[173] Umar Tilmisani, Zikrayat La Muzakirat, hlm. 241.
[174] Antara mereka yang dihukum gantung ialah Abdel Kadir Audah, Muhammad al-Farghali, Hindawi Duweir dan Ibrahim Tayyeb.
[175] Yusuf al-Qaradawi, Sabein ‘Amman Fi ad-Dakwah Wa at-Tarbiyyah Wa al Jihad, hlm. 227. 151 Ibid., hlm. 227.
[176] Abdel al-Monein Said Aly and Manfred W. Wenner, “Modern Islamic Reform”, hlm. 343.
[177] Lois A Aroian & Richard P. Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 367.
[178] Abdel al-Monein Said Aly & Manfred W. Wenner, “Modern Islamic Reform”, hlm. 345.
[179] Yusuf al-Qaradawi, ‘Sabein ‘Amman Fi ad-Dakwah Wa at-Tarbiyyah Wa al-jihad, hlm. 227.
[180] Mahmud Jamie’, Wa Araftu al-Ikhwan, hlm. 90.
[181] Di dalam mesyuarat tersebut, Maktab al-Irsyad memutuskan untuk tidak menyertai kerajaan kerana maktab belum sampai ke tahap mempercayai sepenuhnya kepada kerajaan yang memakai sistem tentera dan juga bimbang akan masa depan Ikhwan al-Muslimin apabila berkompromi dengan kerajaan. Sila lihat Abbas as-Sisi, Fi Qafilati al-Akhwan al-Muslimin, hlm, 301.
[182] Mahmud Abdel Halim, al Ikhwan al Muslimun, Ahdas Syonaat at Tarikh, (al-Ikhwan al-Muslimun, Peristiwa Yang Berlaku Dalam Sejarah) Iskandariah: Dar ad-Dakwah, 1999, hlm. 125.
[183] Muhammad Hamid Abu Nasr, Hakikat al-Khilah Baina al-Ikhwan al-Muslimun wa Abdel Nasser,
(Hakikat Pergeseran Antara Ikhwan al-Muslimun Dan Abdel Nasser) Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa AnNash al-Islamiyah, 1988 hlm. 87.
[184] Said Faiz adalah salah seorang pimpinan kanan Nidzam Khas yang taat kepada Mursyidul Am dan beliau telah dibunuh pada hari sambutan Maulid Rasul dengan sebuah bom yang diletakkan di dalam sebuah kotak manisan sempena sambutan tersebut. Sila lihat Mahmud Abdel Halim, al-Ikhwan alMuslimun Ahdas Syonaat at-Tarikh, hlm. 173.
[185] Umar Tilmisani, Zikrayat La Muzakirat , hlm. 194.
[186] Abbas as-Sisi, Fi Qafilati al-Akhwan al-Muslimin, hlm. 350.
[187] Said Ramadhan telah bertemu dengan Solah Salem, Menteri Penerangan. Beliau telah bersetuju dengan permintaan itu tetapi Gamal Abdel Nasser melarang kerana akhbar adalah bebas untuk melaporkan apa sahaja. Lihat ibid., hlm.180.
[188] Abbas as-Sisi, Fi Qafilati al-Ikhwan al-Muslimin, Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa-Nasyr al-Islamiah, 200, hlm. 351.
[189] Umar Tilmisani, Zikrayat La Muzakirat , hlm. 196.
[190] B.K. Narayan, Anwar el-Anwar Sadat, Man With a Vision, New Delhi: Vikas Publishing House Pvt Ltd, 1977, hlm. 60.
[191] Yusuf al-Qaradawi, 70 tahun al-Ikhwan al Muslimin, hlm. 50.
[192] Maryam Jameelah, Suka Duka Gerakan Islam Dunia Arab, hlm. 56.
[193] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 15.
[194] B.K Narayan,. Anwar el-Sadat, Man With a Vision, New Delhi: Vikas Publishing House Pvt Ltd, 1977 hlm.25
[195] Ibid., hlm. 27.
[196] Ibid., hlm. 41. Lihat FO 371/183884. “Internal Political Situation: Rumours of Plot Against Nasser and Involvement of Moslem Brotherhood”, 1965. 4 FO 371/183884, ibid., 5 Ibid., hlm. 49.
[197] Derek. Hopwood, , Egypt: Politics and Society 1945-1981, London: George Allen & Unwin, t.t., hlm.
[198] .
[199] B.K. Narayan, Anwar el-Sadat, Man With a Vision, hlm. 86.
[200] Ibid., hlm.105.
[201] Perang dengan Israel ini dinamakan Perang Enam Hari apabila Israel mengambil masa enam hari sahaja untuk mengalahkan serangan tentera Mesir yang bergabung dengan Jordan dan Syria. Sila lihat B.K. Narayan, Anwar el-Sadat, Man With a Vision, hlm. 70. 10 Ibid., hlm.72.
[202] Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 105.
[203] Ibid., hlm. 106.
[204] Ibid., hlm. 107.
[205] B.K. Narayan, Anwar el-Sadat, Man With a Vision, hlm. 77.
[206] Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 106.
[207] Abdel Azim Ramadan, Fundamentalist Influence in Egypt: The Strategies Of The Muslim Brotherhood and the Takfir Groups, Chicago: The University Of Chicago Press, 1993, hlm. 167. 17Martin Heper and Raphael Israeli, Islam and Politics In The Modern Middle East, Croom Helm London and Sydney: Croom Helm Australia Pty. Ltd., 1984.
[208] Anwar Sadat telah membebaskan semua tahanan Ikhwan al-Muslimin yang dikenali sebagai kumpulan 118. Sila lihat Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akeif, (al-Ikhwan al-Muslimun daripada zaman Hassan al-Banna sehingga Mehdi Akeif), Kaherah: Mahrosa, 2007, hlm 167.
[209] Keluaran pertama majalah ad-Dakwah ialah pada Julai 1976 dengan muka depan bertajuk `Penipuan Komunis dan di Mana Mereka Hari ini’. Majalah ini diterbitkan setiap bulan dan keluaran terakhir majalah ini ialah pada September 1981.
[210] Abdel Azim Ramadan, Fundamentalist Influence in Egypt, hlm. 168.
[211] P.J. Vatikiotis, Nasser and His Generation, hlm.144.
[212] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akeif, hlm. 173.
[213] Ibid., hlm. 174.
[214] Ibid., hlm. 178.
[215] Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 119.
[216] P.J.Vatikiotis, The History Of Egypt, London: Weindenfeld and Nicolson, 1980, hlm 423.
[217] Israel kehilangan 2,552 orang tentera manakala Mesir pula hampir 9,000 orang terbunuh di dalam peperangan ini. Lihat ibid., hlm. 107.
[218] Ibid., hlm. 109.
[219] P.J. Vatikiotis,.The History Of Egypt, hlm. 422.
[220] R. Micheal Burrel,and Abbads R. Kelidar, Egypt: The Dilemma of a Nation, t.t., hlm 29. Lihat juga P.J. Vatikiotis,.The History Of Egypt. hlm. 422.
[221] Ibid., hlm. 425.
[222] Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 109 33 Ibid., hlm. 109.
[223] Mark Neal. Cooper, The Transformation of Egypt, London:Croom Helm Ltd, 1982, hlm. 106 35 Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 113.
[224] Ibid., hlm. 114
[225] Ibid.,
[226] Ibid., hlm 115.
[227] Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, Kuala Lumpur: PTS Islamika Sdn Bhd, 2013, hlm 139. 40 Ibid., hlm. 140.
[228] B.K. Narayan, Anwar el-Sadat, Man With a Vision, hlm. 82.
[229] Ibid., hlm. 83.
[230] Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, hlm. 142
[231] Ibid..
[232] B.K. Narayan, Anwar el-Sadat, Man With a Vision, hlm. 82.
[233] Ibid., hlm. 84.
[234] Ibid., hlm.83.
[235] Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, hlm. 146.
[236] B.K. Narayan, Anwar el-Sadat, Man With a Vision, hlm. 84.
[237] Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 108.
[238] Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, hlm. 147.
[239] Mohamed Heikal, Perang Ramadan, Kuala Lumpur: Universiti Malaya, 1978, hlm. 184. 53 Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, hlm. 152.
[240] Ibid., hlm. 153.
[241] Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 110.
[242] Ibid., hlm. 110.
[243] Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, hlm. 151.
[244] Derek. Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 110.
[245] Ibid., hlm 111.
[246] Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, hlm. 155.
[247] Derek, Hopwood, Egypt: Politics and Society 1945-1981, hlm. 111. 62 Sabaruddin Hussien, Perang Arab Israel, hlm. 160.
[248] Abdel Hamid al-Ghazali, Perkara Asas Dalam Agenda Kebangkitan Ummah, Kajian bedasarkan Gagasan Imam al-Banna, terjemahan Solehan Ayub, Selangor: Penerbitan Teras Bakti, 2004, hlm 220.
[249] Mahmud Hamdi Zaqazuq, al-Mausu’ah al-Islamiah al-Ammah, (Encyclopedia Umum Islam), Kaherah: Wizarah al-Awqaf, 2008, hlm. 788.
[250] Yusof al-Qaradawi, Agama Dan Politik Wawasan Ideal Dan Menyanggah Kekeliruan Pemikiran Sekula’, terjemahan Ibnu Sham, Kuala Lumpur: Alam Raya Enterprise, 2009, hlm 14.
[251] Ibid., hlm.15
[252] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, Ucapan muktamar kelima, hlm. 241. 8 Ibid., hlm. 241.
[253] Pembentukan sistem mandat yang telah memberi taraf separa merdeka kepada negara-negara di Timur Arab beberapa tahun sebelum kejatuhan kerajaan Uthmaniah. Lihat Lois A.Aroian, Richard P.Mitchell, Timur Tengah dan Afrika Utara Moden, hlm. 185
[254] Yusuf al-Qaradawi, Ikhwan al-Muslimin 70 amman fi ad-Dakwah wa al-Tarbiyyah wa al-Jihad, (70 Tahun Ikhwan Al-Muslimin Dalam Arena Dakwah, Tarbiah Dan Jihad) Kaherah: Maktabah Wahbah, 1999, hlm. 162.
[255] Ansar as-Sunnah al-Muhammadiah misalnya memberi perhatian khusus kepada masalah akidah, menyerang orang-orang yang mentakwilkan ayat-ayat sifat. Musuh besar mereka adalah kelompok sufi moden ataupun yang lama. al-Jamieah Syareiah pula menitikberatkan soal ibadah, memerangi bidaah dan bertentangan pandangan dengan kelompok Ansar as-Sunnah. Lihat Yusuf al-Qaradawi, Ikhwan al- Muslimin, hlm. 161. 12 Ibid., hlm. 136.
[256] Ibid., hlm. 163.
[257] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 325.
[258] Pernah dilantik sebagai Perdana Menteri Mesir pada 26 Januari sehingga 24 November 1924. 16 Pemuda-pemuda Parti Wafd cuba membakar markas Ikhwan al-Muslimin, membakar stor dan menembak kereta pimpinan Ikhwan al-Muslimin. Lihat Muhammad Hamid Abu Nasr, Hakikah alKhilaf baina al- Ikhwan al-Muslimun wa Abdel Nasir, (Hakikat Sebenar Perselisihan Antara
Ikhwan al-Muslimin Dengan Gamal Abdel Nasser) Kaherah: Dar at-Tauzik wa an-Nasr alIslami,1988, hlm. 37- 40.
[259] Ibid., hlm. 44.
[260] Uthman Abdel Muiz Ruslan, at-Tarbiyyah as-Siyasiah Inda al-Ikhwan al-Muslimin, (Pendidikan Politik Ikhwan al-Muslimin) Kaherah: Dar at-Tauzik wa an-Nasr al-Islamiah, 1990, hlm. 15.
[261] Ibid., hlm. 15.
[262] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 311. 21 Ibid., hlm. 314.
[263] Ibid., hlm. 257.
[264] Ibid., hlm. 259. 24 Ibid., hlm. 321.
[265] Muktamar Ke-5 Ikhwan al-Muslimin ialah pada 1357 Hijrah bersaman dengan tahun 1938 iaitu tahun kesepuluh penubuhan.
[266] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, Ucapan Dasar Muktamar ke-Lima, hlm.
[267] .
[268] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 200.
[269] Gamal Abdel Nasser menubuhkan Majlis Pembebasan, kemudian Kesatuan Kebangsaan dan Gabungan Kesatuan. Sila lihat Mahmud Jamie’, Wa Araftu al-Ikhwan, hlm. 21.
[270] Yusuf al-Qaradawi, Ikhwan al-Muslimin, hlm.129-130.
[271] Ali AbdelHalim Mahmud, Syarah Usul 20, terj Ahmad Hasan Mohd Nazam dan Mohd Nizam Mohd Ali, Selangor: Dewan Pustaka Fajar, 2007, hlm. 23. 31 Ibid., hlm, 34.
[272] Ibid., hlm. 36.
[273] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 414.
[274] Zakaria Sulaiman Bayumi, al-Ikhwan al-Muslimun wa al-Jamaat al-Islamiah fi al-Hayat alSiyasiah al-Misriah,(Ikhwan al-Muslimun dan Kumpulan Islam Lain Dalam Kehidupan Berpolitik Di Mesir) Kaherah: Maktabah Wahbah, 1991, hlm 89.
[275] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, Ucapan Dasar Mukatamar Kelima, hlm. 241.
[276] Othman Abdel Mu’az Ruslan, Tarbiyyah as-Siyasiah Inda al-Ikhwan al-Muslimin, (Pendidikan Politik Pada Pandangan Ikhwan al-Muslimin), Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 1999, hlm. 148.
[277] Ibid., 152.
[278] Yusuf al-Qaradawi, Sistem Pendidikan Ikhwanul Muslimin, hlm. 79.
[279] Liga Arab telah ditubuhkan pada 22 Mac 1945 oleh Mesir, Iraq, Jordan dan Yamen bertujuan untuk mengukuhkan kekuatan negara-negara Arab serta terlibat dengan program kegiatan politik, ekonomi, budaya dan sosial. Liga ini dianggotai oleh 22 buah negara-negara Arab. Keahlian Mesir digantung pada tahun 1979 kerana membuat perjanjian damai dengan Israel.
[280] Ibid., hlm. 85.
[281] Gagasan ini menurut Hassan al-Banna adalah untuk menjawab ungkapan puak sekular yang menyebut ”Berikan apa yang milik raja kepada Raja dan yang milik Allah kepada Allah”. sila lihat Abdel Azim Ramadhan, Jamaah at-Takfir Fi Misr, hlm. 27.
[282] Ayat-ayat yang dijadikan asas dalam membicarakan isu ini disebut dalam Surah al-Maidah ayat 44-45 dan juga ayat 47.
[283] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 322.
[284] Ibid., hlm. 331.
[285] Bersandarkan kepada firman Allah dalam al-Quran dalam Surah al-Imran, ayat 100. 46 Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 324.
[286] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akeif, hlm. 173. 48 Abdel Azim Ramadhan, Jamah Takfir fi Misr, hlm. 198.
[287] P.J. Vatikiotis, History of Egypt, hlm. 428.
[288] Lihat majalah ad-Dakwah keluaran Julai –November 1979.
[289] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akeif, hlm. 175.
[290] Ibid., hlm. 183. 53 Ibid., hlm. 185.
[291] Ibid., hlm. 184. 55 Ibid., hlm. 186.
[292] Ibid., hlm. 24.
[293] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akeif, hlm. 173. 60 Abdel Azim Ramadan, Fundamentalist Influence in Egypt; The Strategies Of The Muslim Brotherhood and the Takfir Group. hlm. 168.
[294] Takfir wal Hijrah ini ditubuhkan oleh bekas ahli Ikhwan al-Muslimin iaitu Shukri Ahmed pada awal tahun 1970-an. Sila lihat Nachman Tal, Radikal Islam In Egypt And Jordan, hlm. 31.
[295] Ibid., hlm. 167.
[296] Mohammad Amien. Rais, The Muslim Brotherhood in Egypt: It Rise, Demise and Resurgence, hlm. 188
[298] Muhammad al-Ghazali, ad- Dakwah Islamiah, (Dakwah Islamiah), Kaherah: Maktabah Wahbah, 1990, hlm. 5.
[299] Kamus Dewan, Edisi Keempat, Kuala Lumpur:Dewan Bahasa dan Pustaka, 2010, hlm. 305.
[300] Al-Maurid al-Wasit, Beirut:Dar al-Ilm al-Malayin, 1996, hlm. 347.
[301] Ensiklopedia Islamiah, Kaherah: Kementerian Wakaf, 2008, hlm. 642.
[302] Muhammad Shauqi Zaki, ‘al-Ikhwan al-Muslimun wa al-Mujtama’ al-Misri’, (al-Ikhwan alMuslimun dan Masyarakat Mesir) Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nasr al-Islamiah, 1990, hlm. 17.
[303] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah, hlm. 21.
[304] Ibid., hlm. 28.
[305] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, hlm. 42.
[306] Ibid., hlm 45.
[307] Ibid., hlm. 57.
[308] Ibid., hlm. 77. 13 Ibid., hlm.135.
[309] Ibid., hlm. 138.
[310] Ibid., hlm. 176.
[311] Ibid., hlm. 191.
[312] Ali Abdul Halim Mahmud, Wasail al-Tarbiyyah inda al-Ikhwan al-Muslimin, (Risalah Tarbiah di sisi al-Ikhwan al-Muslimin), Kaherah: Dar at-Tauzi’ wa an-Nashr al-Islamiah, 1997. hlm 100-297. 18 Langkah Hassan al-Banna ini bertepatan dengan firman Allah dalam surah al-Kahfi, ayat ke-13 yang bermaksud, `..mereka itu adalah pemuda yang beriman dengan Tuhan mereka dan kami tambahkan kepada mereka petunjuk’.
[313] Mahmud Jamik, Wa Araftu al-Ikhwan, hlm. 17.
[314] Imam Munawir, `Mengenal Peribadi 30 Pendekar dan Pemikir Islam dari Masa ke Semasa ’Surabaya: PT Bina Ilmu, 1985 hlm. 530-550.
[315] Amalan membaca al-Mathurat ini sudah dibaca oleh ahli-ahli gerakan Islam di Malaysia seperti ABIM dan PAS sejak dari tahun 1970-an dan buku al-Mathurat ini banyak dijual di kedai-kedai sehingga sekarang.
[316] Hassan al-Banna, Himpunan Risalah Hassan al-Banna, terjemahan Salehan Ayub, Kuala Lumpur:
Pustaka Salam, 2003, hlm. 441-443.
[317] Hazin Farrukh, Thawabit al-Amal al-Islami inda al-Imam as-Syahid Hassan, (Amalan Yang Tetap di Sisi al-Imam as-Syahid Hassan), terjemahan Muhammad Baihaqi, Kuala Lumpur: alHidayah Publishers, 2002, hlm. 33-34.
[318] Ibid., hlm 530-550.
[319] Temu bual pengkaji dengan ahli dan juga Mursyidul Am Ikhwan al-Muslimin ketujuh pada 28 September 2004 serta perbualan sesama mereka di markas Ikhwan al-Muslimin.
[320] Tiada perubahan besar pada struktur perjalanan Ikhwan al-Muslimin sama ada organisasi atau cara pemilihan ahli. Semua berjalan dengan mengekalkan sistem yang diasaskan oleh Hassan al-Banna.
[321] Umar Tilmisani, Zikrayat La Muzakirat (Ingatan bukan Catatan) terjemahan Surya Dharma, Jakarta: Robbani Press,1998, hlm. 120.
[322] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun min Hassan al-Banna ila Mehdi Akeif, hlm. 33.
[323] Ad-Dakwah, Julai 1976, hlm. 1.
[324] Mohammad Amien, Rais, The Muslim Brotherhood in Egypt: It Rise, Demise and Resurgence, hlm. 192.
[325] Ibid., hlm. 189.
[326] Carrie Rosefsky, Wickham, Islamic Mobilization and Political Change : The Islamist Trend in
Egypt’s Professional Association, dalam Joel Beinin, and Joe Stork, (e.d) Political Islam: Essays from Middle East Report, London : IBTaurist Publishers, 1997, hlm. 124.
[327] Ismaeel Ibrahim Makdisi, Collective Action in Authoritarian States the Muslim Brotherhood in Egypt, Disertasi PhD, Universiti Of Chicago, IIinois, 2006, hlm. 150.
[328] Ibid., hlm. 150.
[329] Mohammad Amien. Rais, The Muslim Brotherhood in Egypt: It Rise, Demise and Resurgence, hlm.
[330] .
[331] Ismaeel Ibrahim Makdisi, Collective Action in Authoritarian States the Muslim Brotherhood in Egypt, hlm. 152.
[332] Ibid., hlm. 154.
Kementerian Dalam Negeri Memecah Masuk Pejabat Majalah ad-Dakwah), September 1981, hlm. 4.
[334] Syuib al-Ghabasyi. Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin Dirasah fi an-Nasyaah wa al-Madmoun min 1933 ila 1954, (Penerbitan Ikhwan al-Muslimin, Kajian Perkembangan dan Kandungan: Dari Tahun
[335] Sehingga 1954) Port Said: Dar at-Tauzi’ wa al-Nasyr al-Islamiah, 2000, hlm. 31.
[336] Diterbitkan pada 30 Mei 1938 dan tamat pada 16 Oktober 1939.
[337] Diterbitkan pada 18 Julai 1939 dan tamat pada bulan September 1940.
[338] Diterbitkan pada 3 Mac 1940 dan tamat pada 31 Ogos 1940
[339] Syuib al-Ghabasyi, Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin Dirasah fi an-Nasyaah wa al-Madmoun min 1933 ila 1954, hlm. 31.
[340] Terdapat banyak majalah dan akhbar diterbitkan oleh Ikhwan al-Muslimin dan sebahagiannya diberhentikan kerana diharamkan oleh pemerintah Mesir.
[341] Syuib al-Ghabasyi, Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin Dirasah fi an-Nasyaah wa al-Madmoun min 1933 ila 1954, hlm.431.
[342] Kabinet Wafd meminta Ikhwan al-Muslimin memohon permit baru untuk penerbitan majalah. Mereka telah memilih nama al-Ghuraba’ tetapi Fuad Sirajuddin, Menteri Dalam Negeri menolak nama tersebut dan bersetuju dengan nama ad-Dakwah. Beliau juga menolak penggunaan nama ‘Ikhwan’ atau ‘Ikhwan al-Muslimin’ pada mana-mana cetakan kerana Ikhwan al-Muslimin telahpun diharamkan oleh pemerintah Mesir pada ketika itu.Lihat Ad- Dakwah, Sohafah al-Ikhwan: Mabda’, wa Fikrah, wa Aqidah, (Penerbitan al-Ikhwan, Permulaan dan Pemikiran dan Akidah) Mac 1978, hlm.
[343] .
[344] Syuib al-Ghabasyi, Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin, hlm. 126.
[345] Ibid., hlm. 127.
[346] Ibid., hlm. 131.
[347] Pada 22 November 1953, Maktab al-Irsyad, Ikhwan al-Muslimin telah memecat empat orang daripada kumpulan Nizam Khas antaranya ialah Abd Rahman as-Sanadi, Ahmad Adil Kamal, Mahmud Sibaq dan Ahmad Zaki kerana bertindak menawan markas Ikhwan al-Muslimin dan mendesak Mursyidul Am, Hassan Hudhaibi meletakan jawatan. Lihat Mahmud Abdel Halim, Ikhwan al-Muslimun, hlm. 175.
[348] Syuib al-Ghabasyi, Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin, hlm. 134.
[349] Abdel Rahim Ali, al-Ikhwan al-Muslimun, min Hassan al-Banna ila Mehdi Akeif, hlm. 185.
[350] Tajuk artikel tersebut ialaj “Duta Inggeris memerintahkan, Nuqrasyi akur, Ikhwan diharamkan”, Lihat ibid., hlm.126.
[351] Ad-Dakwah, Sout al-Haq wa Quwwah wa Hurriah, (Suara Kebenaran dan Kekuatan dan Kebebasan), Julai 1976.
[352] Abdel Man’am Salim, “al-Zihf al-Syuyuie, Aina Yaquf al-Youm?” (Penipuan Komunis: Di mana mereka sekarang?), ad-Dakwah, Julai 1976, hlm. 25.
[353] Saad Maslouh, “al-Ahdaf as-Suyuiyyah wa Adyan” (Matlamat Komunis dan agama-agama), majalah ad-Dakwah, Ogos 1976, hlm. 24.
[354] “Haza Bayan Li an-Nas” (Inilah penjelasan kepada manusia), ad- Dakwah, Ogos 1976, hlm. 3.
[355] ad- Dakwah, Ogos 1976, hlm. 3.
[356] “Ma Qila an amalah al-Ikhwan lil Syuyuiyyin” (Apa kata Ikhwan Mengenai Komunis), ad-Dakwah, September 1976, hlm.30.
[357] “Istikhdam al-Manahip fi al-Jumhuriah al-Islamiah as-Sovietiah”, (Menggunakan Muzium di Negara Islam Soviet), ad-Dakwah, September 1976, hlm. 38.
[358] “Fi Nizam al- Syuyuie”, (Dalam Peraturan Komunis),ad-Dakwah, Oktober 1976 hlm. 16
[359] Imarah Najib, “Aqfaz al-Sirki al-Marks”, (Sangkar Sarkas Marxist) ad-Dakwah, Oktober 1976, hlm. 30
[360] ad-Dakwah, November 1976, hlm.20.
[361] Muhammad Abdel Qudus, “Munaqasah al-Mulhidin fi al-Ittihad al-Sovietiah”, (Perbincangan Tentang Golongan Ateis di Negara Soviet), ad-Dakwah, Januari, 1977, hlm.38.
[362] “al-Jamaah wa al-Harakah al-Wataniah fi Misr”, (Universiti dan Gerakan Patriotisme di Mesir), ad-Dakwah, Januari, 1977 hlm. 42.
[363] Muhammad Jumaat Adami, “Hal Yahguru as-Suyu’iyun Syuyuihim”, (Adakah Orang Komunis akan Meninggalkan fahamanya), ad-Dakwah, Februari 1977, hlm. 25.
[364] Fuad Killah, “ al-Markasiah wa al-Suhyuniah wa Wahdah al-Jazur”, (Marxist dan Yahudi Adalah daripada Asal yang Sama), ad-Dakwah, April, 1979, hlm. 24.
[365] Ali Jarisah, “al-Gazzu al-Marsi lil Alam al-Islami”, (Peperangan Marxist ke Atas Dunia Islam), adDakwah, Julai 1977, hlm. 8.
[366] Yusof Kamal, “Munaqasah lil Markasiah wa al-Istirakiah’, (Perbincangan Mengenai Fahaman Marxist dan Sosialisme), ad-Dakwah, November 1977, hlm. 26.
[367] Berita Dunia, ad-Dakwah, Disember 1977, hlm. 12.
[368] Abdel Mu’am Salim Jabarah, “al-Arab Baina al-Sadaqa al-Amarikiah wa al-Sadaqa al-Rusiah” (Arab: Antara Kebenaran Amerika dan Kebenaran Rusia), ad-Dakwah, Mac 1978, hlm. 4.
[369] Abdel Mu’am Salim Jabarah, ad-Dakwah, Mac 1978, hlm. 36.
[370] Abdel Halim Awis, “Fitnah al-Yasari al-Islami wa Mauqazunha’, (Fitnah Haluan Kiri dan Kebangkitannya), ad-Dakwah, April 1978, hlm. 36.
[371] . Abdel Halim Awis, “Fitnah al-Yasari al-Islami wa Mauqazunha’, (Fitnah Haluan Kiri dan Kebangkitannya), ad-Dakwah, April 1978, hlm. 61.
[372] Moscow Daiman fi Saf al-Yahud did al-Arab” (Moscow Sentiasa Dalam Saf Bersama Yahudi Menentang Arab), ad-Dakwah, Julai 1978, hlm. 32.
[373] Al-Hukm al-Syuyuie fi Kambodia”, (Peraturan Komunis di Kemboja), ad- Dakwah, Oktober 1978, hlm. 50.
[374] Dr Saad Maslouh, “al-Muslimun fi al-Ittihad al-Sovieti”, (Muslimin di Rusia), ad-Dakwah, Januari 1979, hlm. 31.
[375] Abdel Mun’am Salimin Gabarah,”Wa Saqota al-Qona’ an Wajh al-Syuyuiah fi Hind al-Siiniah”, (Jatuhnya Topeng Komunis di India dan China), ad-Dakwah, Febuari 1979, hlm. 10.
[376] Al-Ikhwan al-Muslimun Yar fadu al-Inhiyaz ila al-Muaskar al-Gharbi iaw al-Muaskar al-Syuyuie”, (al-Ikhwan al-Muslimin menolak penubuhan kem Tentera Barat atau Kem Tentera Komunis), adDakwah, hlm. 34.
[377] “Abdel Nasser wa Muzabihah al-Ikhwan”, (Abdel Nasser Dan Penyembelihan Ahli Ikhwan AlMuslimin), ad-Dakwah, Julai 1976, hlm. 18.
[378] Umar Tilmisani, “Abdel Qader Audah: al-Qodhi Allai taqarara I’dam Qobla an Yuhakim”, (Abdel Qader Audah, Hakim menjatuhkan Hukuman Sebelum Dibicarakan), ad-Dakwah, Ogos 1976, hlm. 4. Sila lihat lampiran G.
[379] “As-Syahid Syed Qutb”, (As-Syahid Syed Qutb), Ad-Dakwah, Oktober 1976, hlm. 2.
[380] Muhammad Shamsuddin al-Shinawi, “al-Asbab al-Hakikat wara’ hil Jemaah al-Ikhwan alMuslimun”, (Sebab-Sebab Di Sebalik Pengharaman Ikhwan Al-Muslimun), ad-Dakwah, Oktober 1976, hlm. 5.
[381] Ibid., hlm. 5.
[382] “as-Syahid Yusof Talaat”, (as-Syahid Yusof Talaat), Ad-Dakwah, November 1976, hlm.4
[383] “al-Kisah al-Kamilah li Hariq al-Markas al-Am lil Ikhwan al-Muslimin”, (Kisah lengkap tentang Kebakaran di Pejabat Am Ikhwan al-Muslimin), ad-Dakwah, November 1976, hlm. 30.
[384] “Khitab al-Maftuh ila al-Masul al-Awal an al-Am al-Am ila Wazir al-Dhakili” ( Surat Terbuka kepada Menteri Dalam Negeri), ad-Dakwah, November 1976, hlm. 59.
[385] “Khitob min Hassan al-Hudhaibi al-Mursyidul Am al-Ikhwan al-Muslimin ila Gamal Abdel Nasser”, (Surat daripada Hassan al-Hudhaibi, Mursyidul Am Ikhwan al-Muslimin kepada Gamal Abdel Nasser), Ad-Dakwah, Disember 1976, hlm. 24.
[386] “Khitob min Hassan al-Hudhaibi al-Mursyidul Am al-Ikhwan al-Muslimin ila Gamal Abdel Nasser”, (Surat daripada Hassan al-Hudhaibi, Mursyidul Am Ikhwan al-Muslimin kepada Gamal Abdel Nasser), ad-Dakwah, Januari 1977, hlm. 32.
[387] “Ibrahim Taib, Syahid al-Hak wa al-Huriah”, (Ibrahim Taib, Syuhada’ Kebenaran dan Kebebasan), ad-Dakwah, Mac 1977, hlm. 10.
[388] “al-Masrihiah alati U’idaha Abdel Nasser li darbi al-Ikhwan al-Muslimin”, (Permainan Gamal Abdel Nasser untuk menghapuskan Ikhwan al-Muslimin), ad-Dakwah, Mac 1977, hlm. 22.
[389] “Qodoya Ta’zib al-Ikhwan al-Muslimin”, (Isu Penyeksaan al-Ikhwan al-Muslimin), ad-Dakwah, April 1977, hlm. 10.
[390] “Fi Qadiah al-Syahid Awwad”, (Isu Pembunuhan Awwad Sulaiman), ad-Dakwah, Mei 1977, hlm.
[391] .
[392] “Khalafiyatu Hazimah.. Jun”, (Fail Kekalahan Jun), ad-Dakwah, Jun 1977, hlm. 2.
[393] “Mazbahatu al-Ikhwan fi Liman Tarah”, (Pembunuhan al-Ikhwan di Penjara Liman Tarah), adDakwah, Jun 1977., hlm. 10.
[394] Umar Tilmisani, “ Inni Attahimu”, (Aku Dituduh), ad-Dakwah Ogos 1977, hlm. 2.
[395] “al-Ikhwan al-Muslimun wa al-Ahzab”, (al-Ikhwan al-Muslimun dan Parti-Parti), ad-Dakwah Ogos 1977, hlm.32.
[396] “Hakaik La Yastati’ al-Baghdadi Inkariha”, (Kebenaran yang Tidak Mampu al-Bahgdadi mengingkarinya), ad-Dakwah, November 1977, hlm. 56.
[397] “Inni Attahimu” , (Aku Dituduh), ad-Dakwah, Disember 1977, hlm. 20.
[398] “Dhobad al-Mabahis al-Am Allazi Syaraku fi Ta’zib al-Ikhwan Amami al-Quda’”, (Pegawai Perisikan Am yang Telah Bersekongkol Dalam Menyiksa di hadapan Hakim), ad-Dakwah, Mac 1978, hlm. 8.
[399] “Qarar hilu al-Ikhwan al-Muslimin Ghaiu Qanuni”, ( Keputusan Mengharamkan Ikhwan alMuslimin Tidak Mengikut Undang-Undang), ad-Dakwah, Mac 1978, hlm. 64.
[400] “Matloub I’idah Mahkamah al-Syahid Abdul Qader Audah”, ( Mahkamah Diminta Membicarakan Semula al-Syahid Abdel Qader Audah), ad-Dakwah, April 1978, hlm. 4.
[401] “Syahid ala Muzabahatu al-Ikhwan fi Tarah”, (Syuhada’ Pembunuhan al-Ikhwan di Penjara Tarah), ad-Dakwah, Jun 1978, hlm.4.
[402] “Gamal Abdel Nasser lam Yakun Jaddan fi Dukhul al-Harb”, (Gamal Abdel Nasser Tidak Bersungguh Memasuki Peperangan), ad-Dakwah, Jun 1978, hlm. 52.
[403] Soleh Ashmawi, “Haza al-Irhab Marfud”, (Keganasan Seperti ini Ditolak), ad-Dakwah, September1976, hlm. 16. Sila lihat lampiran H.
[404] Muhammad Salamah Khair, “La Nakfuru Musliman bi Rakyi aw Maksiat”, (Tidak Kufur Seseorang Islam kerana Beberapa Pandangan atau maksiat), ad-Dakwah, Januari 1977, hlm. 8.
[405] Mustafa Masyhur, “Mun’ataf al-Takfir”, ad-Dakwah, September 1977, hlm.6.
[406] Mahmud Abdel Qudus, “Mauqif al-Saohafah min Qadiah al-Takfir wa Hijrah”, ad-Dakwah, September 1977, hlm. 46.
[407] Yusof al-Qaradawi, “Islam Dakwah wa Jihad”, (Islam, Dakwah dan Jihad), ad-Dakwah, Mac 1977, hlm. 4.
[408] “Kaifa nanhadu bi Risalah al-Masjid”, (Bagaimana Kita Membangunkan Risalah Masjid), adDakwah, Januari 1978, hlm. 22.
[409] “Hauli Ahkam al-Muabad wa al-I’dam fi Qadiah al-Tafkir wa al-Hijrah”, (Sekitar Hukuman Penjara Seumur Hidup dan Hukuman Mati Dalam Kes Takfir wal Hijrah), ad-Dakwah, Januari 1978, hlm.54.
[410] “al-Muslimun baina al-Irhab al-Fikri wa Ghasil al-Mukh”, (Orang Muslim: Antara pemikiran Keganasan dan Pembersihan Akal), ad-Dakwah, November 1980, hlm. 11.
[411] “Kissinger, Yutabaki ala Arwah al-Arab”, (Kissinger, Menangis di atas roh-roh bangsa Arab), adDakwah, Ogos, 1976, hlm. 21.
[412] Ibrahim Misbah, “at-Tasyrik al-Islami lil Jamik”, (Undang-undang Islam adalah untuk semua), adDakwah, Ogos 1976, hlm. 36.
[413] “Soal min ad-Dakwah wa ijabah min Maktab al-Imam al-Akbar”, (Soalan Dari Jemputan: Jawapan
Daripada Pejabat Imam Akbar), ad-Dakwah, Ogos 1976, hlm. 36
[414] Umar Tilmisani, “ad-Din wa al-Siasah wa al-Ahzab”, (Agama dan Politik dan Parti), ad-Dakwah, Januari 1977, hlm. 2.
[415] “al-Ilmaniah: Muammarah min al-Gharb ala al-Syarqi al-Islami”, (Sekularisme: Perancanagn Barat ke Atas Dunia Islam), ad-Dakwah, Januari 1977, hlm. 4.
[416] “Ulamak al-Azhar Yutolibun bi Audah al-Ikhwan al-Muslimin” (Ulamak al-Azhar Menuntut di Kembalikan Ikhwan al-Muslimin), ad-Dakwah, April 1977, hlm. 28.
[417] Umar Tilmisani, “Wajhah Nazar fi Wasiqati Camp David”, (Pandangan pada Perjanjian Camp David), ad-Dakwah, Oktober 1978, hlm. 2.
[418] ‘Camp David”, (Camp David), ad-Dakwah, Oktober 1978, hlm. 6.
[419] Umar Tilmisani, Wajhah Nazar fi Wasiq Camb David (Wajah Sebenar Perjanjian Camp David), ad-
Dakwah, Oktober 1978, hlm. 2-7
[420] Umar Tilmisani, “Mata Nastahdifu al-Din wa –al-Watan”, (Apabila kita bermatlamatkan Agama dan Negara), ad-Dakwah, Febuari 1979, hlm. 2.
[421] Umar Tilmisani, “Hazihi al-Hukumah: yujib an Tastaqil aw Tuqal, wa haza al-Majlis Yujib an
Yanqodu aw Yanqud”, ( Kerajaan ini Wajib Turun atau Diturunkan, Dewan Rakyat Perlu Tutup atau Ditutupkan), ad-Dakwah, November 1980, hlm. 4.
[422] Muhsin Radi, “Israel al-Khotiah al-Kubra”, (Israel : Kesilapan Besar), ad-Dakwah, November 1980, hlm. 34.
[423] Umar Tilmisani, “Limaza Aqham Rijal al-Dakhili Maqar Majalah al-Dakwah?”(Kenapa Kementerian Dalam Negeri Menyerbu ke Pejabat Majalah ad-Dakwah), ad-Dakwah, September 1981, hlm. 2.
[424] Muhammad Abdel Qudus, “al-huriah al-Asasiah alati Yutolibu biha al-Sya’ab”, (Rakyat Mengkehendaki Kebebasan Asas) ), ad-Dakwah, September 1981, hlm. 25.
[425] Jamil Basyumi, “al-Islam Yarfadhu al-Ilmaniah bi kul Mafhum laha”, (Islam Menolak Sekularisme dalam apa juga Pengertian), ad-Dakwah, September 1981, hlm. 40.
[426] Akhbar ini diterbitkan pada Mei 1954 dan hanya dapat bertahan selama empat bulan. Sila lihat Syuib al-Ghabasyi, Sohafah al-Ikhwan al-Muslimin Dirasah fi an-Nasyaah wa al-Madmoun min 1933 ila 1954, hlm.431.
[427] Sila lihat senarai nama negara dan harga yang terpapar pada muka surat awal majalah ad-Dakwah dan senarai tersebut semakin bertambah sehinggalah diharamkan oleh Anwar Sadat pada tahun 1981. Lihat lampiran H.
[428] Mohammad Amien. Rais, The Muslim Brotherhood in Egypt: It Rise, Demise and Resurgence, hlm. 192.
[429] Setiap keluaran ada ruang khas untuk Mustafa Masyhur menulis dan mengembangkan idea mengenai dakwah.
[430] Sila lihat majalah ad-Dakwah keluaran Februari 1977, Julai 1980 dan Ogos 1979
[431] Sila lihat majalah ad-Dakwah keluaran Julai 1976 sehingga Mei 1977.
.....------
POLITIK DAN DAKWAH DALAM PERJUANGAN IKHWAN AL-MUSLIMIN DI MESIR, 1970-1981 (Vol 2)
Moga Bermanfaat
..............................................................................................
.........................................................................................................
..............................................................................................................................
No comments:
Post a Comment